Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Մնացական Մարտիրոսյանի նախագահությամբ ավարտվել է փաստաբան Գեղամ Հակոբյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու համար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղավոր ճանաչված Վլադիմիր Իսպիրյանի գործի դատական քննությունը:
63-ամյա Վլադիմիրը բնակվել է Արշակունյաց պողոտայի շենքերից մեկում: Նա արգելանքի տակ է առնվել հենց հանցավոր արարքի կատարման օրը՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
Ըստ դատական ակտի՝ հոկտեմբերի 14-ին, ժամը 14-ն անց 45 րոպեի սահմաններում Վլադիմիր Իսպիրյանը մոտեցել է իրենց շենքի բակում կայանված «Տոյոտա Պրադո» մեքենային, թակել է ապակին: Երբ մեքենատերը՝ փաստաբան Գեղամ Հակոբյանը, բացել է վարորդի կողմի դուռը, Վլադիմիրն իր ձեռքին եղած ծալովի դանակը որպես զենք օգտագործելով ու դրանով հարվածելու սպառնալիքով գումար է պահանջել: Փաստաբանը նրան համոզել է, որ մի քիչ հետ կանգնի մեքենայից՝ խոստանալով, որ այդ դեպքում նրան կտա իր մոտի ամբողջ գումարը:
Վլադիմիրը հետ է կանգնել, փաստաբանը փակել է մեքենայի դուռը ու արագ հեռացել է:
Տուժող Գեղամ Հակոբյանը հայտնել է, որ ինքը դուրս էր եկել իր փաստաբանական գրասենյակից ու պատրաստվում էր մեկնել «Նուբարաշեն» ՔԿՀ՝ քննչական գործողության մասնակցելու:
Իր մեքենան կայանված էր շենքի բակում: Երբ նստել է մեքենա, դեռ շարժիչը գործի չգցած՝ սև վերանաշապիկով մի տարեց տղամարդ իր կողմի դռանը հարվածներ է հասցրել:
Ինքը զարմացած բացել է դուռը, հարցրել է, թե ինչ է պատահել: Տղամարդը կոպիտ տոնով պահանջել է, որ ինքն իջնի մեքենայից՝ խոսելու համար: Նրա հանդուգն պահվածքը զարմացրել է իրեն, ինքը նորից է հարցրել, թե ինչ է պատահել:
Այդ ընթացքում տղամարդը կանգնած է եղել մեքենայի դռան բացված մասում, իրեն շատ մոտ: Դուռը հնարավոր չի եղել փակել:
Երբ ինքը հասկացել է, որ տղամարդը շատ ագրեսիվ է տրամադրված, հարցրել է, թե ի՞նչ է նրա ուզածը:
Այդ պահին տղամարդը բացել է աջ ձեռքում եղած ծալովի դանակը, այն պահել է իր ձախ կողքին ու ասել է. «Փողերդ տո՛ւր»:
Ինքն անմիջապես գոռացել է. «Հեռո՛ւ գնա, ո՞վ ես դու»:
Իր գոռոցից տղամարդն ավելի ագրեսիվ է դարձել ու ասել է. «Ձենդ կտրի՛, փողերդ հանի՛, կկոխեմ-կեթաս»: Նա դանակն ավելի է մոտեցրել իր ձախ կողքին՝ դանակի ծայրը հպել է իր մարմնին:
Հասկանալով, որ իրավիճակը շատ լուրջ է, եթե նրա պահանջը չկատարի, նա կարող է դանակով հարվածել իրեն, ինքը մեղմել է ձայնը ու սկսել է տղամարդուն համոզել, որ դանակը հեռացնի: Խոստացել է, որ միայն այդ դեպքում կտա իր մոտի ամբողջ գումարը:
Տղամարդը հավատացել է, ասել է. «Դե հանի՛» ու փոքր-ինչ հետ է գնացել դռան մոտից: Նա կողքերը նայելով՝ փորձել է ծալել դանակը՝ համարելով, որ հասել է իր նպատակին:
Ինքը օգտվել է այն հանգամանքից, որ տղամարդը հետ է գնացել մեքենայի դռնից, արագ փակել է դուռը, բջջային հեռախոսով նկարել է տղամարդուն՝ դանակը ծալելու և գրպանը դնելու դիրքերում:
