«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Ամերիկայի հայկական համագումարի տարածաշրջանային գրասենյակի տնօրեն Արփի Վարդանյանը։
–Տիկին Վարդանյան, Վաշինգտոնում դեկտեմբերի 9-10-ին կայանալու է ժողովրդավարության Վեհաժողով, որին ի տարբերություն Ռուսաստանի, Ադրբեջանի ու Թուրքիայի, հրավիրվել է նաև Հայաստանը։ Այս հանգամանքը ադրբեջանական մամուլում ներկայացվում է որպես հակառուսական գործողություն և նշվում, որ ի տարբերություն Երևանի, Բաքուն դրա մեջ չի ներքաշվում։ Ինչպե՞ս եք գնահատում այդ հանգամանքը։
–Նախևառաջ ուզում եմ նշել, որ շատ դրական հանգամանք է այն, որ Հայաստանը հրավիրվել է։ Սա միանշանակ հակառուսական քայլ չէ, սա պրոժողովրդավարություն է։ Այն, որ Ադրբեջանն ու Թուրքիան էլ չեն հրավիրվել, շատ ակնհայտ է դարձնում այն իրողությունը, որ Միացյալ Նահանգները շատ լավ տեսնում է, որ ո՛չ Թուրքիան, ո՛չ էլ Ադրբեջանը ժողովրդավարական երկրներ չեն ու ոչ էլ ցանկություն ունեն լինել այդպիսին։ Հայաստանը շատ է աշխատում այդ ուղղությամբ ու ակնհայտ է, որ դա նկատում են նաև ԱՄՆ-ում։
-Ինչպե՞ս պետք է ներկայանա Հայաստանն այդ վեհաժողովին։ Փորձագետները նշում են, որ պարտադիր է հենց առաջին դեմքով մասնակցությունը։
-Ես չեմ կարող դա ասել։ Կառավարությունը պետք է քննարկի ու որոշի, թե ով ամենալավը կներկայացնի Հայաստանը։
-Իսկ մասնակցությունը մեզ ի՞նչ կտա։
-Կուզեի ասել, որ մի անգամով այս ամենը չպետք է ավարտվի։ Հայաստանն ու այլ երկրներ, որոնք ժողովրդավարական են ու ձգտում են ամրապնդել այդ ժողովրդավարությունը պետք է անընդհատ հանդիպումներ ունենան, երկխոսություն ծավալեն այլ նմանատիպ երկրների հետ։ Միայն խոսելով է հնարավոր նոր խնդիրներ բացահայտել, հասկանալ դրանց լուծումները։
-Կարծում եք՝ սրանով հայ-ամերիկյան երկկողմ օրակարգում ինչ-որ բան կփոխվի՞։
-Կարծում եմ՝ այո։ Սա պարզապես ևս մեկ փաստ է, արձանագրություն, որ Հայաստանն իրոք ժողովրդավարական երկիր է և ոչ միայն խոսքերով ու թղթի վրա գրած։ Հենց այս մասնակցությունը ԱՄՆ վերաբերմունքով շատ բան կփոխի։ Հայաստանն իր հերթին տեղը նստած չի մնում, միայն խոսքերով չի բավարարվում։ Դրսում էլ շատ լավ են ամեն ինչ հասկանում։ Եթե միայն խոսքերով լիներ, ոչ ոք Հայաստանին լուրջ չէր ընդունի, բայց մենք տեսնում ենք, որ ԱՄՆ-ն ևս հաշվի առնելով Երևանի քայլերը հանդիպակաց քայլ է անում։ Անկասկած սա պետք է ֆիքսել, բայց նաև չբավարարվել։
