«Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը այսօրվա խմբագրականում գրում է.
Հասարակության մի մասը շունչը պահած հետևում է Վիլնյուսի գագաթնաժողովին: Մի մասը դա անում է այնտեղ գտնվող հայ գործիչների հետ կապի կամ նրանց ֆեյսբուքյան էջերին հետևելու, մյուսները «Սիվիլնեթի» կամ եվրոպական լրատվամիջոցների հեռարձակումների միջոցով: Առավոտյան տարածվեց Արթուր Սաքունցի ռեպլիկը, թե մեր մասին ոչ ոք չի խոսում, մեզ մոռացել են: Օրվա ընթացքում մեր թղթակիցը կապվեց Արտակ Զաքարյանի հետ, ով հանգստացրեց, թե՝ շատ «տոլերանտ» վերաբերմունք կա Հայաստանի նկատմամբ, մեզ ոչ միայն չեն մեղադրում ՄՄ գնալու համար, այլև իրենց մեղքն են տեսնում, որ չկարողացան մեզ դեպի Եվրոպա տանել: Երեկոյան դեռ սպասում էինք Վիլնյուսից տեղեկությունների. հուսով եմ՝ կհասցնենք վերջին նորությունները ներկայացնել մեր թերթում: Հասարակության մի մասն այս նույն ժամին հետևում է Համահայկական հերթական թելեթոնին, որը հեռարձակվում է հեռուստատեսությամբ: Նորից ակնկալում ենք սփյուռքի օժանդակությունը, նորից հայերն աշխարհով մեկ փող են հավաքում հայրենիքին, հատկապես Արցախին օգնելու համար: Ակցիա, որը նույնպես միանշանակ չի ընկալվում մեզանում: Այնպես, ինչպես միանշանակ չի ընկալվում ոսկու շուկայի վաճառողների երեկվա բողոքի ակցիան: Երեկ մի աղջիկ հարցնում էր՝ իսկ ինչո՞ւ չեն վճարում այդ 200 դրամը ոսկու հարգը խփելու համար, 400 դոլարով մատանի են վաճառում, չե՞ն ուզում 200 դրամ վճարել: Գուցե նա իրավացի է, և ժլատությունը մարդկային լավագույն որակը չէ: Եվ մեր ազգի ոչ բոլոր ներկայացուցիչներն են կրում այդ որակը: Բազում լավ որակներ էլ ունենք: Օրինակ, երեկ երաժշտասեր հանրությունը հավաքվել էր «Արամ Խաչատրյան» դահլիճի մուտքի մոտ և խնդրում էր ներս թողնել, որ միջանցքներում ու աստիճանների վրա կանգնած լսեն աշխարհահռչակ ջութակահար Մաքսիմ Վենգերովին:
