«Ամուլսարի շահագործման դեպքում հիմնական վանգը կայանում է նրանում, որ շատ մեծ մակերեսով տարածք է քանդվելու, սկսելու են խորանալ, ջրերի մեծ ներհոսք է լինելու, որոնք լվանալու են հանքավայրի եղած հանքանյութը, և դուրս են գալու թթվայնացված և պարունակելու են ծանր մետաղների խտություններ»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց Գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ, էկոլոգ Արմեն Սաղաթելյանը։ Նրա խոսքերով՝ քանի որ ստորգետնյա ջրերի հոսքն անկառավարելի է, ապա հանքավայրի շահագործման դեպքում մեծ քանակությամբ թթուներ և տոքսիկ ջրեր լցվելու են Կեչուտի և Սպանդարյանի ջրամբարներ, իսկ այնտեղից կտեղափոխվեն Սևան։ Բացի այդ, առաջնահերթ կաղտոտեն Արփա գետը, որի վրա հիմնված է մեր գինեգործությունը․ «Հիմնական վտանգը այս երևույթների մեջ է, որոնք անկառավարելի են, իսկ հետևանքները՝ անդառնալի»։
Մեր զրուցակցի խոսքերով՝ հնարավոր է հանքավայրը շահագործել ավելի անվտանգ մեթոդներով, բայց այդ դեպքում շահագործումը կլինի ավելի թանկ, իսկ շահագործողներին ձեռք է տալիս քանդել, ավիրել և դրա հաշվին եկամուտներ ստանալ։
Առավել մանրամասն՝ տեսանյութում
