Հետխորհրդային տարածքի փոքր երկրների խնդիրն է՝ չմնալ ռուսական կայսրության փլատակների տակ: Այսօր Քաղաքական և միջազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնի հրավիրած «Ուկրաինական ճգնաժամի ազդեցությունը մեր տարածաշրջանի վրա» թեմայով քննարկման ժամանակ նման տեսակետ հայտնեց «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցության փոխնախագահ, վերլուծաբան Անուշ Սեդրակյանը:
Նա նշեց, որ այժմ մենք բոլորս գտնվում ենք սահմանագծային տարածքում թե՛ ուժերի վերադասավորման, թե՛ ներքին ու արտաքին քաղաքական գործընթացների համատեքստում: Ըստ նրա՝ Ուկրաինայում մի գործընթաց է տեղի ունենում, որը հաստատ հետխորհրդային տարածքին, միջազգային հանրությանն ու Ուկրաինային չի վերաբերում, նաև ՀՀ-ին է առնչվում:
«Ղրիմ -Ղարաբաղ զուգահեռներ անցկացնել, արդարացնել ՀՀ-ի լռությունը՝ փորձելով այնպես անել, որ մենք մեր քաղաքական գործընթացների մասնակցությունը հասցնենք դիվանագիտական լռության աստիճանի՝ հնարավոր չէ: Հետխորհրդային տարածքում տարածքային հակամարտությունները տարբեր կերպ են լուծվում: Մենք պետք է հասկանանք, որ հետխորհրդային տարածքը չի դադարել ռեժիմային տարածք լինելուց, ունեցել ենք ռեժիմի թուլացումներ, հիմա ականատես ենք ռեժիմի խստացմանը, որտեղ կան մտահոգիչ հանգամանքներ:
ՌԴ դիրքորոշումն առաջին հերթին խփում է ՌԴ տնտեսական և քաղաքական ոչ միայն իմիջին, այլև հենց ՌԴ տնտեսական և ներքաղաքական կայունությանը, սակայն այդ պարագայում ՌԴ-ն նախընտրում է Ուկրաինայի հարցում որդեգրել չպատճառաբանված ագրեսիայի կեցվածքը: Մենք տեսնում ենք, որ սկսել է ոչ մաքուր փողերի վերահսկում կատարվել: Այդ մոդելի դեմ է ընդվզում նաև Ուկրաինան»,- ասաց Անուշ Սեդրակյանը:
Բանախոսը նաև ասաց, որ եթե Ղրիմն անցնի ՌԴ տնտեսվարմանը, անհրաժեշտ կլինեն հսկայական գումարներ, որպեսզի պահեն այդ տարածքը. դա տնտեսապես ցանկալի չէ: Նրա համոզմամբ՝ ՌԴ-ն անցել է բացարձակ ագրեսիայի, որը բերում է միջազգային մեկուսացման, ցանկացած անեքսիայի պարագայում քաղաքական, դիվանագիտական մեկուսացում է տեղի ունենալու:
«ՌԴ-ն, չկարողանալով վերահսկել իր երկրի տնտեսական գործընթացները, գնում է երկրի դիվանագիտական մեկուսացմանը՝ փորձելով եթե ոչ հին խորհրդային պարամետրով, ապա կայսերական ձևով փակել սահմանը: Եթե ՌԴ-ն իրականացնի դիվանագիտական մեկուսացումը, մեկուսանում են ՄՄ անդամ երկրները, ՄՄ անդամ երկրներն էլ կենթարկվեն այդ սանկցիաներին:
Ուկրաինայի հետ կապված ոչ պրոռուսական դիրք են որդեգրել ՄՄ անդամ երկրները. իրականում թե՛ Բելառուսը, թե՛ Ղազախստանը հասկանում են, որ իրենք նույնպես մտնելու են միջազգային մեկուսացման տիրույթ:
Ներկայումս ուկրաինական խնդիրը դարձել է ռուսական քաղաքականության նոր ձևավորվող նոր կայսերապաշտական նոր մեկուսացման քաղաքականություն: Ցանկացած պարագայում Ուկրաինան հայտնել է իր դիրքորոշումը, որքան էլ տեղեկատվական պատերազմ լինի, որքան էլ որ բոլոր դիկտատորական շարժումները 21-րդ դարում ենթակա են փլուզման: Հետխորհրդային տարածքի փոքր երկրների խնդիրն է՝ չմնալ այդ կայսրության փլատակների տակ, ինչ-որ կերպ դիմայակել, ամեն կերպ հասկանալ, որ ԼՂ-Ղրիմ անընդհատ շահարկվող թեզը խիստ վնասակար է ՀՀ արտաքին քաղաքականության համար: Այդ թեզի պսևդոքաղաքագիտական մասը հանենք, հասկանանք, որ դրանք անհամատեղելի են, նույնսիկ բարոյական առումով մենք դադարեցնում ենք անկախական շարժումը, ինքնիշխանության վրա բլոկ ենք դնում:
Տնտեսական պատժամիջոցները եթե կարող են դիմակայելի լինել որոշ երկրների համար, մենք, բացի միջազգային մեկուսացումից, կարող ենք ենթակա լինել տարածաշրջանային մեկուսացման»,- նշեց Անուշ Սեդրակյանը:
