«Նոր Հայաստան» միավորումն այսօր պատրաստվում է Հայաստանում սկսել անհնազանդության պայքար, որը, ըստ նախաձեռնողների, պետք է հանգեցնի նախ դեկտեմբերի 6-ին սահմանադրական հանրաքվեի կասեցման, իսկ հետո նաև իշխանության հեռացման և նոր ընտրությունների՝ արտահերթ ընտրությունների: «Նոր Հայաստան» միավորման շտաբի պետ Ժիրայր Սեֆիլյանը երեկ հայտարարել է, որ հույս ունի կհաջողի կասեցնել հանրաքվեն, իսկ հետո անցնել իշխանության «կապիտուլյացիայի» շուրջ բանակցությունների:
Իշխանությունները երեկ ցույց են տվել, որ իրենց պլանները այլ են, և իրենք չեն պատրաստվում կապիտուլյացիայի: Ոստիկանապետ Վովա Գասպարյանի մոտ երեկ տեղի է ունեցել հանրապետական խորհրդակցություն, որին մասնակցել են մինչև անգամ մարզային ոստիկանության պատասխանատուները: Ոստիկանությունը նաև հաղորդագրություն-հայտարարություն է տարածել, որ հետևելու է մեկնարկող գործողություններին և Ազատության հրապարակում անցկացվող հավաքի ընթացքում տարբեր սադրանքները կանխելու է:
Մի քանի օր առաջ իշխանությունը հայտարարեց զինված բանդայի վնասազերծման մասին՝ հայտարարելով, որ պատրաստվում էին Հայաստանի մի շարք տեղերում իրականացնել զինված հարձակումներ, այդ թվում՝ գրոհներ և՛ պետական պաշտոնյաների, և՛ պետական հաստատությունների վրա: Այդ հիմքով առ այսօր իրականացվում են անվտանգության միջոցառումներ և ձերբակալվում են տարբեր անձինք: Ոչ պաշտոնական տեղեկություններ եղան, որ այդ ամենը կապված է ընդդիմադիր ուժերից մեկի հետ և արվում է հենց դեկտեմբերի 1-ին ընդառաջ: Սակայն ԱԱԾ պետի տեղակալը հայտարարեց, որ այս պահին որևէ ուժի հետ կապի տեղեկություններ չկան: Չի բացառվում, որ իշխանությունները, այսպես ասած, կախ են տվել գործը՝ ընդդիմությանը կառավարելի պահելու համար, կտրուկ գործողությունների դեպքում «կապերն» արագ գտնելու հեռանկարով: Մյուս կողմից՝ նաև չի բացառվում, որ իշխանությունների խնդիրը պարզապես նման հիմքով ընդամենը ընդհանուր վերահսկողության դաշտը սահմանելն էր:
Բոլոր դեպքերում, ակնհայտ է, որ այսօր մեկնարկում է որոշակի մի դիմակայություն, որը ժամանակի մեջ անկասկած կունենա ժամանակային որոշակի տևողություն, ինչպես օրինակ՝ Բաղրամյան փողոցի շարժումը: Սա կլինի յուրօրինակ նյարդերի պայքար, որում, իհարկե, խնդիրը կլինի այն, թե ում նյարդերը առաջինը տեղի կտան, և ինչպիսին կլինեն այդ տեղի տալու դրսևորումները: Միաժամանակ մեծ է հավանականությունը, որ ի վերջո կպարզվի, որ հերթական անգամ քաղաքական խաղը կառուցվել է հասարակության նյարդերի վրա: Համենայնդեպս, ակնհայտ է մի բան, որ մեթոդաբանության և ձևի տեսանկյունից այն, ինչ մեկնարկում է այսօր, մեկ անգամ չէ, որ փորձ է արվել իրականացնել երեկ: Իհարկե այն, որ նախկինում անհաջող փորձեր են եղել, բոլորովին չի կարող նշանակել, որ ինչ-որ մի փորձ չի պսակվի առավել հաջող ընթացքով ու արդյունքով:
Համենայնդեպս, հերթական անգամ հասարակությանն առաջարկվում են ոչ թե նոր քայլեր, այլ նոր անուններ կամ անունների, այսպես ասած, նոր կազմավորում կամ հաջորդականություն: Նոր անունները ինչքանով նոր արդյունքների կարող են բերել ընդդիմության և իշխանության պայքարում՝ հասարակության համար կարևոր արդյունքների, իհարկե ժամանակը ցույց կտա, և, մեծ հաշվով, սրա համար երկար սպասել պետք չի լինի իհարկե, ու եթե ոչ սկիզբը, ապա հետագա մի քանի օրերը անկասկած հասարակությանը կտան որոշակի հետևությունների առիթներ, ինչը կամ կբերի, այսպես ասած, հասարակական հետաքրքրության և մասնակցության խթանման, կամ էլ հակառակին, այսինքն՝ որոշակի հիասթափության:
Բոլոր դեպքերում, թող տարօրինակ չհնչի, սակայն այստեղ, այսպես ասած, փայտը երկու ծայր ունի, և նմանօրինակ գործընթացներում հասարակությունը, մեծ հաշվով, միշտ էլ շահողի դերում է, քանի որ եթե կոնկրետ արդյունքներ էլ անգամ չեն լինում, ապա գոնե հասարակությունը ինքնին հարստանում է ևս մեկ փորձով, հասարակական փորձն ու իմաստնությունը ավելանում է ևս մեկ միավորով: Եվ այս առումով, նոր շարժումը կամ նոր գործընթացը եթե անգամ ոչ մի բան չտա հասարակությանը, ապա առնվազն փորձի առումով, իհարկե, ևս մեկ քայլ առաջ կլինի: Պարզապես այդ դեպքում խնդիրն այն կլինի, որ հասարակությունը կշարունակի փորձ կուտակել, իշխանությունները կուտակել հարստություն հասարակության ու պետության հաշվին, իսկ պետությունն էլ կշարունակի կուտակել տարաբնույթ խնդիրներ:
