Հայկական մամուլի վերջին օրերի ամենահաճախ հանդիպող թեմաներից է պետական գերատեսչությունների ամանորյա կորպորատիվների թեման: Խոսվում է եւ գրվում այն մասին, որ ճոխ խնջույք է պատվիրել Երեւանի քաղաքապետարանը, պատրաստվում են ճոխ կորպորատիվներ անցկացնել տարբեր նախարարություններ, պետական այլ գերատեսչություններ: Այդ ամենը անշուշտ ունի խնդրահարույց երկու կողմ: Նախ՝ պետական փողի ծախս: Պետական հաստատությունները ապրում են հարկատուների վճարած փողով: Մարդիկ հարկ են վճարում, որպեսզի պետական ինստիտուտները աշխատեն եւ լուծեն պետական խնդիրներ: Դրա համար այդ հաստատությունների ղեկավարներն ու տարբեր աստիճանի աշխատակիցները ստանում են երաշխավորված աշխատավարձ, ստանում են պարգեւավճար, ստանում են նաեւ տարբեր սոցիալական արտոնություններ, ապահովագրություն եւ այլն:
Ամանորյա կորպորատիվները պարզապես շքեղություն է, որը, եթե նրանք ուզում են թույլ տալ իրենց, թող անեն իրենց գրպանից: Հարկատուն ինչու՞ պետք է վճարի նրանց ամանորյա, կամ որեւէ այլ առիթով տոնական ժամանցի համար: Ավելին, իսկապես հանրային շահին, բյուջետային թափանցիկությանն ու հաշվետվողականությանը հավատարիմ որեւէ կառավարող մեծամասնություն թերեւս ընդհուպ օրենքի մակարդակով պետք է արգելի պետական փողով որեւէ կորպորատիվ անցկացնելու, կազմակերպելու իրավունքը: Մյուս հարցն այն է, որ ներկայիս ամանորյա կորպորատիվները մեղմ ասած անպատեհ են թվում Արցախի կորստի, ավելի քան հարյուր հազար բռնի տեղահանված, ծանր կենսապայմաններում եւ հոգեվիճակում գտնվող բռնի տեղահանվածներ ունենալու պարագայում: Անշուշտ, յուրաքանչյյուր անձ, անհատ, ընկերախումբ, բնականաբար ազատ է ինքնուրույն տնօրինել իր տոնական օրերը, բայց պետական մակարդակից հղվոող ազդակները ներկայիս իրավիճակում պետք է լինեն բոլորովին այլ որակի ու կարգի:
Սակայն, դրա փոխարեն ակնառու է, որ գալիս է ճոխ ժամանցի ազդակ: Այստեղ սակայն, տողատակում թերեւս այլ «ազդակ» է, միանգամայն ռացիոնալ քաղաքական: Եվ հարցը այն չէ, որ ցանկացած իշխանություն կարող է առաջնորդվել «հաց կամ տեսարաններ» հայտնի սկզբունքով: Տվյալ պարագայում կա շատ կոնկրետ քաղաքական օրակարգ, որի շրջանակում, ինչպես բազմիցս նշել եմ, ակնհայտորեն գտնվում է արտահերթ խորհրդարանական ընտրության սցեննարային տարբերակը: Եթե իրադարձությունների զարգացումը բերի դրա կիրառման անխուսափելի անհրաժեշտության, ապա բնական է, որ ընտրական գործընթացի «առաջնագծում» կանգնող ռեսուրսներից մեկը լինելու է վարչական ռեսուրսը: Ըստ այդմ, այն պետք է լինի առավելագույնս մոտիվացված:
Պետական հաստատությունների ամանորյա ճոխ կորպորատիվները ունեն հենց այդ նպատակը՝ առավելագույնս ավելացնել վարչական ռեսուրսի մոտիվացվածությունը: Իհարկե, այդ կորպորատիվներին մի քանի հարյուր հազար բյուջետային բոլոր աշխատակիցները չէ, որ մասնակցում են, սակայն գոյություն ունի հիերարխիկ կազմակերպական սկզբունքը՝ վերից վար, եւ ինչպես հայտնի ֆիլմի հայտնի հերոսուին էր ասում՝ մի քանի հազար մարդու դյուրին ղեկավարելու համար, պետք է կարողանաս ղեկավարել վերեւի օղակներում գտնվող մի քանիսին: Սա կառավարման տրամաբանական սկզբունք է, որ քաղաքական նկատառումով կիրառվում է ամանորյա կորպորատիվների տեսքով՝ հարկատուների հաշվին:
