Հուլիսի 14-ին Ադրբեջանի զինված ուժերի կողմից Հայաստանի Հանրապետության Երասխ բնակավայրին հարող հատվածում նախաձեռնվել էր սադրիչ առաջխաղացում, որի հետևանքով դիպուկահարի կրակոցից մահացու հրազենային վնասվածք է ստացել ՀՀ պայմանագրային զինծառայող, շարքային Սամվել Գագիկի Ալավերդյանը: Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխան տարածք՝ Սյունիքի և Գեղարքունիքի մարզեր, ադրբեջանական զինված ուժերի ստորաբաժանումների ներթափանցումից հետո տեղի ունեցած այս սադրիչ գործողություններն ակնհայտորեն վկայում են, որ պաշտոնական Բաքուն փորձում է լարվածության նոր օջախներ ստեղծել՝ խաթարելով տարածաշրջանային խաղաղությունը և անվտանգությունը:
Քաղաքագետ Արեգ Քոչինյանի կարծիքով՝ պետք է տարանջատել մի քանի շերտ՝ առիթը և գլոբալ նպատակը․ «Առիթը վերջին իրադարձությունն է՝ Շուշի դեսպանների այցելության և դրան ի պատասխան ՀՀ ԱԳՆ-ի հայտարարությունը։ Պատճառը, թե ինչու հենց այդ ուղղությամբ․․․ քանի որ սա հայ-ադրբեջանական սահմանի և ընդհանրապես շփման գծի այն հատվածն է, որտեղ այս պահին չկան ռուսական խաղաղապահ ուժեր, Բաքուն ընտրեց հենց այս տարածքը։ Եվ վերջապես գլոբալ նպատակը՝ հնարավորինս շատ հարվածներ մեզ հասցնելն է, մեզ թուլացնելն ու մեր դիմադրողականությունը գցելն է»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց նա։
Մեր զրուցակցի դիտարկմամբ՝ սա Բաքուն անուն է մի քանի նպատակով․«Առաջինը՝ մեզ ավելի զիջող դարձնելը արցախյան հիմնահարցում։ Այսինքն՝ երբ սեղանին դրվում է Հայաստանի տարածքային ամբողջականության, Հայաստանի անվտանգության հարցը, Ադրբեջանի ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը համարում է, որ մենք այդ պարագայում ավելի զիջող կդառնանք։ Մյուս տարբերակն էլ այն է, որ մեզ ուզում են ստիպել, որ այդ հատվածում տեղակայվեն ռուսական խաղաղապահ ուժեր, ինչը հավելյալ անգամ Հայաստանը կդնի կախման մեջ Ռուսաստանից ու էլ ավելի կթուլացնի Հայաստանի դիրքերը բանակցային գործընթացում ու առհասարակ տարածաշրջանում»։
Արդյոք Ադրբեջանը կգնար այդ քայլին առանց Ռուսաստանի համաձայնության, հարցին ի պատասխան, Արեգ Քոչինյանն ասաց․ «Ես կդժվարանամ ասել, արդյոք այս սրացմանը կա ռուսական համաձայնություն թե ոչ, բայց կարող եմ ասել, որ այն գործընթացները, որոնք պատերազմից հետո տեղի են ունենում մեր տարածաշրջանում՝ դրանք, ըստ էության արդյունք են ռուս-թուրք-ադրբեջանական պայմանավորվածությունների ու հայտնի չափով Ռուսաստանը, Թուրքիան ու Ադրբեջանն ունեն թեկուզ այսրոպեական, բայց շահերի համադրում, ունեն նաև խաղի տեմպ, որը չի ելնում ՀՀ շահերից»,-եզրափակեց նա։
