ԱՄՆ պետքարտուղարի տեղակալ Ջեյմս Օ Բրայանը ողջունում է Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ երկկողմ օրակարգի առկայությունն ու խնդիրները լուծելու ընթացքը: Ամերիկացի դիվանագետը այդ մասին խոսել է առցանց ճեպազրույցի ընթացքում: Նրա այդ գնահատականը հատկապես ուշադրության է արժանի այն հայտարարությունների ֆոնին, որ հունվարի 11-ի իր հարցազրույցում արել է Ադրբեջանի նախագահ Ալիեւը: Ալիեւը ըստ էության չի ասել ոչ մի նոր բան, այլ հերթական անգամ, քիչ ավելի հանդուգն եւ ցինիկ ձեւով արտահայտել է Ադրբեջանի հավակնությունները Հայաստանի նկատմամբ՝ որպես խաղաղության պայմանագրի իրատեսականության «գրավական»:
Ադրբեջանի նախագահի հայտարարությունների ֆոնին բնականաբար առաջանում է հարց, թե ի՞նչն է ողջունելի ամերիկացի դիվանագետի համար, որը շաբաթներ առաջ արժանացել էր Բաքվի մեղադրանքին՝ այսպես ասած հայանպաստ կամ հակաադրբեջանական հայտարարությունների համար, որ արել էր ԱՄՆ Կոնգրեսում լսումների ժամանակ: Դրանից հետո տեղի ունեցավ Պետքարտուղար Բլինքենի հեռախոսաազրույցը Ալիեւի հետ, ինչին հաջորդեց Օ Բրայանի այցը Ադրբեջան: Թվում է, որ Ադրբեջանի նախագահ Ալիեւի հարցազրույցում հնչած հայտարարությունները պետքարտուղարի տեղակալի համար առավել ծանրակշւռ հիմք են այնպիսի հայտարարությունների համար, որոնք նա արել էր կոնգրեսական լսումների ընթացքում շաբաթներ առաջ՝ արժանանալով Բաքվի կշտամբանքին:
Սակայն, այս անգամ Օ Բրայանը նույնիսկ ողջունում է Հայաստան-Ադրբեջան երկկողմ օրակարգը՝ Ալիեւի հայտարարություններից հետո: ԱՄՆ բարձրաստիճան դիվանագետը խուսափու՞մ է Բաքվի նոր կշտամբանքի արժանանալու իրավիճակից: Թվում է, որ տրամաչափերն ու կշիռները խիստ տարբեր են, սակայն հարցերը պետք է դիտարկել լայն համատեքստում: Վաշինգտոնն ու Լոնդոնը գիշերը հարվածներ են հասցրել Եմենի հութիների ռազմական օբյեկտներին: Դա հաջորդել է այն հարվածին, որ հութիները հասցրել էին Բաբ էլ Մանդեբի նեղուցում պարեկություն իրականացնող ամերիկյան ռազմանավերից մեկին: Ինչպես հայտնի է, հութիները թույլ չեն տալիս նեղուցով անցնել նավերի, որոնք ուղղվում են դեպի Իսրայել: Հութիներին ուղղված ամմերիկա-բրիտանական հարվածը դատապարտել է Իրանը, իսկ Ռուսաստանը կոչ է արել անհապաղ հրավիրել ՄԱԿ ԱԽ նիստ: Մտահոգություն է հայտնել Սաուդյան Արաբիան: Հութիները հայտարարել են, որ կպատասխանեն Նահանգներին ու Բրիտանիային:
Այդ իրավիճակում, ԱՄՆ համար որեւէ կերպ ցանկալի չէ որեւէ ավելորդ լարվածություն կամ դրա նախանշաններ Ադրբեջանի հետ: Բաքուն թերեւս նաեւ այդ ամենը հաշվարկելով է նույնիսկ որոշակի հանդուգն, նախահարձակ վարքագիծ դրսեւորում արեւմտյան ուղղությամբ: Հայաստանն այդ ընթացքում նոր դեսպան է նշանակում Չինաստանում՝ նախկին փոխարտգործնախարար Վահե Գեւորգյանին, որը փոխնախարարի պաշտոնը թողեց հունվարի 10-ին, իսկ 11-ին նշանակվեց Չինաստանում դեսպան: Սա անշուշտ որեւէ ուղիղ կապ չունի վերը նկարագրված աշխարհաքաղաքական իրողությունների հետ, եւ իր մասշտաբով բացարձակապես համեմատելի չէ, առավել եւս, որ Գեւորգյանի նշանակման հանգամանքը ներքին որոշման մակարդակում է արդեն ամիսներ:
Սակայն, որոշման պաշտոնականացման ժամանակագրական հանգամանքը ուշագրավ է հենց վերը նկարագրված աշխարհաքաղաքական իրադարձությունների ֆոնին՝ որպես որոշակի ազդակ, եթե դրան ավելացնենք եւ այն, որ մի քանի ուշագրավ հայտարարություններ էլ Հայաստանի էկոնոմիկայի նախարարն է անում՝ մասնակցելով Հնդկաստանում տեղի ունեցած տնտեսական վեհաժողովին, որին ներկա է եղել ընդհուպ Հնդկաստանի վարչապետը: Դա «թեթեւ» հայացք է դեպի այլ ուղղություն, որտեղ իրողությունները իրենց բաժանարար գծերով միարժեք չեն եւ թույլ են տալիս խաղալ «կամ-կամ»-ի պարփակումից դուրս, այդ կերպ որոշակիորեն փորձելով նվազեցնել «կամ-կամ» նարատիվ թելադրելու ադրբեջանական խաղի ռեզոնանսը:
