«Կոռուպցիա չի լինում կամ կոռուպցիան նվազեցվում է այն դեպքերում, երբ բոլոր գործընթացները, փաստաթղթերը թափանցիկ են, և քաղաքացիները ժողովրդավարական երկրներում հնարավորություն ունեն իրենք մասնակցելու որոշումների ընդունման գործընթացներին, ինչը զգալիորեն մինիմալիզացնում է կոռուպցիոն ռիսկերը»,- լրագրողների հետ զրույցում նշեց «Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն» ՀԿ-ի տնօրեն Սոնա Այվազյանը՝ «Օրհուսը Հայաստանում. գնահատում է հասարակությունը» թեմայով կազմակերպված խորդակցության շրջանակներում։
Ըստ նրա՝ բազմաթիվ են այն օրինակները, երբ չի ապահովվում քաղաքացիների պատշաճ մասնակցությունը որոշումների ընդունման վաղ փուլում, ինչը նախատեսվում է Օրհուսի կոնվենցիայով, որին միացել է նաև Հայաստանը:
Որոշումները հիմնականում ընդունվում են գաղտնի, հասարակությունը այդ մասին տեղեկանում է այն ժամանակ, երբ այլևս որևէ բան փոխել հնարավոր չէ: Դրանից հետո արդեն ոչ թե իրականացվում են կոնվենցիայով նախատեսված դրույթները, այլ քաղաքացիները սկսում են պայքարել կայացված անօրինական որոշումների դեմ:
Անդրադառնալով կոռուպցիայի դեմ պայքարին ուղղված ՀՀ պաշտոնյաների նախաձեռնություններին, հայտարարություններին՝ Սոնա Այվազյանն ասաց.
«Ճիշտ է, որոշ քայլեր արվում են, սակայն դա չի կարելի բավարար համարել: Կոռուպցիայի դեմ պայքարը պետք է սկսել «վերևներից», կոռուպցիայի մեծ մասը վերևներում է, շղթայաձև բարձրանում է դեպի վեր, բոլորն այդ մասին գիտեն: Միջին, ցածր օղակի չինովնիկներին պատժելով՝ կոռուպցիայի դեմ պայքար հնարավոր չէ տանել: Եթե գոյություն ունեն պատգամավորներ, նախարարներ, որոնք զբաղվում են անօրիանկան ձեռնարկատիրությամբ և իրենց բիզնեսի մասին են մտածում, ոչ թե՝ երկրի, ու դրա դեմ ոչինչ չի արվում, այդ պայմաններում անիմաստ է խոսել կոռուպցիայի դեմ պայքարի իրական լինելու մասին»:
Ըստ բանախոսի՝ այսօր կոռուպցիայի դեմ պայքարն իմիտացիոն բնույթ է կրում, քանի որ «հասկանալի պատճառներով» չկա այն քաղաքական կամքը, որը պետք է դրսևորվի այդ պայքարում:
