Սերժ Սարգսյանն այսօր խորհրդակցություններ է սկսել արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման նպատակով և խորհրդակցությունները սկսել է Իրանից, այսինքն՝ Իրանի ուղղությունից: Նա մի քանի կարևոր հայտարարություններ է արել, իհարկե՝ կապված հայ-իրանական հարաբերությունների խորացման հետ, բարձրացնելով և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, և էներգետիկ ենթակառուցվածքների, և ներդրումային այլ ծրագրերի մասով հարաբերությունները զարգացնելու հեռանկարների հետ:
Սակայն բացակայում է, օրինակ, հատկանշական մի բան՝ Սերժ Սարգսյանը լռում է գազի մասին: Մինչդեռ թվում է, որ Հայաստանին այս մասով պետք է հետաքրքրեր նախ և առաջ գազի խնդիրը, և Սերժ Սարգսյանը բոլոր այդ՝ իհարկե, կարևոր հարցերով հետաքրքրվելով հանդերձ՝ Իրանում Հայաստանի դեսպանին թերևս պետք է հարցներ նաև՝ իսկ կա՞ Իրանից ավելի էժան գազ ներկրելու հնարավորություն:
Ի վերջո՝ այստեղ խնդիրը միայն սոցիալական չէ: Էժան գազը կարևոր է տնտեսության համար, կարևոր է Հայաստանում արդյունաբերական պոտենցիալի համար, կարևոր է հայկական տնտեսության մրցունակության համար: Հենց այս նկատառումներով Հայաստանը մի քանի շաբաթ առաջ դիմել է Ռուսաստանին, որպեսզի Մոսկվան նվազեցնի գազի գինը: Ընդ որում, վարչապետի այդ դիմումը հիմնավորվել էր նրանով, որ այդպիսի հորդորով և դիմումով նրան էին դիմել գործարարները:
Այս իրավիճակում առավել քան տրամաբանական կլիներ, եթե Սերժ Սարգսյանն իրանական ուղղությամբ խորհրդակցությանը, ի թիվս տարբեր հարցերի, հարցներ նաև, թե արդյոք կա՞ էժան գազի վերաբերյալ Իրանի հետ բանակցության հնարավորություններ, հեռանկարներ:
Բանն այն է, որ սա նաև ինդիկատոր է՝ Իրանի հետ Հայաստանի հարաբերությունների զարգացման գործում պաշտոնական Երևանի կարողությունների, կամքի, ինքնուրույն որոշումների, ինքնիշխանության աստիճանի ինդիկատոր: Եթե չի բարձրացվում գազային թեման, ապա նշանակում է, որ մնացյալ թեմաների բարձրաձայնումը ներկայումս գտնվում է խորհրդանշական մակարդակի վրա: Հակառակ դեպքում տրամաբանական չէ՝ երբ Հայաստանը բարձրաձայնում է հեռանկարային ծրագրերը, իսկ առավել մոտ գտնվող և առավել հրատապ դիտվող հարցերում լռություն է:
Տարօրինակ է խոսել երեք միլիարդ դոլարից ավելի արժեցող Հայաստան-Իրան երկաթուղու մասին, բայց չխոսել Իրանից էժան գազ ներկրելու հնարավորության մասին, երբ կա պատրաստի գազամուղ, և երբ հնչել է Իրանի նախկին դեսպանի հայտնի հայտարարությունը:
Այս փոքր նրբերանգը ստիպում է մեծ վերապահումով մոտենալ հայ-իրանական հարաբերությունների վերաբերյալ խորհրդակցության գործնական հեռանկարներին և ընդհանրապես՝ տնտեսական խորհրդակցություններին, որ սկսում է Սերժ Սարգսյանը: Առավել ևս, եթե դրանց առանցքում լինելու են դեսպանների հաշվետվությունները:
Բանն այն է, որ Հայաստանի դեսպանների մեծ մասը ունակ չեն ոչ միայն կարևոր խնդիրներ նախաձեռնել և լուծել, այլև նույնիսկ տարրական տեղեկատվություն հաղորդել իրենց աշխատանքային երկրների վիճակի և հնարավորությունների մասին, որոնց հիման վրա կարող են լինել նոր մշակումներ պետական քաղաքականության մասով:
Ըստ այդմ, արտաքին տնտեսական հարաբերությունների խորացման համար նախ անհրաժեշտ է խորհրդակցությունների առավել կոմպետենտ շրջանակ, կազմ: Որովհետև արտաքին տնտեսական որևէ գործընկեր խորհրդակցության կազմի լուսանկարները տեսնելուց հետո անգամ կարող է հրաժարվել որևէ հարաբերության մտքից:
Մի բան, իհարկե, անժխտելի է: Հայաստանը ներկայումս գտնվում է տնտեսական քաղաքականության լիակատար տապալվածության պայմաններում, և իրավիճակի փոփոխությունը ներկայումս կենսական անհրաժեշտություն է: Տնտեսական իրողություններն անգամ ազգային անվտանգության սպառնալիք են, և այս առումով խորհրդակցությունների ձևաչափի հարցում որևէ չափազանցություն չի լինի, եթե դրանք իրականացվեն ազգային անվտանգության խորհրդի մակարդակով, և, իհարկե, այդ խորհուրդը առանձնապես հուսադրող մեսիջ չի լինի արտասահմանյան գործընկերներին: Մեսիջ կարող են լինել կոնկրետ քայլերը, որոնք ուղղված կլինեն Հայաստանում ներդրումային միջավայրը բարելավելուն, Հայաստանը ներդրումների համար գրավիչ դարձնելուն: Իսկ այստեղ, խոշոր հաշվով, խորհրդակցությունների կարիք էլ չկա: Ամեն ինչ շատ հստակ գրված է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ և օրենքներով, պարզապես երկիրը պետք է իրապես կառավարել դրանց համաձայն:
