Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևը, որը ԱՄՆ-ում մասնակցում է միջուկային անվտանգության գագաթնաժողովին, ԱՄՆ պաշտոնական շրջանակների հետ հանդիպումների ժամանակ արել է շատ հետաքրքրական հայտարարություններ:
Մասնավորապես, նա հայտարարել է, որ ԵՏՄ-ն զուտ տնտեսական նախագիծ է և ոչ մի խոսք չի կարող լինել ԽՍՀՄ վերստեղծման մասին: Նազարբաևի այս դիրքորոշումը հայտնի է վաղուց, նա այս մասին արտահայտվել է մի շարք անգամներ, սակայն ներկայիս աշխարհաքաղաքական իրավիճակի պայմաններում այս հայտարարությունը հնչում է բավական ուշագրավ երանգներով: Առավել ևս, երբ Նազարբաևը հայտարարում է սառը պատերազմյան կարծրատիպերից հրաժարվելու անհրաժեշտության մասին:
Առաջին հայացքից սա կոչ է Արևմուտքին, սակայն իրականում ամեն ինչ չափազանց պարզ ու հասկանալի է և տեսանելի, թե իրականում ում քաղաքականությունն է լիովին տեղավորվում սառը պատերազմյան կարծրատիպերի շրջանակում: Դա Ռուսաստանն է՝ դրա նախագահ Պուտինի գլխավորությամբ: Եվրասիական տնտեսական միությունը Պուտինի համար հենց սառը պատերազմական գործիք է, ինչի մասին է վկայում այն, որ ՌԴ նախագահը փորձում է հնարավոր ամեն ինչ անել ՌԴ, այսպես ասած, հակաարևմտյան քայլերի համար ԵՏՄ անդամ պետությունների աջակցությունը ստանալու համար:
Նազարբաևը ԱՄՆ-ում մեծ հաշվով ընդվզում է հենց սրա դեմ և Նահանգներին հայտարարում, որ չի պատրաստվում աջակցել ՌԴ նախագահի այդ սառը պատերազմյան տրամաբանությանը և ԵՏՄ-ում միմիայն ակնկալում է Ղազախստանի համար տնտեսական շահեր: Եվ այս հայտարարությունն առավել քան հնչեղ է դառնում Վաշինգտոնի գագաթնաժողովում Պուտինի և ընդհանրապես ՌԴ պաշտոնական բացակայության պայմաններում:
Սրանք հայտարարություններ են, որոնց անհրաժեշտությունը զգում է նաև Հայաստանը, որքան էլ քաղաքական գործընթացների առումով Հայաստանն ու Ղազախստանը հեռու լինեն գործընկեր համարվելուց և Հայաստանի համար խնդրահարույց լինեն Աստանայի մի շարք դիրքորոշումներ Ադրբեջանի և Ղարաբաղի խնդրի մասով: Վերջին հաշվով՝ այստեղ նույնիսկ հարց է, թե որ դեպքում է դիրքորոշումները առավել խնդրահարույց՝ Բաքվին քաղաքականապես աջակցող Աստանայի՞, թե՞ քաղաքականապես և սպառազինությամբ աջակցող, այն էլ Հայաստանի դաշնակից համարվող Ռուսաստանի:
Սակայն այսպես, թե այնպես՝ Ղազախստանը կարծես թե հանդիսանում է ԵՏՄ ԽՍՀՄ-ացումը կանխարգեող մի կարևոր ֆլագման՝ հաշվի առնելով այն, որ Հայաստանն, օրինակ, չունի այդ հարցում կարևոր հայտարարությունների կամք, համարձակություն և միգուցե ինչ-որ առումով էլ նաև՝ օբյեկտիվ հնարավորություն:
Այդ իմաստով Հայաստանի նախագահի այցը վաշինգտոնյան գագաթնաժողով անցնում է իհարկե առանց նմանօրինակ հնչեղ հայտարարությունների, թեև, իհարկե, Սերժ Սարգսյանն էլ ԱՄՆ փոխնախագահ Ջո Բայդենի հետ հանդիպմանը հանդես է եկել բավական ուշագրավ խոսքով՝ ասելով, որ Ադրբեջանի սանձարձակությունը զսպելու հարցում Հայաստանն ունի միջազգային հանրության աջակցության կարիքը:
Այսինքն՝ Հայաստանը թեկուզ այս՝ քողարկված ձևով խոստովանում է, թե վտանգավոր սպառնալիքի դեմ պայքարում ում է համարում իր իրական դաշնակիցը:
