Այսօր Հայրապետյանների ընտանիքը և ռուսաստանցի գործարար Արթուր Սողոմոնյանը բացահայտել են «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի վաճառքի որոշ մանրամասներ: Զուտ մարզական թվացող այս գործարքն իրականում բացահայտում է իրողություններ, որոնք բնորոշ են մեր քրեաօլիգարխիային բոլոր ոլորտներում:
Մի քանի օր առաջ, Ռուբեն Հայրապետյանն իր հայտնի ասուլիսում նշել էր, որ «ֆեդերացիա»- «Փյունիկ»» երկընտրանքում ինքը նախապատվությունը տվել է ֆեդերացիային` վաճառելով ակումբը: Այս մտածողությունը հաստատ խորթ է արևմտյան մշակույթին, ու որևէ եվրոպացի բիզնեսմեն իր հեռանկարային բիզնեսը չի վաճառի` հանուն նույն ոլորտի անցողիկ պաշտոնի: Սակայն այստեղ երկու շատ կարևոր նրբերանգ կա, որը հաստատ ընկալելի չէ նույն եվրոպացիների համար ու բնորոշ է մեր քրեաօլիգարխիային:
Առանց կարգավիճակի` Հայաստանում բիզնեսը չունի ոչ մի նշանակություն, այլ խոսքով` Հայրապետյանն օլիգարխիկ «կլուբի» անդամ է ոչ թե «Փյունիկով», այլ «ֆուտբոլային արքա»` ՀՖՖ նախագահ լինելով: Իսկ որ ավելի կարևոր է` մեր օլիգարխիկ համակարգը այնպիսի ապրանք կամ ծառայություն չի մատուցում, որը գին ունենա: Սողոմոնյանը «Փյունիկը» գնել է զրո դրամով: Ճիշտ այդքան կարժենա «Երևան սիթի» բրենդն` առանց տարածքների, ինֆրաստրուկտուրայի («Երևան սիթիի» պարագայում` մի բան էլ Սամվել Ալեքսանյանը պետք է վճարի` «խուժան» արաղի հետքը բրենդի վրայից մաքրելու համար):
Զրո` ահա այն դատարկ գինը, որով գնահատվում է մեր քրեաօլիգարխիան, նրա ստեղծածը: Եվ մեկ հատկանշական հանգամանքի մասին: Միևնույն է` անհասկանալի է, թե ինչ ասել է` ակումբի վաճառք` առանց գույքի և ենթակառուցվածքի: Եթե խորանանք այս սխեմայի մեջ, գուցե պարզվի, որ «Փյունիկը» չի էլ վաճառվել:
