Մի քանի ժամ առաջ սպորտի, էստրադայի, քաղաքականության մի քանի հարյուր հանրահայտ ներկայացուցիչներ ВДНХ-ի սրահներից մեկում Վլադիմիր Պուտինի թեկնածությունն առաջադրել են նախագահի պաշտոնի համար: Խիստ ուշագրավ է այն փաստը, որ Ռուսաստանի գործող նախագահն իր առաջադրման միջոցառմանը չի մասնակցել: Պաշտոնապես ծանուցվել է, որ պատճառը Պուտինի գերծանրաբեռնված աշխատանքային գրաֆիկն է, ավելի ուշ պարզվել է, որ նախագահը Կրեմլում այդ ժամին մասնակցել է երեխաների համար նախատեսված Ամանորի միջոցառմանը:
Ավելորդ է ասել, որ իր ցուցադրական բացակայությամբ Պուտինն արտահայտել է իր արհամարհական վերաբերմունքը, նույնիսկ` զզվանքն ընտրությունների հանդեպ: Ավտորիտար առաջնորդների իշխանությունը կայանում է քաղաքական, ընտրական ինստիտուտների ոչնչացման գնով: Ժամանակակից աշխարհում դիկտատորները չեն կարող ընտրությունները վերացնել ֆորմալ առումով, սակայն դրանք բովանդակային հարթության վրա դառնում են ծիսական միջոցառում, առաջնորդներին քծնելու արշավ:
Մարտի 18-ը, ըստ էության, ոչ թե Ռուսաստանի նախագահական ընտրությունների, այլ` Վլադիմիր Պուտինի «համազգային» մեծարման օրն է: Բովանդակային հարթության վրա նախագահական ընտրությունները Պուտինի համար ավարտվել են երեկ, երբ ԿԸՀ-ն մերժեց ընդունել Ալեքսեյ Նավալնիի առաջադրման փաստաթղթերը: Նավալնին Ռուսաստանի ընդդիմության միակ գործիչն է, որը կարող էր քիչ թե շատ այլընտրանք լինել Պուտինին: Եթե Ռուսաստանի ընդդիմության առաջնորդը դուրս է թողնվում ընտրական գործընթացից, ապա ընտրությունները կարելի է ավարտված համարել` դեռ չմեկնարկած:
Սերժ Սարգսյանը, Վլադիմիր Պուտինի համեմատությամբ, այսպես կոչված «փափուկ» ավտորիտար է, սակայն նա ևս հետևողականորեն ոչնչացրեց ընտրությունների ինստիտուտը` սեփական իշխանությունը երկարաձգելու նպատակով: Սերժ Սարգսյանի համար սկզբունքային էր նախագահական ընտրությունների վերացումը, որովհետև ավտորիտար մտածողություն ունեցող հասարակությունները միայն դրանք են ասոցացնում իշխանության հետ: Քաղաքական համակարգը` նույնպես, և բացարձակապես պատահական չէ, որ խորհրդարանական ընտրությունները` ռեյտինգայինի բաղադրիչով, ծառայեցին Սերժ Սարգսյանի իշխանության երկարաձգման կամ նոր համակարգի «շնորհանդեսի»:
Թեև ֆորմալ առումով ինտրիգը պահպանվում է և դեռ հայտնի չէ, թե ով է 2018-ից ղեկավարելու Հայաստանը, սակայն ակնհայտ է, որ ապրիլի 2-ը ոչնչացրել է ընտրության անգամ տեսական հիմքերը: Ապրիլին Սերժ Սարգսյանը դառնալու է վարչապետ, սակայն դրան պետք է նախորդեն «համազգային» քծնանքի ու խնդրանքի գործընթացը: Այդ գործընթացում ամբողջովին իմաստազրկվելու է ընտրությունը` բովանդակային հարթության վրա:
Պուտինն այսօր առաջադրվեց Ձմեռ պապու կերպարով, ապրիլին սպասենք Սերժ Սարգսյանի «հանդեսին»:
