ԱԺ նախկին պատգամավոր Աննա Կոստանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում հրապարակել էր ԽՍՀՄ Երկրաբանության մինիստրության գեոդեզիայի և քարտեզագրության գլխավոր վարչակազմի (Главное управление геодезии и картографии МГ СССР, Москва 1966) ԽՍՀՄ մայրուղիների ատլասը՝ գրելով՝ շուտով միանգամայն իրականություն կդառնա Բաքու-Ակնա-Շուշի-Բերձոր-Գորիս-Անգեղակոթ-Նախիջևան երթուղին։
Այս առնչությամբ, քարտեզագետ և աշխարհագրագետ Ռուբեն Գալիչյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց, որ դա սովորական քարտեզ է, որում գծված է, որ Գորիսից Կապան գնացող ճանապարհն ամբողջությամբ Հայաստանի տարածքով է անցնում, ոչ թե մի քանի անգամ մտնում է Ադրբեջան ու դուրս է գալիս:
«Այդ քարտեզի վրա երկաթուղիները ներկայացված են այնպես, ինչպես խորհրդային տարիներին, և ինչ-որ հիմա խոսվում է, այդ բոլոր երկաթուղիները պետք է վերաբացվեն, որպեսզի Երևանից երկաթուղով հասնեն Նախիջևան, Ջուլֆա, Իրան, նաև Մեղիրով դեպի Հորադիզ և այլն: Այդտեղ ոչ մի նորություն չկա:
Այդ քարտեզը ցույց է տալիս խորհրդային սահմանները, բայց որոշ սխալներով, իբր Կապան-Գորիսն ամբողջովին Հայաստանի տարածքում է: Ըստ էության, այդ քարտեզներով հայությանը խաբել են, այն քարտեզները, որոնք Հայաստանի հանրության համար էին պատրաստվում, դրանք ճշգրիտ ճանապարհը ցույց չեն տվել, որպեսզի խնդիրներ չառաջացնեն ժողովրդի համար»,-ասաց Գալիչյանը:
Հարցին, թե ավելի հավանական է, ո՞ր թվականի քարտեզներով կիրականացվի սահմանազատումը, նա պատասխանեց. «Մենք պետք է սկսենք 1960-1970-ական, մինչև 1980-ական թվականներին գործածվող սովետական շտաբի քարտեզներից, որտեղ սահմանագծված է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև սահմանը, որտեղ Սև լիճը Հայաստանինն է: Մենք պետք է հիմնվենք այդ քարտեզի վրա և նախքան սահմանագծումը պետք է պահանջ դնենք, որ Ադրբեջանը իր ռազմական ուժերը հետ քաշի այն սահմաններից, որոնք խորհրդային սահմաններով Հայաստանինն են և որոնք իրենք ժամանակին վավերացրել են: Այսինքն պետք է Շորժայի շրջանից դուրս գան, Սյունիքում Դավիթ Բեկի մոտ, որ առաջ են եկել, մեր հողերը վերցրել են, հետ գնան, Սև լիճը պետք է հետ տան և այլն: Հետո արդեն մենք պետք է նպատակ ունենանք հասնել 1920-ական թվականների քարտեզներին, որտեղ Հայաստանի տարածքը 1500 քառակուսի կմ ավելի մեծ էր, քան այսօր է: Մենք դա պետք է ունենաք որպես նպատակ»:
Գալիչյանը հավելեց, որ 1920-ականների քարտեզը մինչև հիմա Հայաստանը չունի. «Բայց դրա հիման վրա գծված ուրիշ քարտեզներ ենք տեսել, որոնք փաստում են, որ ՀՀ տարածքն իրականում շատ նպաստավոր էր մեզ համար: Բայց երևի Ադրբեջանը չի ընդունի այդ քարտեզները»:
Նա նկատեց, որ Ադրբեջանի Սահմանադրությամբ նշվում է, որ այսօրվա Ադրբեջանը 1918-1920 թթ. առաջին հանրապետության ժառանգորդն է և նրա սահմաններն է ճանաչում. «Ադրբեջանի առաջին հանրապետության սահմաններում Նախիջևանը չկար, Հայաստանում ոչ մի անկլավ գոյություն չուներ մինչև 1936 թվականը: Այնպես որ պետք է Ադրբեջանին այդ ձևով պատասխանները տրվեն: Համարձակություն ունենանք ասելու՝ դուք չեք կարող ձեր Սահմանադրությանը հակառակ անկլավ պահանջել: Այդ ժամանակ անկլավներ չեն եղել, Խորհրդային Միությունն է ձեզ տվել անկլավները, եթե Խորհրդային Միությունը չեք ընդունում, ուրեմն անկլավներն էլ չեք կարող վերցնել»,-ընդգծեց Գալիչյանը:
