«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանը։
–Պարոն Շիրինյան, այս օրերին, երբ խոսվում է սահմանազատման ու սահմանագծման մասին, շատերը նշում են, որ սահմանազատումը կնշանակի հրաժարում Արցախի կարգավիճակից: Արդյոք կապ եք տեսնում այստեղ, քանի որ Արցախն ու Հայաստանը չունեն ուղիղ, անմիջական սահման և կապվում են Լաչինի միջանցքով, որի կարգավիճակի հարցը մշտապես եղել է Արցախի կարգավիճակից իրավականորեն զատ: Ինչպես և ինչի՞ց է բխում, որ, հայ-ադրբեջանական սահմանազատումը և սահմանագծումը նշանակում է, որ Հայաստանը հրաժարվում է Արցախի կարգավիճակից:
-Ես որևէ կապ չեմ տեսնում, դրանք պարզ շահարկումներ են։Իհարկե հնարավոր է գնալ սահմանազատման, բայց ես չէի շտապի։ Միջազգային իրադրությունը փոխվում է դեպի Հայաստան։ Երկրորդ՝ դեմարկացիայի պետք է գնալ միայն այն դեպքում, երբ Ադրբեջանը Հայաստանի սահմանից հանի իր զորքերը։ Բայց Բաքուն գնում է շանտաժի ճանապարհով, մտել է տարածք ու պահանջում սահման։
-Այսպիսի շահարկումներ հնչում են հենց այն ֆոնին, երբ Ալիևն է ամեն ինչ անում, որ Հայաստանը հրաժարվի կարգավիճակի հարցից։
-Այո, բայց դա իր ձեռքերում չէ, որոշողը Ռուսաստանն է։ Հայաստանն ու հայ ժողովուրդը այդ հարցից հրաժարվել չեն կարող։
-Ռուսաստանն առաջարկում է միջնորդ դառնալ Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջև դելիմիտացիայի ու դեմարկացիայի հարցում, իսկ ինքն Ադրբեջանի հետ իր սահմանի դելիմիտացիան արե՞լ է արդյոք։
-Ռուսաստանը շտապում է, հարցն էլ շահարկում՝ ընդդեմ Հայաստանի։ Ռուսաստանն ամեն ինչ անում է, որ Ադրբեջանին ՀԱՊԿ անդամ դարձնի։
Ռուսաստանը Ղրիմի բռնազավթումը հիմնավորում է ազգերի ինքնորոշման իրավունքով, հանրաքվեյով։ Արցախը 40 անգամ ինքնորոշվել է, բայց ինչու՞ չեն ճանաչում։ Հանրաքվե եղել է, ո՞նց է ստացվում, որ այն դեպքում ընդունում են, այս դեպքում՝ ոչ։
-Դա հնարավո՞ր է մոտ ապագայում։
-Իհարկե դա իր նպատակն է։ Ռուսաստանի փոխարտգործնախարարն էլ այդ մասին ասաց, դրա համար էլ շտապում են սահմանին դեմարկացիա անել։ Հայկական կողմի համար իրավիճակն աննպաստ է։ Ինչքան հարցերի լուծումը երկարի՝ այնքան մեր միջազգային դիրքերը կվերականգնվեն։ Դրա համար էլ ասում եմ՝ շտապել պետք չէ։
