«COP 29- բացման ելույթում Ֆրանսիայի և Եվրոպայի հասցեին նախագահ Ալիևի թույլ տված մեկնաբանություններն անընդունելի են: Մեր երկրի, նրա տարածքի նկատմամբ ուղղակի հարձակումներն արդարացված չեն»,- նոյեմբերի 13-ին խորհրդարանում հայտարարել է Ֆրանսիայի բնապահպանության, էներգետիկայի և կլիմայի հարցերով նախարար Անյես Պանյե-Ռունաշեն: Նա հավելել է, որ Ադրբեջանը կլիմայի փոփոխության դեմ միջազգային հանրության պայքարն օգտագործում է զայրույթ հարուցող անձնական նպատակներով:
Ֆրանսիայի, Նիդերլանդների, եվրոպական ինստիտուտների դեմ Ալիևի հարձակումները նա որակել է ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության շրջանակային կոնվենցիա կողմերի «վարքի կոդեքսի աղաղակող խախտումներ» և հավաստիացրել, որ դրանք անպատասխան չեն մնա:
Նախարարն ասել է, որ ստեղծված իրավիճակը նախագահի և վարչապետի հետ քննարկելուց հետո ինքը կայացրել է Կլիմայի հարցերով ՄԱԿ-ի միջազգային խորհրդաժողովին չմասնակցելու որոշում: Պարզվում է, որ, չնայած հարաբերությունների լարվածությանը, Ֆրանսիան, այնուամենայնիվ, բնապահպանության, էներգետիկայի և կլիմայի հարցերով նախարարի մակարդակով COP29-ին մասնակցելու որոշում ունեցել է, որ փոխվել է Ալիևի չափազանց անկիրթ ելույթից հետո:
Նախարար Ռունաշեն Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավորներին վստահեցրել է, որ Ալիևի անհիմն հարձակումները, Ֆրանսիայի տարածքային ամբողջականության դեմ նկրտումները, Եվրոպայի և եվրոպական կառույցների հանդեպ բացահայտ անհարգալի, կոպիտ և քամահրական վերաբերմունք անպատասխան չեն մնա:
COP29-ի բոյկոտն առաջին արձագանքն է, որ ձևավորվել է Ֆրանսիայի նախագահի և վարչապետի մասնակցությամբ քննարկումներից հետո: Կարելի է սպասել, որ Փարիզում Ադրբեջանի դեսպանը կհրավիրվի Ֆրանսիայի ԱԳՆ և կզգուշացվի: Բացառված չէ, որ Ելիսեյան պալատը խորհրդատվությունների նպատակով Բաքվում իր դեսպանին ետ կանչելու որոշում կայացնի:
Ֆրանսիայի, նախագահ Մակրոնի, ֆրանսիական քաղաքական և քաղաքակրթական ինքնության դեմ Ադրբեջանի նախագահը հայտարարություններ է հնչեցրել միջազգային խորհրդաժողովի ամբիոնից, այն տարածվել է որպես պաշտոնական ուղերձ՝ հղված կղզի-պետությունների ժողովուրդներին և փաստացի անոնսավորում է պաշտոնական Փարիզի դեմ պայքարի նոր փուլ:
Միացյալ Նահանգներում վարչակազմի փոփոխությանն ընդառաջ Եվրոպայում անցումային շրջան է: Իլհամ Ալիևը սուր քննադատության է ենթարկել նաև Եվրահանձնաժողովին, ԵՄ անվտանգության և արտաքին քաղաքականության գերագույն հանձնակատար Բորելին: Ադրբեջանի պաշտոնական քարոզչությունը ոչ մի առիթ բաց չի թողնում՝ պնդելու, որ եվրոպական առաջատար երկրները դեմ են Բաքվի ինքնիշխանությանը, տարածքային ամբողջականությանը, Հայաստանում ռևանշիզմ են սնուցում, բորբոքում նոր ռազմական էսկալացիա:
Նախարար Ռունաշեի ակնարկած պատասխանը լինելու է կոնկրետ-հասցեակա՞ն կամ դիպվածայի՞ն, թե՞՝ համակարգված-ինստիտուցիոնալ: Ֆրանսիային և Նիդերլանդներին Ալիևի նետած մարտահրավերը Եվրամիությունն ընդունելու է իբրև անհիմն մեղադրանք և անարգանք եվրոպական ընկերակցությանը և քաղաքակրթությա՞նը, թե Փարիզը մնալու է մենակ իր հոգսերի հե՞տ:
Ալիևի «հակաիմպերիալիստական պայքարը» սելեկտիվ է: Դիմակայության մեջ գտնվելով Փարիզի հետ՝ Բաքուն գերազանց հարաբերություններ ունի, օրինակ, Հռոմի հետ: Ֆրանսիային և Նիդերլանդներին հիշեցնելով գաղութատիրական անցյալը՝ Ալիևը երբեք նույնը չի հասցեագրում Մեծ Բրիտանիային, որ ֆորմալ առումով շարունակում է մնալ գաղութատիրական կայսրություն: Նոր Կալեդոնիայում հրահրելով անջատողականություն՝ Ալիևը երբեք չի համարձակվի սատարել Ֆոլկլենդյան կղզիների բնակչությանը կամ աջակցել Ավստրալիայի լիակատար անկախությանը: Եթե Փարիզը Բաքվի ոտնձգություններին պետք է հակադարձի բացառապես իր հնարավորություններով և գործիքակազմով, ապա ո՞րն է լինելու ամենացավոտ պատասխանը:
