Ռուսական «Իզվեստիա» պարբերականը հրապարակել է տեղեկություններ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման մասով Ռուսաստանի ունեցած մտադրությունների և ավելին՝ ծրագրերի մասին:
Ըստ թերթի՝ ՌԴ նախագահ Պուտինն առաջիկայում անձամբ կզբաղվի հակամարտության կարգավորման գործընթացով և կփորձի կողմերին բերել հետևյալին՝ հայկական կողմը տարածքներ կվերադարձնի Ադրբեջանին, Ադրբեջանը դրա դիմաց համաձայնություն կտա Ղարաբաղի կարգավիճակին և խաղաղապահ ուժերի տեղակայմանը:
Ըստ էության, ռուսական այս ծրագիրը նոր չէ: Նախորդ տարի աշնանն այս մասին գրում էր մեկ այլ ռուսական թերթ՝ «Կոմերսանտը»: Նախորդ տարի այդ ժամանակահատվածում էլ Ռուսաստանը բավական ակտիվ էր Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև, սեպտեմբերի 1-ին Լավրովը այցելել էր Ադրբեջան, հետո հաջորդել էր Բաքվի ռազմական սադրանքների ակտիվ շրջան, հրետակոծվել էին Հայաստանի Տավուշի սահմանի անմիջական շփման գոտուց հեռու բնակավայրերը, անգամ Նոյեմբերյան քաղաքը, եղել էր նույնիսկ քաղաքացիական զոհ: Հետո Լավրովը եկավ Հայաստան, ադրբեջանական կողմը սկսեց հայտարարել, որ Մոսկվան առաջարկներ ունի: Հայկական կողմը հերքում էր, իսկ Մոսկվան՝ լռում: Մինչև տեղի ունեցավ Սիրիայի սահմանին ռուս-թուրքական միջադեպը, և այն լուրջ ճգնաժամ առաջացրեց թե ռուս-թուրքական հարաբերությունում և թե ռուս-ադրբեջանական, քանի որ Բաքուն չէր կողմնորոշվում, թե ում կողմը պետք է կանգնել:
Այսօր ահա պատմությունը կարծես թե կրկնվում է քառօրյա պատերազմից հետո, կրկին Լավրովը Բաքու և Երևան վոյաժի մեջ է, կրկին ռուսական մամուլը առաջ է բերել ռուսական պլանը, և կրկին այդ կապակցությամբ դեռևս չկան պաշտոնական մեկնաբանություններ: Միայն թե այս անգամ առկա է մի նրբություն: Եթե նախորդ տարի աշնանը ռուսական ակտիվ ջանքը կոտրվեց ռուս-թուրքական լարումով, օդանավային միջադեպով, ապա այսօր արդեն ռուսական նոր ջանքը ըստ էության տեղի է ունենում արդեն իսկ այդ իրողության պայմաններում, ինչը հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ նոր փորձը Մոսկվան ըստ էության առնվազն փորձած կլինի ադապտացնել նոր իրավիճակին:
Միաժամանակ ակնհայտ է, որ Բաքվի համար որոշակիորեն նվազել է Ռուսաստան, թե Թուրքիա դիլեման, և այս առումով կարծես թե գտնվել է միջանկյալ ինչ-որ իրավիճակ: Եվ սա, իհարկե, առաջացնում է մտահոգություններ այն կապակցությամբ, թե այս անգամ ինչը կտապալի ռուսական ակտիվ ջանքը և ռուսական պլանի իրագործումը:
Թե ով կտապալի՝ կարող ենք ենթադրել, գուշակել, կանխատեսել, սակայն մի բան հստակ է, թե ով է պարտավոր տապալել այդ պլանը: Դա պարտավոր են անել Հայաստանն ու Լեռնային Ղարաբաղը, մարդիկ, ովքեր ունեն այդ երկու հայկական պետականությունների հանդեպ անվտանգության և տարածքային ամբողջականության երաշխավորի պարտավորություններ: Դրանք Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի իշխանություններն են, որոնք պարտավոր են տապալել այն պլանը, որը ներկայացվում է փաստորեն վերջին մի քանի ամիսների ընթացքում արդեն երկրորդ անգամ:
Միևնույն ժամանակ իշխանություններից այդ պարտավորությունների կատարումը պարտավոր են պահանջել մարդիկ, ովքեր պատասխանատվություն ունեն Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի անվտանգության և կայուն զարգացման հանդեպ, ովքեր չունեն դրա վերաբերյալ իրավական պարտավորություն, սակայն ունեն քաղաքական և քաղաքացիական պատասխանատվության համարձակություն: Դրանք առաջին հերթին Հայաստանի քաղաքական ուժերն են, որոնք, սակայն, այս հարցում առայժմ լուռ են:
