Կինոռեժիսոր Տիգրան Խզմալյանը երեկ Ռուսաստանի դեսպանատան առջև բողոքի ակցիան համարեց պատմական այն առումով, որ «1921 թվականից ի վեր, եթե չեմ սխալվում, հայոց նորագույն պատմության մեջ առաջին անգամ Հայաստանում քաղաքական խոշոր ցույց էր՝ ընդդեմ Ռուսաստանի քաղաքականության»:
Տիգրան Խզմալյանը կարևորում է այն հանգամանքը, որ հավաքվածների ճնշող մեծամասնությունը երիտասարդներ էին. «Դա մեր ապագան է, նաև՝ այսօրը, նրանք հասակակիցներն էին այն զինվորների, ովքեր զոհվեցին, ովքեր կռվում են, ովքեր կամ եկել են բանակից, կամ գնալու են: Մենք նրանց ենք հանձնում երկիրը շատ ավելի վատ վիճակում, քան ընդունել ենք, և դա իմ սերնդի ծանրագույն մեղքն է»:
Տիգրան Խզմալյանը այդ երիտասարդներին ավելի հասուն և խիզախ է համարում այն գեներալներից, ովքեր 18-19 տարեկան զինվորներին զինեցին 80-ականների զենքերով և պահածոների տուփերով:
«Սա ապտակ էր ոչ այնքան և ոչ միայն Ռուսաստանին: Ապստամբությունը այն մարդկանց լեզուն է, ում չեն լսել: Այդ կռվող և զոհվող սերունդը դուրս եկավ միակ ճիշտ հասցեով՝ վերջ տալ ռուսական օկուպացիային: Սա կարևորագույն գաղափար է և դարավոր վախի ոչնչացում»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց Տիգրան Խզմալյանը:
Նրա խոսքով՝ հայ ազգը հավանաբար միակն է, որ 100 տարի շարունակ փառաբանում և համակրում է իր դահիճներին. «Այն համբերությունը, այն միամտությունն ու դյուրահավատությունը, որ հանդես էր բերոմ հայ ժողովուրդը, աննախադեպ է և անհեթեթ. երիտասարդներն ազատվեցին այդ ցնորքից, այդ հիվանդությունից, այդ վարակից: Եվ սա մեծագույն նվաճումն է»:
Ինչպես նշեց մեր զրուցակիցը՝ այժմ անհրաժեշտ է ստեղծել քաղաքակրթական այլընտրանք, մի բևեռ, որը կներկայացնի այդ երիտասարդների շահերը, որն իր վրա կվերցնի Հայաստանը դեպի Եվրոպա տանող ճանապարհի ուղղությունը. «Քանի որ ԵՏՄ-ից դուրս գալու Խաչատուր Քոքոբելյանի առաջարկը այս խորհրդարանը, բնականաբար, չի ընդունի, ուրեմն մենք պետք է մտածենք ողջ, այսպես կոչված, քաղաքական վերնախավը աղբարկղ նետելու և այս երիտասարդ սերնդի ուժերով նորը ստեղծելու մասին»:
