Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությունը 2,7 մլն դրամ է հատկացրել Երևանի մետրոյի «Հանրապետության հրապարակ» կայարանի տարածքում տեղի ունեցած «ՀուԶԱՆՔ ու Զանգ» պերֆորմանսի համար, որը հանրային մեծ արձագանքի արժանացավ: Փերֆորմանս բառը առաջացել է անգլերեն կատարում բառից, այն արվեստի միջոց է , իրենից ներկայացնում է կատարվող գործողություն,անձի կամ անձանց կողմից , ունի հստակ գաղափար, ուղղորդիչ տեքստ, ուստի գաղափարը դիտողին հասնում է միայն գործողության կատարողականության միջոցով։ Թե ինչ գաղափար էր փորձում մեզ հասցնել «Հուզանքն ուզանգը» առաջն հայացի տպավորությամբ ոչ հուզում էր ոչ «զանգում»-ում, հակառակը՝ ի ցույց էր դրվում բացահայտ ագրեսիայուվ լեցուն ինչ որ իր իրավիճակ։
Մի կողմ թողնենք դրա գաղափարական կողմը և եկեք հասկանանք թե արդյո՞ք ինչ չափանիշներով է կրթության , գիտության,մշակույթի և սպորտի նախարարույթւոնը 2 մլն 700 հազար դրամ տվել մի ներկայացման երբ թատրոնի դերասանի աշխատավարձը հասնում է հազիվ 30 000 դրամի։ Իմ քայլը ավագանու քարտուղար Հասմիկ Խաչունցի մեկնաբանմամբ, ով այդ ներկայացման մասնակիցներից մեկն է, «Հուզանք ու զանգ» ներկայացումը որևէ կապ չունի Սորոսի, սատանիզմի, և այլ պիտակավորումների հետ, դա 1920 ական թվականների հայ ֆուտորիստ պոետների ժամանակակից վերընթերցումն էր , իրենց խոսքով՝ միահյուսված պարի , ճարտարապետության և հանրային տարածքում մարմնի ներկայութնան մասին։
Տիկին Խաչունց իսկ մի՞թե երիտասարդական մետրոյի տարածքում գտնվելը արժե 2 միլիոն 700 հազար դրամ, երբ բազում ներկայացումներ չեն բեմադրվում օրինակ՝ բեմում չնչին դեկորացիայի բացակայության պատճառով, երբ շատ դերասաններ հրաժարվում են բեմ բարձարանալ միայն այն բանի համար, որ պատշաճ վարձատրություն չեն ստանում, գուցե թատրոնի շենքից դուրս արվեսն ավելի թա՞նկ արժե, իսկ գուցե այս ամենը նախարարի խոսքերի արդարացու՞մն է, որ իր նախարարության օրոք մշակույթի ոլորտում ցենզուրա չի լինելու։ Որ սատանիզմի հիմքով համերգենր չեղարկելն այլևս չի լինելու Հայասատնում, արվեստը լինելու է ազատ , որովհետև անխակ պետության գրավականներից մեկը ազատ արվեստն է։ Մեկ րոպե , իսկ գուցե նախարարն այլ պատկերացումներ ունի արվեստի մասին։
