Վաշինգտոնում գալիք շաբաթ սպասվելիք Միրզոյան-Բայրամով հանդիպման չեղարկման առնչությամբ կա ընկալում, որ դա Բաքվի դեմարշն էր, հրաժարումը, ինչից ենթադրելի է դառնում այն, որ Բաքուն ուրեմն գոհ չէր սպասվելիք բովանդակությունից: Բայց, չկա այդպիսի եզրակացության, գնահատականի ու ենթադրության որևէ շոշափելի հիմք: Ըստ այդմ, չկա հիմք ընկալելու, որ Վաշինգտոնի հանդիպման հետաձգումը Բաքվի՝ դժգոհությունից բխող դեմարշն էր, կամ դեմարշը, որ իրականացվել էր ՌԴ հորդորով կամ պատվերով:
Իրականում, այստեղ թերևս մեր քաղաքական մտածողության հաշվարկային շեղումների բերող մի մտայնության դրսևորում է, երբ կարծում ենք կամ համոզված ենք, որ Ռուսաստանը, առավել ևս այսօր, ի վիճակի է վարքագիծ պատվիրել կամ թելադրել Բաքվին: Եթե Ռուսաստանը լիներ այդօրինակ թելադրանքի կարող, ապա Կովկասում կլիներ բոլորովին այլ իրադրություն և ներկայումս, օրինակ Շուշիում ու Հադրութում կլիներ Ռուսաստանը, ոչ թե Թուրքիան: Դրանից բացի, Վաշինգտոնի հանդիպումից առաջ Բաքուն Նահանգներից ստացավ մի աննախադեպ «բոնուս», երբ պետքարտուղարության խոսնակը հայտարարեց, որ «ողջունում են համաներման մասին» Ալիևի հայտարարությունը: Իսկ այդ հայտարարությունը հնչել էր մայիսի 28-ին Լաչինում նրա ունեցած ելույթում, որը վերից վար սպառնալիք ու շանտաժ էր Արցախի ղեկավարության ու ժողովրդի հասցեին: Եվ, դրանից բացի, առ այսօր Միացյալ Նահանգները որևէ մակարդակով չի հայտնել ափսոսանք կամ մտահոգություն, որ հանդիպումը հետաձգվել է: Այդ ամենը վկայում են, որ Նահանգներն ինքն առնվազն դեմ չի եղել հետաձգմանը:
Այստեղ մեզ անհրաժեշտ է թերևս շոշափել միջազգային իրավիճակը, որը թևակոխում է դիմակայության նոր հարթություն: Իհարկե սկզբունքորեն նույնն են մասնակիցները, նույնն է իրադարձությունների հիմնական ասպարեզը՝ ուկրաինական ճակատը, բայց թե այնտեղ է նշմարվում ռազմական գործողությունների նոր տրամաբանություն՝ Կախովյան ՀԷԿ-ի պայթեցումը դրա վկայությունն է, և թե ուկրաինական պատերազմը պարուրող ռազմավարական ուղղություններում են ծավալվում աշխույժ դիվանագիտական շարժեր, ինչի վկայություն է այն, որ այս ամիս սպասվում է ԱՄՆ պետքարտուղարի այցը Չինաստան, համենայն դեպս ըստ արևմտյան հեղինակավոր մամուլում հայտնված և առ այսօր չհերքվող արտահոսքի: Իսկ այդ այցը հետաձգված է փետրվարից: ԱՄՆ պետքարտուղարը Չինաստան պետք է այցելեր փետրվարի վերջին, սակայն այդ այցը չեղարկվեց այն բանից հետո, երբ ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերը Նահանգների երկնքում հայտնաբերեցին չինական հետախուզական աերոստատն ու նախագահ Բայդենի հրամանով խոցեցին այն: Եվ ահա, մոտ կես տարի անց խոսվում է, որ մշակվում է չեղարկված այդ այցը և այն հնարավոր է տեղի ունենա արդեն հունիսին: Ահա այստեղ պետք է փնտրել հայ-ադրբեջանական շփման վաշինգտոնյան ռաունդի հետաձգման խորքային պատճառները: Հայ-ադրբեջանական հակամարտությունն ու կովկասյան հարցը ներկայումս ամերիկա-չինական մրցակցության ներգործության ենթակա է ոչ պակաս, քան ենթակա է ամերիկա-ռուսական ներգործության:
