Մամուլում տեղեկություն է հայտնվել այն մասին, որ նոյեմբերի 30-ին և դեկտեմբերի 1-ին հանդիսավորությամբ տեղի կունենա ՌԴ Պետդումայի պատգամավոր Կոնստանտին Զատուլինի հիմնած հայ-ռուսական բարեկամության «Լազարևյան» ակումբի բացումը, որին հրավիրված է անգամ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը: Կգնա՞ Փաշինյանը ակումբի բացմանը, թե՞ զբաղված կլինի քարոզարշավով՝ պարզ կլինի ժամանակին:
Հետաքրքիր է, սակայն, որ հրավիրյալների թվում է նաև երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, որը, ըստ տեղեկության, ընդունել է հրավերը և անգամ ելույթ կունենա դեկտեմբերի 1-ի նիստում, որտեղ քննարկվելու է Արցախի հարցի հեռանկարը: Կլինե՞ն Փաշինյանն ու Քոչարյանն ակումբում միևնույն ժամանակ, թե՞ վարչապետը ներկա կլինի նոյեմբերի 30-ին՝ բուն բացմանը, իսկ Քոչարյանն արդեն՝ երկրորդ օրը:
«Լազարևյան» ակումբը, ըստ Զատուլինի, պետք է, այսպես ասած, նոր լիցք ու շունչ հաղորդի հայ-ռուսական հարաբերությանը: Իհարկե, ուղղակի իմաստով չի ասվել որևէ բան, սակայն գործնականում սա հայտնի «Գրիբոյեդով» ակումբի, այսպես ասած, այլընտրանքն է: «Գրիբոյեդովը» Կիսելյովի նախագիծն էր, որը փառավորապես տապալվեց թե՛ ինքը, թե՛ տապալեց հայ-ռուսական հարաբերությունները: Նույն կենտրո՞նն է հղացել նոր ակումբի գաղափարը, թե՞ այստեղ գործ ունենք մի իրավիճակի հետ, երբ ռուսական քաղաքական շրջանակների կամ իշխանական շրջանակների մի թևը տապալվում է, և գալիս է, այսպես ասած, մյուս թևի աշխատանքի հերթը:
Այդ իմաստով, օրինակ, հետաքրքիր է, որ հրավիրյալ է Ռոբերտ Քոչարյանը, որովհետև «Գրիբոյեդով» ակումբի ուշադրությանը նա կարծես թե չէր արժանանում: Միևնույն ժամանակ, հետաքրքիր է, որ չի խոսվում «Լազարևյան» ակումբ Սերժ Սարգսյանի հրավիրված լինելու մասին: Եվ այստեղ, իհարկե, հիշարժան է այն հայտնի դրվագը, երբ դեռևս նախագահ դառնալ պատրաստվող Սերժ Սարգսյանին Զատուլինը Մոսկվայում ծննդյան օրվա առիթով նվիրել էր, այսպես ասած, «ռուլետկա»՝ խաղատան պտտակ՝ հայտնի ակնարկով: Այդպիսով, այսպես ասած՝ ի դեմս «Լազարևյան» ակումբի, որը ըստ էության փոխարինելու է գալիս «Գրիբոյեդովյան» ակումբին, Հայաստանում կարծես թե տեղի է ունենում ռուսական, այսպես ասած, գերակա առանցքի փոփոխություն, և այն իր վրա նկատելիորեն կրում է նաև Հայաստանի նախկին համակարգի յուրօրինակ «փոխատեղման», այսպես ասած, կնիք:
Եվ ուշագրավ է, որ «Լազարևյան» ակումբի բացումը փաստորեն զուգորդվել է Հայաստանում նախընտրական շրջանին, երբ թվում էր, որ ավելի նպատակահարմար կարող էր լինել ակումբը բացել առավել հանգիստ ժամանակաշրջանում՝ ոչ այն ժամանակ, երբ ամբողջ երկիրը զբաղված է արտահերթ ընտրության առանց այդ էլ արագընթաց իրողությամբ:
Մյուս կողմից՝ այդ զուգորդումը թերևս խիստ խորհրդանշական է՝ այն իմաստով, որ Հայաստանում ժողովրդական հեղափոխության ամբողջական ավարտին զուգահեռ, որը կամբողջացնի նոր իշխանության ձևավորումը, յուրօրինակ վերաձևում է տեղի ունենում նաև Հայաստանում ռուսական ներկայության դաշտում: Որքանով է այդ գործընթացն ուղիղ համակարգվում Կրեմլից՝ դժվար է ասել, թեև Զատուլինն անկասկած դիտարկվում է իբրև հենց կրեմլյան շրջանակին մերձ գործիչ:
Մոսկվան ըստ երևույթին Հայաստանում փորձում է ձևավորել իր, այսպես ասած, «այլընտրանքը»՝ լեգիտիմ իշխանության ձևավորմանը զուգահեռ: Կամ էլ նախկին համակարգը Հայաստանում փորձում է վերախմբավորվել իր աջակից ռուսական շրջանակների հետ համատեղ՝ այն բանից հետո, երբ ապրիլից ի վեր Փաշինյանի հանդեպ Պուտինի մեջ խոր անվստահություն առաջացնելու փորձերը անցան ապարդյուն, և արտահերթ ընտրության ամրագրումով խաղը գործնականում տեղափոխվեց այլևս ավելի երկարաժամկետ փուլ:
