Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատունը հուլիսի 8-ին շնորհավորել է Հայաստանի պարեկային ծառայությանը առաջին տարեդարձի առիթով: 2021 թվականի հուլիսի 8-ին Հայաստանում տրվեց պարեկային ծառայության աշխատանքի մեկնարկը, որը պետք է լիներ իրավապահ համակարգի և ոստիկանության ռեֆորմի առանցքային բաղադրիչներից մեկը: Հարցը սակայն չի սահմանափակվում այդ նշանակությամբ և իմաստով: Մեծ հաշվով, խոսքը մի ոլորտի մասին է, որն ընդհանրապես կարող է համարվել Հայաստանի արդիականացման, վերափոխման, պետական և հանրային որակների վերընթացի առանցքային գործոններից մեկը, ըստ այդմ՝ Հայաստանի համար կարևորագույն հասարակական-քաղաքական նշանակություն ունեցող իրողություն, ինչով էլ թերևս պայմանավորված է հանգամանքը, որ դրան հատուկ ուշադրություն է դարձնում ԱՄՆ-ն, որը պարեկային ծառայության ներդրման գործընկերային աջակիցն է:
«ԱՄՆ դեսպանությունը պատրաստ է շարունակել աջակցությունը Հայաստանին ժամանակակից և երկրի քաղաքացիներին լավագույնս սպասարկող ոստիկանության ձևավորման հարցում», նշվում է դեսպանության շնորհավորանքի գրառման մեջ։ Մեկ տարի առաջ Երևանում ներդրված ծառայությունը ամիսներ առաջ սկսեց աշխատել նաև Վանաձոր և Գյումրի քաղաքներում, իսկ վերջնարդյունքում անշուշտ ամբողջ Հայաստանում դրա իրականացումն է: Պարեկային ծառայության աշխատանքի վերաբերյալ հանրային գնահատականները տարբեր են, ինչը նաև օրինաչափ է: Ընդհանուր առմամբ իհարկե ակնառու է դրական գնահատականի գերակշռումը, թեև անշուշտ առանցքային ուշադրության են արժանի քննադատական գնահատականներն ու ընդդիմախոսությունը, որովհետև պարեկային ծառայության կարևորագույն ռեֆորմը ներկայումս բոլորովին հեռու է այսպես ասած ամուր կայացվածության աստիճանից, հետևաբար դրանից ոչ միայն պետք չէ գոհ լինել, այլ պետք է համակ ուշադրության արժանացնել ցանկացած ռացիոնալ դիտողություն, ծառայեցնելով այն համակարգը առավել ամրացնելու, կայացնելու և արդիականացման գործընթացը անշրջելի դարձնելու գործին: Իսկ այդ գործը, ինչպես նշեցի վերևում, լոկ այսպես ասած մասնագիտական կամ ոլորտային-ինստիտուցիոնալ չէ: Այդ գործը էական նշանակություն է ունենալու թերևս երկու առանցքային հարցերում. Հայաստանի լայն արդիականացում և հանրային համակեցության մշակույթի, մտածողության, վարքականոնի արդիականացում, և հայ-ամերիկյան հարաբերության առարկայական խորացում՝ շատ կոնկրետ գործերով ու ծրագրերով, որոնք չունենալով որևէ թիրախային քաղաքական և աշխարհաքաղաքական նշանակություն ու բովանդակություն, պարզապես կօգնեն Հայաստանին արդիականացնել պետական ինստիտուտները և այդ կերպ փոխելով պետության որակը փոխել պետական քաղաքականության լայն ներուժը: Կարող է թվալ, որ պարեկային ծառայության հարցը դրվում է չափազանց մեծ բեռի ու նշանակության ծանրության ներքո, գործնականում սակայն, խնդիրն ընդամենը հիմնականում հռչակագրային արձանագրումների դաշտում գտնվող հասկացությունների և «գաղափարների» առարկայացման և ժամանակի ու տարածության մեջ շոշափելիության հասնելն է, իրագործելիության բանաձևերի մշակումը, որոնք կարող են վերածվել թե արդիականացման, թե երկկողմ հարաբերությունների այլ ուղղությունների համար յուրօրինակ «նախադեպային» բազայի, փորձի, «մեթոդական ձեռնարկի», այդ կերպ ամեն հաջորդ քայլով բարձրացնելով որևէ նոր նախաձեռնության արդյունավետության աստիճանն ու դինամիկան:
