«Կարծում եմ՝ գոնե հասարակության և մեզ համար որևէ նոր բան չեղավ: Մեզ համար միակ հայտնությունը կամ բացահայտումը թերևս այն էր, որ նախագահական պալատում հուշագիրը ստորագրեցին Աղվան Վարդանյանը և Արմեն Աշոտյանը, և եթե Աղվան Վարդանյանի դեպքում այդ հանգամանքը տարօրինակ չէր, ապա Հանրապետականի կողմից Արմեն Աշոտյանի լինելը, կարծում եմ, բավականին սիմվոլիկ էր»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում անդրադառնալով ՀՀԿ-ՀՅԴ այսօր ստորագրված հուշագրին՝ իր կարծիքը հայտնեց քաղտեխնոլոգ Կարեն Քոչարյանը:
Նրա խոսքով՝ սա Սերժ Սարգսյանի հերթական քայլն էր, որով ֆիքսվեց, որ Արմեն Աշոտյանը Հանրապետական կուսակցությունում շատ լուրջ դիրքեր ունի. «Սա թերևս ներքին մեսիջ էր»:
Հարցին՝ ինչո՞ւ էր այս համագործակցությունը պետք Սերժ Սարգսյանին, քաղտեխնոլոգը պատասխանեց. «Ես կարծում եմ՝ այստեղ կային և՛ դրսի, և՛ ներսի գործոններ: Մինչ այսօր ոչ ոք Հայաստանի իշխող իսթեբլիշմենթից չի լսել Թուրքիային դատապարտող արտահայտություն, կամ՝ որ մենք պատրաստ ենք մտնել էդ խաղի մեջ: Ինչպես ռուսներն են ասում՝ сам Бог велел, որ դաշնակները մտնեն էդ խաղի մեջ, որովհետև դա միշտ եղել է, կա ու կլինի Դաշնակցության թիվ մեկ զենքը: Այսինքն՝ իշխանության մեջ հայտնվելու է ռադիկալ հակաթուրքական թև»:
Ինչ վերաբերում է ՀՅԴ-ի հետ համագործակցության գնալու ներքին պատճառներին, Կարեն Քոչարյանի կարծիքով՝ դրանցից մեկը Սփյուռքի հետ կապի վերականգնումն էր. «90-ականներից հետո Սփյուռքը դիտարկվում էր, ներողություն, որպես կթու կով: Տնտեսական այս կոլապսի իրավիճակում պարզ դարձավ, որ Սփյուռքի ահռելի ռեսուրսները կարելի է նաև օգտագործել՝ ներգրավելով թե տնտեսական, թե արտաքին քաղաքական առումով: Ես կարծում եմ՝ մեղք է այդ հնարավորությունները չօգտագործելը՝ մանավանդ, որ այդ մարդիկ պատրաստ են»:
Իսկ թե ինչու Դաշնակցությունը դիմեց կամիկաձեի այս քայլին, Կարեն Քոչարյանն ասաց. «Դաշնակցությունը, լինելով շատ փորձառու կուսակցություն, գիտեր, թե ինչ բեռ է վերցնում և ուր կարող է տանել մեկ տարվա այս պայմանագիրը: Ես կարծում եմ՝ այս համաձայնագրի ստորագրումը ձգձգվեց այն պատճառով, որովհետև քաղաքական առևտուրը գնում էր 2017-ի ընտրությունների, ոչ թե այսօրվա պորտֆելների վրա: Նաև կարծում եմ, որ այս քաղաքական դաշտով եթե Սերժ Սարգսյանը մտներ աշխարհաքաղաքական խաղի մեջ՝ դա հավասարազոր կլիներ ինքնասպանության, այսինքն՝ Սերժ Սարգսյանը որոշեց թաղային հեղինակություններից վերադառնալ քաղաքական դաշտ»:
