«Թուրքիան տեսանելի, շատ կարևոր պատրաստություններ չունի Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին ընդառաջ, Փակ դռների ետևում ինչեր են քննարկվում՝ չգիտեմ, բայց հրապարակավ, տեսանելի, այդքան աշխույժ աշխատանք չեմ նշմարել:
Կան ՀԿ-ներ, որոնք գուցե ֆինանսավորվում են հարևան երկրի՝ Ադրբեջանի կողմից, և նրանք առհասարակ մերթընդմերթ հրապարակումներ են անում, ծիծաղելի հրապարակումներ, ծիծաղելի պնդումներ, բայց պետական հենքի վրա, ըստ էության, լուրջ աշխատանքներ չեն իրականացվում»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում տեղեկացրեց Ստամբուլում հրատարակվող «Ակօս» թերթի հայկական բաժնի խմբագիր Բագրատ Էստուկյանը: Նա չի հերքում, որ թուրքերն աշխատանքներ են տանում Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին հայերին դիմագրավելու համար, սակայն տեսանելի չեն:
Նրա տեղեկացմամբ՝ Թուրքիայի հայ համայնքը գրեթե ոչինչ չի անում այս առումով, ավելի շատ դիտողի դերում է, բայց արդեն կան առաջնամիտ թուրք հարթակներ, որտեղ սկսել են ժողովներ գումարվել: Այդպիսի խորհրդակցական ժողով երկու ամիս առաջ է գումարվել՝ հունիս ամսին, հյուրանոցի դահլիճում, թե ինչեր պետք է առաջարկվեն, ինչեր պետք է արվեն: Արդեն որոշվել է, որ այս խորհրդակցական ժողովները պետք է զարգացնել 2015 թվականին ընդառաջ:
«Որոշվել է ամեն առաջարկ ընդունել, քննարկել և ձևավորել: Սա այն հարթակն է, որ երեք տարի է՝ կազմակերպում է հրապարակի ցույցերը, ամեն տարի մասնակիցների թիվը բազմանում է, սփյուռքահայության հետաքրքրությանն էլ արժանացավ այդ շարժումը: Վերջին տարիներին էլ ավելի մեծ թվով սփյուռքահայեր, քաղաքական գործիչներ են մասնակցում դրան»,- նշեց Բագրատ Էստուկյանը:
Նա թրքահայերի՝ դիտողի դերում լինելու հանգամանքը պատճառաբանում է նախապես եղած ճնշումներից գոյացած ավանդությամբ:
«Եկեղեցին՝ պատրիարքարանի շրջանակներում, համայնքների թաղական խորհուրդների վարչությունների այս շարքը ընդհանրապես նախաձեռնող միտք չեն հղանում, այլ պահպանողական մտքեր են հղանում, պահպանողական մտքերով են շարժվում: Պոլսահայերը ավելի շատ հետևողի դիրքում են, այլ ոչ թե գործողի, կազմակերպողի, անողի»,- ասաց Բագրատ Էստուկյանը:
Նա ենթադրում է, որ գուցե մի քիչ ավելի մեծ ձայն կբարձրանա Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին: Չի կարծում, որ երկիրը ցնցող եռուզեռ լինի, բայց նախորդ տարիների հետ համեմատելով՝ ավելի մեծ արձագանքներ կլինեն, ավելի մեծ հակազդեցություններ էլ կլինեն:
«100-րդ տարելիցը խորհրդանշական իմաստ ունի, իսկ բուն խնդիրը Ցեղասպանությունն է և թուրքական պաշտոնական քաղաքականությամբ, ռազմավարությամբ այդ իրողությունը մերժելը: Թուրքի մեջ փոփոխություն չեմ սպասում, թուրքը անմիջապես չի փոխվի, բայց հասարակության մեջ հետաքրքրությունն ավելի պիտի բարձրանա այս տարի, հետևաբար արձագանքը մի քիչ ավելի ուժեղ պիտի լինի»,- եզրափակեց «Ակօս»-ի հայկական բաժնի խմբագիր Բագրատ Էստուկյանը:
