Թուրքական մամուլը օրերս տեղեկացրեց, որ Հայաստանի ոչ կառավարական կազմակերպությունների ներկայացուցիչները հանդիպել են Թուրքիայի ԱԳ նախարար Ահմեդ Դավութօղլուին և քննարկել են հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը:
Մամուլը նաև գրեց, որ Թուրքիայի ԱԳ նախարարը հայտարարել է, թե վստահ է, որ վերջին հաշվով հայ-թուրքական սահմանը վերստին բացվելու է անդրսահմանային փոխադրումների համար… Ի՞նչ նպատակի են ծառայում նման հանդիպումները` հարցրեցինք Տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Ռիչարդ Կիրակոսյանին, ով այդ հանդիպման մասնակիցներից է եղել: «Ընդհանուր առմամբ Հայաստանի և Թուրքիայի պաշտոնյաների և քաղաքացիական հասարակության և նույնիսկ հասարակական քաղաքացիների միջև յուրաքանչյուր հանդիպում օգնում է բացելու միմյանց դռները և հասկանալու կամ ընկակելու փոխադարձ մտորումները: Պետք է նշեմ, որ հայ-թուրքական արձանագրությունների գլխավոր դասը հարաբերությունների կարգավորման համար առավելապես հասարակությունների անպատրաստ լինելն էր»,- նշեց քաղաքագետը:
Ռ.Կիրակոսյանը կարծում է, որ հայկական սփյուռքը` որպես Հայոց ցեղասպանության ժառանգորդ պետք է ավելի մեծ ձայն և դերակատարություն ունենա հարաբերությունների կարգավորման ավելի լայն գործընթացի մեջ` հայ-թուրքական ապագա հարաբերություններում հանդես գալով որպես բաժնետեր: «Այո, այսպիսի հանդիպումները օգնում են ճանապարհ բացելու դիվանագիտության հարթության համար, բայց անհրաժեշտ է վստահության դաշտ ապահովել պետական մակարդակում ևս: Քաղաքական կամքի մեծ կարևորություն և անհրաժեշտություն կա, որպեսզի այս հանդիպումները լինեն անընդհատ և միևնույն ժամանակ` մասնակից կողմերի համար անկեղծ և գործընթացին հավատարիմ: Շատ կարևոր է, որ Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորումը երկրի ներսում չօգտագործվի որպես քաղաքական «ծածկոց» կամ արդարացում` խուսափելու համար ավելի արմատական ներքին խնդիրներից»,- նկատեց նա:
Ի՞նչը տպավորեց այդ հանդիպմանը, հարցրինք Ռ.Կիրակոսյանին. «Ինձ Թուրքիայի ԱԳ նախարարի հետ հանդիպման ժամանակ առավելապես տպավորեց մթնոլորտը: Դավութօղլուն արհեստավարժ և ինտելեկտուալ մարդ է, ինչը նշանակում է, որ հանդիպումը անցավ անկեղծ մթնոլորտում, մեզ` որպես Հայաստանի քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչների, հատկացվեց ժամանակ` անկեղծ մտքերի փոխանակման համար: Եվ նույնիսկ այն հարցերում, որոնցում մենք անհամաձայնություն ունեինք, Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարը և նրա աշխատակազմը մշտապես հարգալից էին և ցանկանում էին լսել մեր գնահատականները` որոնք առնչվում էին փակ սահմանների վերաբերյալ մեր քննադատություններին և Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանության ժխտողական արշավին:
Իսկ ի՞նչ տրամադրություններ կան այսօր Թուրքիայի իշխանությունների մոտ հայ-թուրքական արձանագրությունների նկատմամբ` հարցրինք պարոն Կիրակոսյանին, նրանք հույսեր ունե՞ն, որ այդ արձանագրությունները, ի վերջո, մի օր կարող են կյանքի կոչվել: «Դա շատ կարևոր է, թեև շատ ավելի հեշտ կլիներ առաջ ընթանալ Թուրքիայի կողմից կոնկրետ քայլեր կատարելու դեպքում, քանի որ այժմ բոլոր սպասելիքները գտնվում են Թուրքիայի դաշտում, և մենք սպասում ենք Անկարայից պատասխան քայլի Հայաստանի հետ հարաբերությունները կարգավորելու ուղղությամբ, ինչպես նաև հանդես գալու դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու ուղղությամբ, բացելու սահմանները և այլն: Ես, իհարկե, անձամբ տպավորված եմ Թուրքիայի ԱԳ նախարարի` տարածաշրջանի իմացությամբ և տեսլականով, ինչը ինձ հույս է տալիս, որ միայն մեկ ճանապարհ կա երկու երկրների համար: Բայց հանդիպումը միտում ուներ նաև ցույց տալու Հայաստանի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների անհամաչափությունը»,- նկատեց մեր զրուցակիցը:
