Ինչպես եւ սպասվում էր, Բաքուն ԵԱՀԿ գործող նախագահ Իեն Բորջիի առաջ բարձրացրել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի լուծարման անհրաժեշտության հարցը: Սա առաջին անգամը չէ, քանի որ Ալիեւն այդ հարցը ԵԱՀԿ առաջ բարձրացրել է դեռեւս 2024 թվականի փետրվարին՝ Մյունխենի անվտանգության համաժողովի շրջանակում հանդիպումների ընթացքում: Բաքուն պարզապես շարունակում է, ինչպես նկատել էի դեռեւս այն ժամանակ՝ որ թեման Ադրբեջանի համար լինելու է քաղաքական ուղեգիծ, այլ ոչ թե պարզապես քմահաճույք: Ալիեւն ասում է, որ վերացել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի եւ դրա հետ կապված ինստիտուտների անհրաժեշտությունը: Կապված ինստիտուտը բնականաբար Մինսկի խմբի եռանախագահությունն է՝ ԱՄՆ, Ֆրանսիա եւ Ռուսաստան:
Մինսկի խմբի եւ համանախագահության անհրաժեշտությունը սակայն ոչ միայն չի վերացել, այլ ըստ էության առավել սրվել է: Եվ սրվել է այն պատճառով, որ Ադրբեջանը արդեն տասնամյակից ավելի Արցախի եւ Հայաստանի հանդեպ վարել ու վարում է միջազգային բոլոր սկզբունքները ոտնահարող ագրեսիվ քաղաքականություն, Հայաստանի հանդեպ ռազմական շանտաժով, արցախահայության հանդեպ էթնիկ զտման եւ բռնատեղահանման քաղաքականությամբ: Մինսկի խումբը եւ համանախագահությունը ստեղծվել են հենց այդ ամենը թույլ չտալու համար: Բայց՝ թույլ են տվել: Եվ հայ ժողովուրդը հիմա բախվել է այդ թողտվության հետեւանքին, ըստ այդմ Մինսկի խումբը այսօր առավել քան անհրաժեշտ է՝ իր գործունեության հաշվետվության, պատասխանատվության, եւ հետեւանքի վերացման համար:
Ըստ այդմ, եթե անգամ որեւէ կերպ դրվի այդ խմբի լուծարման հարց, ապա գերազանցախես գործունեության հետեւանքի հանգամանքից եւ առարկայական քննարկման, այսպես ասած՝ «հետեւանքի ճանաչման», եւ դրանից արվող հետեւությունների շրջանակում: Որովհետեւ, եթե հետեւանքի վերացման հարցը չի դրվելու նույն ատյանի վրա, ապա այդ ատյանի լուծարումը կարող է տեղի ունենալ միայն դրա անգործության կամ թողտվության պայմաններում տեղի ունեցած ագրեսիայի հետեւանքի վերացման գործառույթ ունեցող նոր՝ համարժեք ատյանի ստեղծումով:
Ադրբեջանի նպատակը պատասխանատվության հարցի չեզոքացնում է, այսպես ասած՝ միջազգային հանցագործության հետքերը վերացնելը: Քանի կա ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը՝ մնալու են այդ հետքերը, եթե անգամ Ադրբեջանը Արցախում իսպառ վերացնի հայկական ներկայության ամենափոքր հետքն ու նշույլն անգամ: Հետեւաբար, ներկայումս Հայաստանի առաջ պարզ խնդիր է՝ Երեւանը թույլ տալու՞ է Ալիեւին վերացնել Արցախի եւ Հայաստանի հանդեպ հանցագործության հետքերը, ընդ որում ոչ միայն պոստֆակտում, այլ նաեւ ավանսով, որովհետեւ Մինսկի խմբի համանախագահության թեկուզ ֆորմալ գոյությունը այդուհանդերձ Ադրբեջանի համար կաշկանդող հանգամանք է Հայաստանի հանդեպ հետագա մտադրությունների եւ ծրագրերի հարցում:
