Հայաստանի ԱԳՆ նախօրեին հայտնեց, որ Անկարայում հանդիպել են Հայաստանի արտաքին գործերի փոխնախարար Վահան Կոստանյանն ու Թուրքիայի փոխարտգործնախարար Բերիս Էքինջը: Ըստ տեղեկության՝ Հայաստանի և Թուրքիայի փոխարտգործնախարարները քննարկել են երկկողմ շփումներին և ռեգիոնին վերաբերող հարցեր: Ըստ ամենայնի, սակայն, բուն հարցը կարող էր լինել Հայաստանի վարչապետ Փաշինյանի Անկարա այցը, որի մասին տեղեկությունը տարածվեց հայկական մեդիայում, ինչը չհաստատեց ու չհերքեց վարչապետ Փաշինյանի խոսնակը:
Ըստ այդմ` տեղեկության, Փաշինյանը հունիսի 20-ին կարող է մեկնել Անկարա և այնտեղ հանդիպել Էրդողանի հետ: Եթե տեղեկությունը պաշտոնապես չհերքվեց, ապա կնշանակի, որ այն քննարկվում է, ինչպես եզրակացրել էի դեռ այդ օրերին արված մեկնաբանություններում: Անկարայում փոխարտգործնախարարների հանդիպումը հուշում է, որ այցն իսկապես նախապատրաստվում է: Ինչ օրակարգո՞վ, սա է առանցքային ինտրիգը:
Արդյո՞ք ԱԳՆ-ների մակարդակով քննարկվում է Հայաստանի վարչապետի և Թուրքիայի նախագահի շոշափելիք հարցերի շրջանա՞կ միայն, թե անգամ փորձ է արվում համաձայնեցնել հնարավոր հանդիպման արդյունքում որևէ համատեղ հայտարարություն, հռչակագիր կամ մտադրությունների հուշագիր: Հնարավոր է, որ այցը կայանալուց հետո Փաշինյանն ու Էրդողանը հանդես գան մամուլի համար հայտարարությամբ, որի տեքստն էլ գուցե քննարկվում է արտգործնախարարությունների մակարդակով: Ավելին, բացառված չէ, որ հենց դրա համաձայնեցումից է կախված՝ կկայանա՞ Փաշինյանի այցը Անկարա, թե՞ ոչ:
Ինչպես արդեն անդրադարձել եմ թեմային, հատկապես իրանա-իսրայելական այս պատերազմի և դրանից բխող ռեգիոնալ ռիսկերի ֆոնին Հայաստանի համար շատ կարևոր է դառնում դիվանագիտական բազմակողմ աշխատանքի միջոցով բարձրացնել անվտանգության միջավայրի օպերատիվ կառավարման աստիճանը: Դա, անշուշտ, ենթադրում է ի թիվս Կովկասով շահագրգիռ բոլոր կենտրոնների հետ աշխատանքի, իհարկե, աշխատանք նաև Թուրքիայի ուղղությամբ:
Անշուշտ, շատ կարևոր է, որ այդ աշխատանքն իրականում չլինի ընդամենը այն, որ Երևանը հայտնվի ներկայացվող նոր քաղաքական և այլ բնույթի պայմանների կամ պահանջների ներքո, երբ կստացվի, որ Երևանը Թուրքիայի հետ աշխատանքով ոչ թե անվտանգային ռիսկերն է կառավարում, այլ ընդամենը ռազմական բնույթի ռիսկերը «կերպափոխում» է քաղաքական ձևաչափով ռիսկերի և իմպլեմենտացիայի: Դա, իհարկե, բացարձակապես չի կարող նույնական լինել դիվանագիտական աշխատանքի հետ: Մեծ հաշվով, հանրության համար մի քանի օր անց վարագույրն առնվազնն որոշակի մասով կբացվի՝ տալով գնահատման հնարավորություն:
