WikiLeaks-յան վերջին բացահայտումներից մեկն առնչվում է վրաց եկեղեցուն։ 2008 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Վրաստանում ԱՄՆ նախկին դեսպան Ջոն Տեֆտը «Առանց Աստվածաշնչի և Աստծո՝ անհնար է Վրաստանի ղեկավարումը» խորագրով հաղորդագրություն է ուղարկել Վաշինգտոն, որում նկարագրում է Վրաց Ուղղափառ եկեղեցու և իշխանությունների, քաղաքացիական հասարակության ու ընդդիմության փոխհարաբերությունները։
Դրանում նշված է. «Վրաստանի ուղղափառ եկեղեցին վրացական հասարակության կարևոր մասն է, և շատերի համար հենց նա է որոշակիացնում վրաց ազգին պատկանելու հանգամանքը։ Այն ոչ էթնիկ վրացիները, որոնք չեն ասոցացվում ուղղափառ եկեղեցու հետ, քաղաքական իրավունքների կորստյան սպառնալիքի տակ են։ Վրացիների մեծ մասը՝ թե՛ քաղաքացիական, թե՛ քաղաքական հասարակությունը, ակնհայտորեն չեն ընդդիմանում եկեղեցուն։
Պատրիարք Իլյա 2-րդը խորաթափանց դիվանագետ է, որն ակտիվորեն հետաքրքրվում է երկրի ներքին քաղաքականությամբ։ Դա մասնավորապես վերաբերում է Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի անջատողական շրջաններին։ Այս համատեքստում նա անգամ մեկնել է Ռուսաստան և հանդիպումներ ունեցել տարածաշրջանային քաղաքական առաջնորդների հետ։
Վրաստանի անկախության ձեռք բերումից հետո պատրիարքի դերը կտրուկ աճել է։ Հենց պատրիարքն է մկրտել Էդուարդ Շևարդնաձեին, իսկ հետո իր աջակցությունը հայտնել «Վարդերի հեղափոխության» արդյունքում իշխանության եկած առաջնորդներին և մասնավորապես Միխեիլ Սաակաշվիլիին։ Պատրիարքը 2004 և 2008 թվականներին ներկա է գտնվել Սաակաշվիլիի երդման արարողություններին։
Պատրիարքը նաև հաճախ է ներկա գտնվում Սաակաշվիլիի հրապարակային ելույթներին։ Ամեն տարի պատրիարքը ներկա է գտնվում անկախության օրվան նվիրված շքերթին և կանգնում նախագահի կողքին։ Բացի այդ, Սաակաշվիլիին և նրա կառավարության անդամներին կարելի է տեսնել կիրակնօրյա աղոթքների ժամանակ։
Գրեթե բոլոր ընդդիմադիր կուսակցությունները, այդ թվում՝ նաև արմատականները, պաշտպանում են եկեղեցու շահերը՝ ամեն գնով ընդդիմանալով ուղղափառ եկեղեցու դեմ քայլերին։
Վրաստանի ուղղափառ եկեղեցին Սաակաշվիլիի վարչակազմի ազդեցիկ ու անփոխարինելի դաշնակիցն է։ Ներկայումս եկեղեցին աջակցում է ՆԱՏՕ-ին և ԵՄ-ին Վրաստանի ինտեգրմանը։ Սակայն եթե դա փոխվի, ապա եկեղեցին կվերածվի իշխանությունների ազդեցիկ հակառակորդի և մեծապես կազդի Վրաստանի արտաքին քաղաքականության վրա»։
