Սերժ Սարգսյանը երևի թե չի սիրում Գագիկ անունը և որքան հնարավոր է մաքրում է իր իշխանությունը Գագիկներից: Համենայն դեպս նա կարծես թե պատրաստվում է երկրորդ Գագիկին հանել իշխանությունից: Առաջինը Երևանի քաղաքապետ Գագիկ Բեգլարյանն էր, իսկ երկրորդը կարող է լինել ՊԵԿ նախագահ Գագիկ Խաչատրյանը: Համենայն դեպս մամուլում տարածվել է տեղեկություն նրա հրաժարականի մասին, մինչդեռ նախագահի նստավայրը այդ տեղեկությունը չի հերքել:
Թե քանի ժամից կամ օրից կլինի Գագիկ Խաչատրյանի հրամանագիրը, արդեն թերևս էական չէ: Էականն այն է, որ Սերժ Սարգսյանը կարծես թե վերսկսում է կադրային փոփոխությունների այն աղմկոտ ալիքը, որ իշխանությամբ անցկացրեց նախորդ տարեվերջին: Դրանից իհարկե երկրում առանձնապես ոչինչ չի փոխվում, բացի նրանից, որ էլ ավելի է ծանրանում երևանցիների սոցիալական վիճակը և ավելանում արտագաղթը: Բայց, աղմկոտ կադրային փոփոխությունները վկայում են Հայաստանի իշխող համակարգում առկա որոշակի փոփոխությունների կամ տրանսֆորմացիաների մասին, առնվազն կառավարման մոտեցումների առումով:
Միգուցե դա թելադրված է առաջիկա ընտրություններով, որոնք հերթական, թե արտահերթ` սարի հետևում չեն: Այդ ընտրությանն իշխանության ֆիզիկական կեղծիքի ռեսուրսը զգալի սահմանափակ է լինելու: Դա ամենևին չի նշանակում, որ իշխանությունը չի դիմելու իր վերարտադրության ավանդական մեթոդներին: Պարզապես դրանց կիրառման դիապազոնը զգալիորեն նվազելու է մի քանի գործոնների ազդեցության հետևանքով` արտաքին պահանջների նշաձողի բարձրացում, արտաքին գործընթացներում առկա բարդություններ, ներքին քաղաքական կյանքում ընդդիմադիր ճնշման մեծացում և ինստիտուցիոնալացում, քաղաքացիական ակտիվության գեներացիա և իշխանական համակարգում առաջացած բազմաբևեռություն` շահերի բախում:
Ահա այդ պայմաններում Սերժ Սարգսյանի համար շատ կարևոր է դառնում կեղծիքի անհրաժեշտությունից հնարավորինս խուսափելը, ինչին էլ նպաստելու համար թերևս լինում են կադրային աղմկոտ փոփոխությունները, այն ոլորտներում, որոնց հանդեպ քաղաքացիների հնարավորին լայն շրջանակ է դժգոհություն հայտնում: Իսկ պետական եկամուտների ոլորտը, ինչպես հայտնի է, այդ ոլորտներից առաջիններից մեկն է, որ հայտնի է իր կոռումպացվածության բարձր աստիճանով: Բնական է, որ այդ ոլորտում ղեկավարի, այն էլ Գագիկ Խաչատրյանի նման հեղինակազուրկ ղեկավարի փոփոխությունը կարող է որոշակի վարկանիշային էֆեկտ ունենալ Սերժ Սարգսյանի համար, եթե հատկապես նոր նշանակումից հետո էլ որոշակիորեն որակական փոփոխության ենթարկվի ՊԵԿ աշխատանքը:
Սակայն, եթե այդ ամենն արվում է անգամ նախընտրական տրամաբանության շրջանակում, ինչն իհարկե ամենևին միարժեք չէ, ապա միևնույն է ինքնին ազդեցություն է թողնելու առնվազն ներիշխանական համակարգի փոխհարաբերությունների վրա, ինչն էլ կարող է պրոյեկտվել ընդհանուր քաղաքական գործընթացում իշխանության վարքի վրա: Վերջին հաշվով, հազիվ թե իշխանության այդպիսի հանգուցային որոշումները, որոնք առնչվում են կարևորագույն թե՛ օրինական, թե՛ ստվերային նշանակություն ունեցող ոլորտին, ունենան միայն մի շարժառիթ և թելադրված լինեն զուտ քարոզչական էֆեկտի ակնկալիքով:
