Հոգեբան Իրինա Զաքարյանի մեկնաբանությամբ` ամուսնալուծությունների գլխավոր պատճառները ի հայտ են գալիս ամուսնության առաջին և երկրորդ տարիներին, երբ զույգերը չեն համակերպվում համատեղ կյանքով ապրելուն. «Հաճախ զույգերն ամուսնանում են վաղ տարիքում և չեն կարողանում հաղթահարել դժվարությունները: Ամուսինը շարունակում է գնալ իր ընկերների հետ զվարճանալու, իսկ կինը սպասում է ուշադրության: Սկսվում են կոնֆլիկտները, որոնք հաճախ ավարտվում են ամուսնալուծությամբ: Զույգերը պետք է հասկանան, որ ամուսնությունը իրենց ընկերության գագաթնակետն է, և դա անհրաժեշտ է պահպանել»:
Հոգեբանի խոսքով՝ ամուսնալուծությունների պատճառը նաև արտագնա աշխատանքն է, ինչպես նաև` եղածով չբավարարվելը. «Հաճախ զույգերից մեկը թերանում է, և մյուսը, օգնելու փոխարեն, հարձակվում է նրա վրա: Հատկապես աղջիկները միշտ համեմատվում են իրենց ընկերուհիների հետ, և կոնֆլիկտներ են առաջանում»:
Հոգեբանի համոզմամբ` ամուսնալուծությունների թիվը կկրճատվի հատկապես այն դեպքում, երբ դպրոցներում սկսեն դասավանդել առողջ ընտանիք ունենալու մասին առարկա:
Սեքսապաթոլոգ Մարատ Քազարյանն էլ հավելեց, որ ամուսինների շրջանում առկա է ամուսնալուծության երեք վտանգավոր շրջան` ամուսնության սկզբնական շրջանը, դրանից 15-20 տարի անց և 30 տարի անց:
Նրա մեկնաբանությամբ` կարևոր է, թե երբ են զույգերն ամուսնանում: Աղջիկների համար իդեալական տարիք է 22-24 տարեկանը, տղաների համար` 24-26. «Այս տարիքում անձը և՛ ֆիզիկապես, և՛ հոգեպես պատրաստ է ամուսնանալու»:
Նա նշեց նաև, որ կարևոր է զույգերի միջև տարիքային տարբերությունը. «Ամուր ընտանիք կազմելու համար զույգերի միջև տարիքային տարբերությունը ցանկալի է, որ լինի 5-7 տարի, սակայն սա չի նշանակում, թե 2, 3 կամ 10 տարին ընդունելի չէ»:
