ԱԺ պետաիրավական հարցերի հանձնաժողովի նախագահ Դավիթ Հարությունյանը երեկ հայտարարել է, որ ինքը Զարուհի Փոստանջյանին Սերժ Սարգսյանին հարց ուղղելու հնարավորություն է տվել, քանի որ այդպիսին է իր պատկերացումը ժողովրդավարության մասին:
Առաջին հայացքից սա, այսպես ասած, ստանդարտի մեջ բացատրություն է այն իրավիճակի, որ ստեղծվեց Ստրասբուրգում Փոստանջյանի հարցից հետո, և որի վերաբերյալ Երևանում տեղեկություններ հրապարակվեցին այդ ամենի կազմակերպված լինելու մասին: Մինչդեռ Դավիթ Հարությունյանի հայտարարությունն իր մեջ բավական նուրբ ակնարկներ է պարունակում ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանի հասցեին:
Հովիկ Աբրահամյանը Փոստանջյանի հարցից անմիջապես հետո հայտարարեց, որ նախաձեռնում է նրան ԵԽԽՎ-ի հայաստանյան պատվիրակությունից հանելու գործընթաց: Դավիթ Հարությունյանը հայտարարում է, որ ինքը Փոստանջյանին հարց տալու իրավունք է տվել ժողովրդավարության մասին պատկերացումներից ելնելով: Այսինքն` Հարությունյանը, ըստ էության, ակնարկում է, որ Հովիկ Աբրահամյանի պատկերացումները բացարձակապես ժողովրդավարական չեն, քանի որ նա տված հարցի համար Զարուհի Փոստանջյանին որոշում է հանել պատվիրակությունից: Ընդ որում` հատկանշական է և այն, որ Աբրահամյանի այս քայլերը Դավիթ Հարությունյանը չի ողջունում, այլ միայն ասում է, որ դա ԱԺ նախագահի գործն է, նրա իրավասությունը:
Այլ կերպ ասած` Դավիթ Հարությունյանը Հովիկ Աբրահամյանին ներկայացնում է որպես ժողովրդավարությունից հեռու մի մարդ, և կասկած չի կարող լինել, որ Հարությունյանը այս բանն անում է Եվրոպայի առաջ:
Խնդիրն այն է, որ Փոստանջյանի հարցի հանդեպ ՀՀԿ-ականների արձագանքներում, նաև Հովիկ Աբրահամյանի շատ արագ նախաձեռնություններում ակնհայտ երևում էր ներկուսակցական «ռազբոռկաների» ուրվագիծը: Այսինքն` ՀՀԿ-ի ներսում սկսել էին հարաբերություններ պարզել տեղի ունեցածի կապակցությամբ, և ըստ ամենայնի, Դավիթ Հարությունյանը այս հարցում փորձում է ստանալ եվրոպական աջակցություն՝ ժողովրդավարության, ժողովրդավարի դրոշով, որը անշուշտ նրան պետք կգա ներկուսակցական հարաբերությունների պարզաբանման գործընթացում:
Ըստ որում` այստեղ, իհարկե, Փոստանջյանի հարցն ընդամենը առիթ էր, իսկ իրականում «ռազբոռկաների» արմատները շատ ավելի խորն են, և Դավիթ Հարությունյանը շատ լավ է հասկանում այս ամենը, և այդ իսկ պատճառով էլ, ըստ էության, շատ ավելի խորն է «փորում», քան զուտ Փոստանջյանի հարցը:
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
