Ամերիկյան դիվանագիտական գրագրությունը բացահայտող WikiLeaks կայքում հրապարակված՝ Հայաստանի վերաբերյալ գրագրություններից մեկում խոսվում է Ռոբերտ Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի հակասությունների մասին: Գուցե տարօրինակ հնչի, բայց այդ նամակը կարող է լինել արտահերթ ընտրության հիմք, որ ներկայացվում է Սերժ Սարգսյանին:
Բանն այն է, որ տվյալ նամակում խոսք է գնում Տիգրան Սարգսյանի դեմ 2009 թվականին սկսված արշավի մասին, որը գլխավորում էր ԲՀԿ-ն: Այդ ժամանակ ԱԺ ՀՀԿ-ական փոխնախագահ Սամվել Նիկոյանն ամերիկացիներին ասել է, որ եթե Ռոբերտ Քոչարյանն ուզի, կարող է վարչապետության համար անհրաժեշտ ձայներ հավաքել խորհրդարանում: Նույնը հաշվարկել և պետդեպ է փոխանցել նաև Հայաստանում ԱՄՆ փոխդեսպան Փենինգտոնը: Ի՞նչ է նշանակում այդ իրողությունը, որ եթե Քոչարյանն ուզի՝ կարող է անհրաժեշտ ձայներ հավաքել խորհրդարանում: Դա նշանակում է, որ Հայաստանի ներկայիս խորհրդարանը Ռոբերտ Քոչարյանինն է, որովհետև վարչապետության համար անհրաժեշտ ձայները խորհրդարանի մեծամասնությունն է, ու եթե Քոչարյանը կարող է հավաքել այդ մեծամասնությունը, ուրեմն խորհրդարանն իրականում նրանն է, ոչ թե Սերժ Սարգսյանինը՝ ինչպես կարող էր թվալ: Իսկ դա մեծ հաշվով նշանակում է, որ իշխանությունն է Քոչարյանինը:
Ինչքան էլ խորհրդարանը դե ֆակտո լինի ընդամենը նախագահի հանձնարարությունները կամակատար դակող օրգան, միևնույն է, այն ունի Սահմանադրության տրված զգալի քաղաքական լիազորություն և դրա իրագործման իրավական մեխանիզմներ: Ու եթե հարկ լինի, քաղաքական իրավիճակը որոշակիորեն փոփոխության ենթարկվի՝ խորհրդարանը կարող է անակնկալ մատուցել Սերժ Սարգսյանին: Եվ դա հենց, ըստ էության, կարելի է համարել մի բավական ծանրակշիռ պատճառ, որը Սերժ Սարգսյանին ստիպում է գնալ արտահերթ խորհրդարանական ընտրության, քանի որ Քոչարյանի տնօրինության կամ թեկուզ պոտենցիալ տնօրինության տակ գտնվող խորհրդարանից հնարավորինս արագ ազատվելը Սերժ Սարգսյանի համար իսկապես ռազմավարական խնդիր է, հատկապես այժմ, երբ Քոչարյանի դիրքերը կարծես թե գտնվում են առավել թույլ վիճակում, և պահը գուցե ամենահարմարն է՝ առանց ավելորդ ռիսկերի ձերբազատվելու նրան պատկանող խորհրդարանից, քանի որ հայտնի չէ, թե ինչպիսին կլինի իրավիճակը հերթական ընտրության շեմին, և ուժերի ինչ վերադասավորումներ եղած կլինեն թե՛ Հայաստանում, թե՛ նաև այդ առումով կարևոր նշանակություն ունեցող Ռուսաստանում, որտեղ նույնպես կա իշխանության երկփեղկվածության հանգուցալուծման խնդիր, և այդ խնդրի այս կամ այն լուծումը կարող է էական ազդեցություն ունենալ Հայաստանի վրա:
