«Մենք գիտենք, թե ինչպես Հայաստանի Հանրապետությունը դուրս բերենք սոցիալ-տնտեսական ներկա ծանր վիճակից»: Այս խոսքերով է սկսվում «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության նախընտրական ծրագիրը: Նրանք խոստանում են իրականացնել տնտեսական հեղափոխություն մեր երկրում, նպաստելով աննախադեպ խոշոր ներդրումների ներգրավմանը, տասնյակ հազարավոր նոր, բարձր արտադրողական աշխատատեղերի ստեղծմանը: Բնականաբար դրանում որևէ վատ բան չկա, ավելին՝ նույնիսկ շատ լավ է, եթե, իրոք, այդպես լինի: Բայց այս ընթացքում երկրում հեղափոխական իրադարձություններ են տեղի ունեցել, իշխանության է եկել նոր քաղաքական ուժ, նախկիններից շրջադարձորեն տարբերվող քաղաքականություն իրականացնելու, տնտեսության քրեաօլիգարխիկ համակարգը քանդելու, իրական շուկայական բիզնես միջավայր ձևավորելու պատրաստակամությամբ ու արդեն իսկ արված որոշակի գործնական քայլերով, մինչդեռ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունն այս իրավիճակում պայքարի մեջ է մտել բոլորովին նույն մոտեցումներով ու ծրագրերով, ինչ, որ տարիուկես առաջ: Գուցե թե այս ընթացքում տնտեսության մեջ հեղափոխական, բոլորի աչքին տեսանելի փոփոխություններ չեն արձանագրվել, բայց արդեն որոշակի հստակ քայլեր իրականացվել են բոլոր վեկտորների փոփոխությունների առումով: Մինչդեռ «Բարգավաճը», ինչպես և տարիուկես առաջ խոսում է նույն 15 քայլերից, որ որոշակի խմբագրական բարեփոխումներից հետո վերաճել են 36-ի: Ավելին, 2017թ. ապրիլին «Բարգավաճի» «պահվածքն» ու գործելաոճը կարծես ավելի հստակ էր, որ այս անգամ «անհասկանալիորեն» լղոզվել է:
Ահավասիկ. անցած տարի այս կուսակցության ծրագրի առաջին քայլով առաջարկվում էր միջին կենսաթոշակի չափը բարձրացնել 25 հազար դրամով, համապատասխանեցնելով նվազագույն կենսապահովման զամբյուղին: Նույնը նվազագույն աշխատավարձի պարագայում. 2018 թվականի հունվարի 1-ից այն հասցնել 80 հազար դրամի: Այս տարի «նվազագույն աշխատավարձի չափը մեր երկրի քաղաքացիներին պետք է ապահովի արժանապատիվ կենսամակարդակ: Աշխատանքային կենսաթոշակի չափը մեր հայրենակիցներին պետք է երաշխավորի կենսապահովման նվազագույն պայմաններ: Աշխատավարձերն ու կենսաթոշակները պետք է գնաճին համընթաց պարբերաբար ինդեքսավորվեն»: Փաստորեն լավ տնտեսագետների պակաս չունեցող ԲՀԿ-ն մեկ տարվա ընթացքում շատ սկզբունքային հարցերում թիրախային հստակ մոտեցումներից անցնում է դեկլարատիվ հայտարարությունների հարթություն: Նույնը մյուս ոլորտներում. 2017-ին կուսակցությունն առաջարկում էր առաջիկա երեք տարիներին փոքր և միջին ձեռնարկություններն հարկերից ազատել, իսկ մինչև 30 մլն ՀՀ դրամ շրջանառություն ունեցող տնտեսվարող սուբյեկտներին հարկերից ազատել առաջիկա հինգ տարիներին: Հարկային պարտավորությունների չկատարման հետևանքով կուտակված շուրջ 60 մլրդ ՀՀ դրամ տույժերի և տուգանքների մասով համաներում կիրառել: Այս տարի. «ՓՄՁ-ն չպետք է դիտարկվի որպես պետական բյուջեի մուտքերն ապահովող հարկման օբյեկտ, քանզի այն ունի հստակ սոցիալական ուղղվածություն: Հետևաբար՝ պետությունը մինչև 30 մլն ՀՀ դրամ շրջանառություն ունեցող տնտեսվարող սուբյեկտներին առաջիկա 5 տարիների ընթացքում պետք է ազատի հարկերից»: Անցած տարի «ասում էր». «Ընտրեք ինձ և ես կբերեմ 15 մլրդ դոլարի ներդրում»: Այս տարի «պետք է ձևավորել ներդրումների անվտանգության համակարգ և իրականացնել ներդրումների խթանմանն և ներգրավմանն ուղղված նոր քաղաքականություն, որի արդյունքում պետական կառույցները պատասխանատվություն կկրեն յուրաքանչյուր միավոր ներդրման համար՝ անկախ ծավալից»:
Մնացած դրույթները գրեթե նույնն են, նույնիսկ առանց խմբագրման. «Գյուղացիների մեծ մասը բարձր տոկոսադրույքներով վարկերի տակ կքած է: Պետությունը պետք է համակողմանի աջակցի գյուղարտադրությամբ զբաղվող անհատներին ու կազմակերպություններին, նպաստելով գյուղմթերքի իրացմանը և նոր շուկաների խթանմանը: 3-4 տոկոսանոց վարկերի ապահովմանը: Առաջիկա տարիների համար 1 հա ոռոգման ջրի դիմաց վճարը սահմանել 1000 դրամ, վերացնել արագաչափերն ու կարմիր գծերը, էապես իջեցնել գազի գործող սակագինը, կտրուկ իջեցնել էլեկտրաէներգիայի սակագինը»:
Իրավիճակ է փոխվել, մինչդեռ, ինչպես պարզվում է ԲՀԿ-ի ներկայացրած նախընտրական ծրագրից, իրենց մոտ մտածողության ու մոտեցումների առումով շատ բան չի փոխվել: Չնայած, որ ԲՀԿ-ի անցած տարվա պահվածքում ավելի ընդգծված պահանջողականություն կար և՛ ժողովրդից, և՛ օրվա իշխանություններից: «Ընտրեք մեզ, և կբերենք 15 միլիարդը, ընտրեք մեզ, և կիրականացնենք այս ծրագրերը»: Այս անգամ այդ պահվածքից, կարծես, ոչինչ չի մնացել: Թերևս, պատճառներից մեկն ու ամենահիմնականն այն է, որ այն ժամանակ «առաջինի» հետ կար հստակ պայմանավորվածություն, ամեն ինչ առավել իրական ներկայացնելու համար ճշտված էին ելույթներում, և ընդհանրապես, այս կուսակցության «ընդարձակման» առավելագույն սահմանները, և ԲՀԿ-ն իրեն լավ էր զգում այդ միջավայրում: Անկախ ամեն ինչից՝ պատվավոր երկրորդ տեղն ուներ, հատկապես, որ 10 հազարանոցներով հնարավոր էր փակել բոլոր չար լեզուների բերանն ու մի բան էլ մուննաթ գալ, «թե չընտրեցիք»: Մինչդեռ այս անգամ վերևների հետ չկա որևէ պայմանավորվածություն, չկա փողի գործոնը, իսկ մարդկանց հիշողությունը դեռ թարմ է, ոչ միայն նույն էլեկտրաէներգիայի կամ գազի գների հետ կապված՝ ԲՀԿ-ի պահվածքի առումով, այլև նույնիսկ 2017 ապրիլ-2018 ապրիլ: Այնպես որ, շատ բնական է, որ ԲԿՀ-ում կորցրել են նախկին էնտուզիազմն ու խանդավառությունը:
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