Այնուհետև գործի է գցել մեքենայի շարժիչը, որի ժամանակ տղամարդը սկսել է ձեռքով հարվածել մեքենայի դռանը՝ պահանջելով չհեռանալ: Ինքը մեքենան վարել է դեպի փողոց:
Ապա գնացել է ՔԿՀ, մասնակցել է քննչական գործողությանը, քանի որ այն շտապ էր:
Գործը վերջացնելով՝ վերադարձել է իր փաստաբանական գրասենյակ ու փորձել է պարզել տղամարդու ինքնությունը:
Մոտեցել է «Հայփոստի» բաժանմունքի աշխատակցուհուն, ցույց է տվել հեռախոսում եղած լուսանկարները ու հարցրել է՝ ճանաչո՞ւմ է նա պատկերված տղամարդուն:
Աշխատակցուհին ճանաչել է, ասել է, թե տղամարդը բնակվում է այդ շենքի առաջին հարկում, անունն էլ Վովա է:
Տուժողը կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանությունում:
Վլադիմիրի բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հյուրասենյակի սեղանի վրայից հայտնաբերվել և առգրավվել է սև ու կարմիր գույնի բռնակով ծալովի դանակը, որը տուժողը ճանաչել է որպես հանցագործության գործիք:
Նախաքննության սկզբում Վլադիմիր Իսպիրյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Նա հայտնել է, թե ավազակային հարձակում չի կատարել: Հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Հետագայում ցուցմունքներ է տվել, թե դեպքի հետ կապված ոչինչ չի հիշում, քանի որ շատ խմած է եղել: Եթե անգամ կատարել է ավազակային հարձակում, ապա չի հիշում, ոչինչ ասել չի կարող:
Դատարանում ամբաստանյալ Վլադիմիրն իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Նա հայտնել է, թե դեպքի օրը ինքը նախաճաշել ու օղի է խմել: Ապա խնձոր մաքրելիս է եղել դանակով, լսել է դռան թակոց: Բացել է դուռը, տեսել է երկու անծանոթ կանայք մեղր են ծախում: Նրանք առաջարկել են մեղր գնել: Իր մոտ եղած գումարը չի բավարարել՝ հազար դրամ պակասել է: Ինքն իջել է բակ՝ հարևաններից այդ պակասող հազար դրամը խնդրելու:
Նկատելով բակում կանգնած սև մեքենան, մտածել է, թե իրենց երկրորդ հարկի հարևանն է: Մոտեցել է մեքենային, դուռը բացել ու ասել է. «Կարե՛ն, մի հատ հազար ֆռա»:
Այդ ժամանակ դանակը ծալված վիճակում եղել է իր գրպանում: Մեքենայում գտնվող մարդը իրեն հրել է, ինքը վայր է ընկել: Դանակը գրպանից ընկել է գետնին: Այդ մեքենայում գտնվողը զարմացած հարցրել է. «Դանակ էլ կա քո մո՞տ»:
Նա իրեն սպառնացել է՝ ասելով. «Դու գիտե՞ս՝ ես ով եմ»: Ինքը ենթադրել է, որ այդ անձը մեքենայում ատրճանակ կունենա, հիմա կհանի: Ինքը նրա նկատմամբ ավազակային հարձակում չի կատարել:
Ինքը պահակ է աշխատում, խոշոր գումարներ է պահպանում: Ոստիկաններն անգամ իրեն ճանաչում ու հարգում են՝ որպես վստահելի մարդու…
Դատարանը Վլադիմիր Իսպիրյանի մեղքը հաստատված է գնահատել, նրան մեղավոր է ճանաչել զենքի գործադրմամբ կատարած ավազակային հարձակման համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ու դատապարտել է 6 տարի ազատազրկման:
