«Առաջին լրատվական»–ի զրուցակիցն է «Ժառանգություն» կուսակցության մամլո խոսնակ Հովսեփ Խուրշուդյանը
-«Ժառանգություն» կուսակցությունը հուլիսի վերջից Ազատության հրապարակում մեկ ամիս հանրահավաք անցկացնելու հայտ էր ներկայացրել Երևանի քաղաքապետարան: Ինչո՞ւ այս ընթացքում այդպես էլ որևէ միջոցառում չհրավիրեցիք:
– Այս տարի մենք բավականին ակտիվ ամառ ունեինք, և ցանկացած պահի կարող էր միտինգ հրավիրելու անհրաժեշտություն առաջանալ: Մինչ այդ էլ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի ասուլիսն էր եղել, որտեղ նա որոշակի քաղաքական օրակարգ էր առաջարկել, և մենք նման հայտ ներկայացրինք: Բացի դրանից՝ գիտեք, որ օրենսդրորեն կարգավորված չէ հրատապ հանրահավաք հրավիրելու խնդիրը: Հանրահավաքից 3-4 օր առաջ հնարավոր չէ իրազեկում ունենալ, քաղաքապետարանի, առավել ևս ոստիկանության կողմից այն հրատապ չի ընդունվի: Ու որպեսզի նման իրավիճակի առաջ չկանգնենք, և Ազատության հրապարակը ցանկացած պահի իրավական առումով պատրաստ լինի հանրահավաքի, մենք այդպես վարվեցինք:
–Բայց եթե այդ ընթացքում որևէ կուսակցություն ցանկանար Ազատության հրապարակում հանրահավաք անցկացնել, քաղաքապետարանը կպատճառաբաներ, թե ձեր միջոցառումներն են նախատեսված:
– Մենք պատրաստ ենք զիջել: Այս ընթացքում չեմ հիշում, որ որևէ մեկը մեզ դիմած լիներ կամ միջոցառում անցկացնելու ցանկություն ունենար, և մեր իրազեկումը դրան խոչընդոտ լիներ: Այդ նույն իրազեկման տակ կարող էին նրանք իրենց միջոցառումն անցկացնել:
–Այդ դեպքում քաղաքապետարանը կամ ոստիկանությունը կարող էին ասել, որ նրանց հանրահավաքներն ապօրինի են, քանի որ նրանցն իրազեկված չէ այն պատճառով, որ այդ օրերին այդ վայրում իրազեկված է եղել «Ժառանգության» հայտը:
-Մեզ նման բան հայտնի չէ, որ կարող էր նման խնդիր առաջանալ, և նման ենթադրությանը համամիտ չենք: Եվ առաջին անգամ չէ, ավագանու ընտրությունների ժամանակ էլ մենք իրազեկել էինք, բայց չէինք անցկացնում: ՀԱԿ-ը մտադիր էր անցկացնել, մենք հրաժարվեցինք, և իրենց հայտը բավարարվեց: Իսկ ոստիկանությունն ընդհանրապես խաղաղ հանրահավաքը ցրելու իրավունք չունի, անկախ այն հանգամանքից՝ իրազեկված է թե ոչ: Հանրահավաք հրավիրելու իրավական այդ մեխանիզմը մտցվել է միայն մի նպատակով. եթե ինչ-որ մեկը ինչ-որ վայրում միջոցառում է անցկացնում, մեկ ուրիշն այլևս չի կարող անցկացնել: Եվ քեզ տեղեկացնում են, որ այնտեղ ինչ-որ մեկն արդեն անելու է, ուրիշ օր ընտրի: Հիմա եթե այս օրերին մենք ենք զբաղեցրել, մենք ասում ենք՝ խնդիր չկա, պատրաստ ենք ցանկացած մեկին զիջել, եթե այդ օրը չենք անելու:
-Իսկ հաջորդ՝ սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին նո՞ւյնպես նման լայնամաշտաբ իրազեկման հայտ եք ներկայացնելու:
-Չենք բացառում, որովհետև սեպտեմբերին ավելի ակտիվ հանրային միջոցառումներ ենք նախատեսում:
–Կրկին ամենօրյա միջոցառումներ կամ հանրահավաքնե՞ր եք անելու:
-Չեմ տեսնում ամենօրյա միջոցառումներ անցկացնելու անհրաժեշտություն, բայց եթե չնախատեսված իրադրություն փոխվի, տեղի ունենան բաներ, որոնք կստիպեն ամեն օր անել, չեմ բացառում, որ այդպես անենք: Բայց այս պահին չեմ կարծում, որ ամենօրյայի անհրաժեշտություն կա, պարզապես ավելի ակտիվ ենք լինելու, քան ամառվա շրջանում:
–Իսկ քաղաքական ի՞նչ ծրագրեր ունի «Ժառանգությունը» առաջիկայի համար:
-Ամենայն հավանականությամբ, մենք կունենանք նաև համագումար, որի ընթացքում կորոշվեն հետագա շատ քայլեր:
–Իսկ ի՞նչ է անում Րաֆֆի Հովհաննիսյանը:
-Նա ամառվա ընթացքում մարզային այցելությունների մեջ էր: Բացի դրանից՝ գիտեք, որ պատգամավորի մեր թեկնածուն ենք առաջադրել Սյունիքի թիվ 38 ընտրատարածքում, պատրաստվում ենք այնտեղ ակտիվ քարոզարշավ իրականացնել և փորձելու ենք հաղթել ու գոնե մեկ հոգով ավելացնել ընդդիմության ներկայությունը ԱԺ-ում: Բայց ամեն ինչի մասին չեմ ցանկանում այս պահին բարձրաձայնել:
–Իսկ ինչպե՞ս եք պատրաստվում մասնակցել այդ ընտրություններին, հատկապես որ ՀՀԿ-ի թեկնածուները գրեթե միշտ և ամեն գնով հաղթում են, ինչը «Ժառանգությունն» իր վրա զգացել է նաև նախագահական ընտրություններին:
-Վերջին 10 տարիների ընթացքում ես չեմ հիշում դեպք, որ ՀՀԿ-ն որևէ տեղ հաղթած լինի: Իսկ այն, որ կեղծում և գողանում են այլոց հաղթանակը, այլ հարց է: Ցավոք, մեզ մոտ ընտրակեղծարարության մակարդակն այսօր այնքան է զարգացել, որ ոչ միայն ՀՀԿ-ն, երբեմն նաև այլ կուսակցություններն են դիմում ընտրակաշառք բաժանելու և այլ կեղծիքների դիմելու քայլին: Բայց ընդդիմությունը չպետք է դադարեցնի պայքարը, թե կան ընտրակեղծիքներ: Բոլոր հնարավոր եղանակները պետք է օգտագործել: Նախ և առաջ՝ ընտրական մեխանիզմները, որովհետև կուսակցությունների համար քաղաքական հիմնական գործունեության ասպարեզը ընտրություններն են: Եվ չմասնակցելը նշանակում է հենց սկզբից հայտարարել պարտության մասին և հանձնել երկրի ապագան:
–Այսինքն՝ այն կուսակցությունները, որոնք չեն մասնակցի այդ ընտրություններին, տեղավորվում են Ձեր ասած այդ շրջանակի՞ մեջ:
-Այդ կուսակցություններն արդեն վաղուց այդ շրջանակի մեջ են, երբ նախագահական ընտրություններին թեկնածու չառաջադրեցին, նույնը կրկնեցին նաև խորհրդարանական ընտրությունների մեծամասնական ընտրակարգում և այլն: Կարծում եմ, որ դա արդյունավետ չէ և նույնիսկ վնասակար է:
–Բայց նախագահական ընտրություններին գոնե Դուք տեսաք, թե ինչ եղավ, և նրանց չառաջադրվելն ինչ-որ տեղ հասկանալի էր:
-Տեսանք ինչ եղավ. շատ կուսակցություններ ի սկզբանե հանձնեցին իրենց պատկերացրած հաղթանակը իշխանություններին՝ ասելով, որ, միևնույն է, պարտվելու ենք:
–Բայց եթե դուք էլ հաղթել եք, ինչպես հայտարարում եք, չկարողացաք ձեր հաղթանակին տեր լինել:
-Կարևոր է, որ մասնակցեցինք և հաղթեցինք: Ընդդիմադիր մյուս ուժերն էլ ընդունեցին, որ Ր.Հովհաննիսյանը հաղթել է: Դա նշանակում է, որ հնարավոր էր այդ ամենն անել, եթե համախմբումը մի փոքր լայն լիներ, և ընդդիմադիր ուժերը նման կրավորական կեցվածք չընդունեին:
