Նորընտիր խորհրդարանի հենց առաջին նիստը, քաղաքական բովանդակության տեսանկյունից, հիասթափեցնող էր ու ընդհանուր գծերով պատկերացում է տալիս յոթերորդ գումարման ԱԺ-ի քաղաքական որակի մասին։
Արարատ Միրզոյանը հեղափոխության թիմում դե ֆակտո երկրորդ դեմքն է՝ Նիկոլ Փաշինյանից հետո, ու օբյեկտիվ էր նրա թեկնածության առաջադրումը խորհրդարանի նախագահի պաշտոնի համար։
Սակայն «Իմ քայլը» խմբակցության նույնիսկ փորձառու գործ չի ծրագրային ելույթը, մեղմ ասած, քաղաքական չէր, ինչը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Հայաստանի գործող իշխանությունը չունի քաղաքական ուղերձներ։
Երբ խորհրդարանի նախագահի թեկնածուն իր ելույթը սկսում ու ավարտում է էպոսից կատարված մեջբերումներով, դրանցով՝ ըստ էության, քողարկում է քաղաքական ասելիքի բացակայությունը։ Արարատ Միրզոյանի ելույթի ժամանակ այնպիսի տպավորություն էր, կարծես՝ ելույթ է ունենում «Սասնա ծռեր» կուսակցության գործիչներից մեկը՝ քաղաքական ասելիքը տարալուծելով միստիկայի, գեղարվեստական ձևակերպումների մեջ։ Համենայնդեպս, դժվար էր ենթադրել, որ թավշյա հեղափոխության առանցքային գործիչներից մեկի ելույթը բնույթով մարգինալ է լինելու։
Խորհրդարանի նախագահի թեկնածուն, ըստ էության, պատասխաններ չտվեց անգամ իր խմբակցության անդամների, այսպես կոչված, նախապատրաստված հարցերին։
Ամենաքաղաքական հարցը Միրզոյանին տվեց «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Էդմոն Մարուքյանը։ Այդ հարցն, ըստ էության, լակմուսային նշանակություն ունեցավ՝ բացահայտելով հեղափոխության թիմի դիրքորոշումների տրանսֆորմացիան։
Էդմոն Մարուքյանը հետաքրքրվում էր Արարատ Միրզոյանի պատրաստակամությունից՝ սուպերվարչապետական համակարգը փոփոխելու հետ կապված. «Մենք առիթներ ենք ունեցել քննարկելու այս հարցը, սա անձերից է կախված, եթե առաջ չար նպատակներով էր այն օգտագործվում, ապա հիմա բարի, բայց դա ոչինչ չի նշանակում, մենք պատրաստ ենք քննարկումների, ոստիկանությունը անկախ դարձնելու մեր ցանկությունը խոսում է դրա մասին»,- պատասխանել է ԱԺ նախագահի թեկնածուն:
Եթե ուշադրություն դարձրեցիք, նույնիսկ այս սկզբունքային հարցին պատասխանելիս Արարատ Միրզոյանն, ըստ էության, հրաժարվել է քաղաքական ձևակերպումներից՝ զարգացնելով «բարի թագավորի» մասին վտանգավոր տեսությունը։
Նախ՝ պետք է արձանագրել, որ սուպերվարչապետական համակարգի վերաբերյալ Նիկոլ Փաշինյանի թիմը փոխել է իր դիրքորոշումները, այլ խոսքով՝ այն, ինչը դատապարտելի էր ընդդիմության կարգավիճակում, խրախուսելի է հեղափոխությունից հետո, որովհետև, օրինակ՝ Արարատ Միրզոյանը, կարծում է, որ անձնակենտրոն իշխանությունը Նիկոլ Փաշինյանն օգտագործում է բարի նպատակներով։
Ավելորդ է ասել, որ ավտորիտարիզմը կանխվում է ոչ թե բարի ցանկություններով կամ քաղաքական ճաշակով, այլ՝ ինստիտուցիոնալ լուծումներով։ Եթե հեղափոխության թիմն իրապես ցանկանում է Հայաստանում անշրջելի դարձնել ժողովրդավարությունը, պարտավոր է հրաժարվել սուպերվարչապետական համակարգից։
Արարատ Միրզոյանը հնարավոր է համարում միայն ոստիկանության գործունեության նկատմամբ խորհրդարանական վերահսկողության հաստատումը՝ փաստորեն «անձեռնմխելի» համարելով ԱԱԾ-ն։ Եթե նույնիսկ ընդունենք, որ Նիկոլ Փաշինյանի մտադրությունները միանգամայն բարի են, ապա չկա որևէ երաշխիք, որ ամիսներ կամ տարիներ անց իշխանության մոտ չի առաջանա՝ ԱԱԾ-ն քաղաքական նպատակներով ծառայեցնելու գայթակղություն, մանավանդ, որ Նիկոլ Փաշինյանը նման փորձ արել է անգամ «բարի» կարգավիճակում՝ քաղաքապետական ընտրությունների քարոզարշավի ժամանակ։
Արարատ Միրզոյանի ծրագրային ելույթի բովանդակային բաղադրիչը հեռու էր քաղաքական լինելուց, պատկերավոր ասած՝ էպոսային էր, իսկ ելույթի շեշտադրումներից կարելի է ենթադրել, որ նրա ղեկավարած ԱԺ-ն ոչ թե իշխանության կենտրոն է լինելու, այլ՝ վարչապետին ու կառավարությանը սպասարկող գերատեսչական հիմնարկ։
Լուսանկարը՝ Armeniasputnik-ի
