Ադրբեջանի նախագահի ներկայացուցիչը հայտարարել է, թե անհիմն է Հայաստանի այն մեղադրանքը, որ Ադրբեջանը պատրաստվում է նոր պատերազմի: Ադրբեջանի նախագահի ներկայացուցիչն անշուշտ իրավացի է: Իսկապես անհիմն է ասել, որ Ադրբեջանը պատրաստվում է նոր պատերազմի, որովհետև Ադրբեջանը շարունակում է հինը, այսինքն արդեն իսկ սկսածը: Նոր պատերազմի մասին խոոսելը կնշանակի, որ այպես ասած հինն ավարտվել է, մինչդեռ հին պատերազմը չի ավարտվել, այն շարունակվում է, պարզապես տարբեր ինտենսիվությամբ և տրամաբանությամբ, տարբեր մասշտաբներով: Ավելին, Բաքուն անում է ամեն ինչ այդ պատերազմի ավարտը հեռացնելու համար, այդ կերպ ձգտելով հնարավորինս փակուղային իրավիճակ ստեղծել բանակային գործընթացում, այդ կերպ մշտապես «թարմ» պահելով շարունակվող պատերազմի ակտիվ փուլի անցնելու հնարավորությունը: Այդ հնարավորության պահպանման գլխավոր «նախադրյալն» իհարկե այն է, ինչ այսօր կատարվում է աշխարհում՝ խոշոր ուժային կենտրոնների միջև փոխհարաբերությունում, որն այլ կերպ, քան համաշխարհային պատերազմ գնահատելը դժվար է:
Այդ իրավիճակը համաշխարհային քաղաքականության գերակա պլան է բերել ուժի գործոնը և այդ հանգամանքը Բաքուն իր համար դիտում է հնարավորություն: Դչա վկայությունն է այն, որ Ադրբեջանը փորձում է խաղալ այսպես ասած բոլոր վանդակներով՝ համաշխարհային խաղատախտակի ամբողջ տարածքով, «ցատկելով» ձևաչափից-ձևաչափ և փորձելով ամենուր ամրագրել պատերազմի «անավարտությունը», դրանով իսկ ձևավորելով հնարավոր նոր էսկալացիայի հիմքեր: Մեծ հաշվով, խաղատախտակի ամբողջ մասշտաբով խաղալը չունի այլընտրանք, որովհետև ներկայումս չկա որևէ հատված, որտեղ լուծվում են հարցեր՝ հարցեր լուծվում են բոլոր հատվածներում, և որևէ էական հարց չի լուծվում որևէ առանձին վերցրած հատվածում: Ըստ այդմ, Հայաստանը պարտավոր է պատրաստ լինել այդ մեթոդաբանությամբ կամ «տակտիկական սխեմայով» խաղին:
Ադրբեջանն իհարկե ակնկալում է նաև թելադրել դիվանագիտական «վազքի» երկար տարածություն, ակնկալելով, որ Հայաստանի ուժերը չեն բավականացնելու դրան: Եվ այդտեղ Բաքվի հաշվարկները անհիմն չեն, թեև Հայաստանն անշուշտ ունի դրանք «չարդարացնելու» և երկար տարածության մրցունակ «վազորդ» լինելու հնարավորություն, ինչի համար սակայն անհրաժեշտ է, որպեսզի ցուցաբերվի խնդիրներին և դրանց սպասարկման կամ լուծման հարցերին վերքաղաքական, վերկուսակցական հայացքով նայելու կամք և համաշխարհային խաղատախտակին ռազմավարական հայացքով նայելու կարողություն:
