«Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանն այսօրվա խմբագրականում գրում է.
Այս արատավոր շղթան, որ 2012-ին հյուսել է Հանրապետականը, ո՞վ և ինչպե՞ս է կտրելու: Երբ ընտրությունների շրջանում ՀՀԿ-ն ամեն ինչ անում էր խորհրդարանում որակյալ մեծամասնություն կազմելու համար (որակյալ՝ անշուշտ, ոչ որակի իմաստով, այլ քվեարկությունների նվազագույն շեմն ապահովագրելու), մենք բոլորս այնքան էլ լուրջ չէինք վերաբերվում այդ ջանքերին:
Մի տեսակ խաղաղ, առանց պայքարի, դատապարտվածի նման զիջեցինք ԱԺ ընտրությունների մարտադաշտը և թույլ տվեցինք, որ իշխանական թիմն այնպիսի գերակշռող կազմ ունենա խորհրդարանում, որ նրա դեմ այլևս «խաղ չլինի»: Որ ինչ օրենք ուզենան՝ անցկացնեն, երբ ուզենան՝ նիստ անեն, երբ չուզենան՝ նիստը տապալեն, ում ներկայացնի Սերժ Սարգսյանը՝ ընտրվի, ինչպիսի բյուջե վարչապետը ներկայացնի՝ անցնի:
Մտքներին դնեն՝ իրենց աշխատավարձերը 200 տոկոսով բարձրացնեն կամ գործազրկության նպաստը կտրեն: Կուտակային հիմնադրամ անցնի մտքներով՝ ստեղծեն: Սահմանադրական փոփոխություններ պետք լինի՝ անեն: Մի խոսքով՝ ամեն ինչ օրենքով, կարգով, օրինական: Եվ սրա դեմն առնելու միակ տարբերակը ԱԺ ընտրություններին մատների արանքով նայելու սովորույթից հրաժարվելն է: Որ հանրությունը հասկանա՝ միայն մեկ անձից՝ ՀՀ նախագահից չի կախված այս երկրում կատարվող ամեն ինչ, այլ նաեւ օրենսդիր մարմնից, որը լայն լիազորություններ ունի եւ հսկայական լծակներ: Եվ երբ այդ լծակները գործի դնողները նորմալ մարդիկ լինեն՝ ոչ կոճակ սեղմողներ, մեր կյանքում կարող է շատ բան փոխվել:
Բազում նորմալ օրենքներ կընդունվեն, իսկ աննորմալները կհաջողվի կասեցնել: Ուստի պատի տակ, խոհանոցներում նվնվալու, սրան-նրան մեղադրելու, դաժան ճակատագրից բողոքելու փոխարեն պետք է ընտրությունների ժամանակ աչալուրջ լինել եւ քվեները չվաճառել:
