Այսօր Երևանն ընդունել է ֆուտբոլի աշխարհի գավաթը, իհարկե ընդամենը մեկ օրով, ցուցադրության համար՝ Ռուսաստանում տեղի ունենալիք աշխարհի առաջնության ճանապարհին: Բայց, այդուհանդերձ, ֆուտբոլային տերություն չհանդիսացող Հայաստանի համար դա էլ նշանակալի իրադարձություն է: Ֆուտբոլի աշխարհի գավաթը աշխարհի առաջնություններից առաջ շրջագայում է աշխարհի մի քանի տասնյակ երկրներում և այս անգամ գավաթը անցել է նաև Հայաստանով, առաջին անգամ: Գավաթն ուղեկցել է ֆուտբոլի աշխարհի 1998 թվականի առաջնության հաղթող Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստ Քրիստիան Կորոմբյոն:
Գավաթը Երևանում ընդունել է Սերժ Սարգսյանն ու հայտարարել նաև, որ անհամբեր սպասում է ամռանը տեղի ունենալիք աշխարհի առաջնությանը, որին, ըստ նրա, կարևոր խաղերի մասով կհետևի հենց մարզադաշտերից: Այսինքն, Սերժ Սարգսյանը հայտարարել է, որ ամռանը լինելու է Ռուսաստանում և մարզադաշտերից փորձելու է հետևել ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության կարևոր խաղերին: Ըստ երևույթին խոսքը «փլեյ օֆ» փուլի խաղերի, գուցե ընդհուպ եզրափակչի մասին է : Եվ այստեղ շատ հետաքրքիր է, թե ի՞նչ կարգավիճակով է Սերժ Սարգսյանը պատրաստվում մեկնել Ռուսաստան՝ ամռանը աշխարհի առաջնության կարևոր խաղերը դիտելու: Նա Ռուսաստանում կանցկացնի իր վարչապետական արձակու՞րդը, թե՞ կվայելի հետնախագահական այսպես ասած ՙ ոչ երիտասարդ թոշակառուի՚ հանգիստը: Նա Ռուսաստան կմեկնի Պուտինի՞ հրավերով, թե՞ պարզապես որպես ֆուտբոլասեր:
Համենայնդեպս, Սարգսյանը թերևս ամենևին պատահական չի շեշտել հանգամանքը, որ կարևոր խաղերը կդիտի հենց մարզադաշտից: Այլապես նա կբավարարվեր ընդամենը արձանագրելով այն, ինչը բնական է միլիոնավոր ֆուտբլասերների համար՝ աշխարհի առաջնության սպասման անհամբերություն, ինչը էլ ավելի զգալի է դառնում հենց առաջնության շեմին, երբ արդեն մնում է ընդամենը չնչին մի ժամանակ, ընդամենը երեք-չորս ամիս: Իսկ ֆուտբոլային այդ տոնին անհամբերությամբ սպասում ենք թերևս բոլորս, նույնիսկ րանք, որնք առանձնապես աչքի չեն ընկնում այդ հիասքանչ խաղի հանդեպ ուշադրությամբ ու երկրպագությամբ:
Աշխարհի առաջնությունները այնուհանդերձ գրավում են անգամ այդ շերտերին, եթե ոչ ամբողջությամբ, ապա զգալի մասով: Աշխարհի գավաթը թեկուզ մեկ օր գտնվելով Հայաստանում, անկասկած թողնում է իր էներգետիկան՝ տասնամյակներով կուտավա էներգետիկան, որով գավաթը լիցքավորել են այս տարիների ընթացքում այն նվաճած հանճարեղ ֆուտբոլիստները:
Իհարկե լավ է, որ մինչ ֆուտբոլային նոր հրավառությունը, մինչև միլիարդների խաղի աշխարհի առաջնությունը Հայաստանում իշխանության վերադասավորման խնդիրները մնացած կլինեն հետևում, ինչը հայ ֆուտբոլասերներին հնարավորություն կտա կենտրոնանալ միայն աշխարհի առաջնության վրա: Ի վերջո համաձայնեք, որ, բոլոր դեպքերում անհամեմատ ավելի հաճելի է տալ հարցեր, ասենք Ֆրանսիա կամ Գերմանիա, Բրազիլիա կամ Արգենտինա, Անգլիա կամ Իսպանիա, քան Սերժ Սարգսյան, թե Կարեն Կարապետյան:
