Ինչպես արդեն տեղեկացրել ենք, եվրոպական ամենամասշտաբային երաժշտական շոուին՝ «Եվրատեսիլ-2016»-ին Հայաստանը կներկայացնի Իվետա Մուկուչյանը, ով 2012-ին մասնակցել է «Գերմանիայի ձայնը» նախագծին: Երգի այս մրցույթի և այնտեղ Հայաստանի ներկայացուցչի մասին «Առաջին լրատվական»ը զրուցեց երգիչ, երգահան Արտավազդ Բայաթյանի և երգչուհի, երգահան Լիլիթ Պիպոյանի հետ:
– Մրցույթի նպատակահարմարությունն ինչպե՞ս եք գնահատում:
Լիլիթ Պիպոյան.- Սկզբունքորեն դրանում վատ բան չկա, ինչո՞ւ չէ, թող մասնակցեն:
Արտավազդ Բայաթյան.- Ինչ էլ լինի մասնակցությունը, կարծում եմ, վնաս չի տալիս: Ուղղակի ես «Եվրատեսիլից» մի բան չեմ հասկանում, որ կան երկրներ, որոնք պարտադիր միշտ պետք է լինեն, այսինքն՝ մենք կարևորն ենք, մնացածն էլ ինչ կլինեն, լինեն: Սա արդեն անհավասար վիճակ է: Եթե անգամ նրանք հիմնադիրն են, ապա դա ոչինչ չի նշանակում: Բացի դրանից՝ սլավոնական երկրներն իրար են ձայն տալիս, թրքախոսներն՝ իրար, բալկաններն՝ իրար: Հայաստանն էլ ասում է՝ ինձ էլ ինչ կտաք՝ կտաք:
Ըստ բնույթի՝ որպես երգի մրցույթ, դա շատ ռաբիս մրցույթ է, բայց տուրիզմի զարգացման, պրոպագանդայի, լիբերալ արժեքները ներմուծելու առումով «Եվրատեսիլն» իր դերը շատ լավ կատարում է: Շոու տեխնոլոգիաները ներկայացնելու փորձ է նաև. սա լավ փորձադաշտ է: Չենք կարող ասել, որ մենք այնքան առաջ ենք գնացել, որ մեզ պետք չի մասնակցել. նրանք, ովքեր մասնակցում են, հենց իրենց տեղն է: Պետք է հասկանաք, որ ո՛չ երգի գաղափար կա այստեղ, ո՛չ բովանդակության, ո՛չ ձայն, ուղղակի պետք է անեն մի բան, որ բոլորը գլխի վրա կանգնեն. շոո՞ւ է, թե՞ կրկես է՝ չգիտեմ:
Լիլիթ Պիպոյան.- Անհետաքրքիր մրցույթ է և անհասկանալի: «Եվրատեսիլի» երաժշտության ընդհանուր ուղղվածությունը թեթև խաղային, խաղարկային, մակերեսային, թռչկոտող տեսակ է: Եթե մենք գնում ենք ծանր, լուրջ ազգային խնդիրներ ներկայացնելու, ապա դրա տեղը չէ: Մենք էլ պիտի կարողանանք այդպիսի թեթևություն ձեռք բերել: Ինձ հիմնականում հուզում է այն հարցը, թե ինչպես է ֆինանսավորվում այդ մրցույթը: Եթե իմանամ, որ պետբյուջեից է, ապա դեմ կլինեմ մեր մասնակցությանը: Իսկ եթե մասնավոր աղբյուրներից է, ապա թող լինի մեր մասնակցությունը, ինչո՞ւ չէ:
– Արդեն մի քանի տարի է՝ Հայաստանի ներկայացուցիչը չի ընտրվում քվեարկությամբ, նրան ընտրում է Հանրային հեռուստաընկերությունը՝ ի տարբերություն նախկինում անցկացվող քվեարկության: Թեպետև այն ժամանակ էլ ընտրությունը վիճահարույց էր:
Բայաթյան.- Պետք չէ զարմանալ: Երևի ով զբաղվում է այդ շոուով, նա էլ պետք է ընտրի, իսկ ինչո՞ւ մեկ ուրիշը պետք է ընտրի: Հ1-ը հեղինակավոր է, ներկայացնում է մեր հանրապետության դեմքը, հետևաբար նրանք իրավունք ունեն ընտրելու: Դա ուրիշ հարց է՝ նրանք ընտրում են նրան, ով իրե՞նց է դուր գալիս, թե՞ նրան, ում համարում են, որ կարող է այդ հարթակում մեր երկիրը բավականին լավ ներկայացնել: Եթե, իհարկե, այդ ընտրությունը գոնե իրենց մեջ արդարացի է կատարվում:
Պիպոյան.- Ես հուսով եմ, որ Հ1-ի ներսում գեղխորհրդի նման մի կառույց կա, որն էլ հենց ընտրում է, ես կողմնակից եմ ավելի շատ դրան, քան քվեարկությանը:
Բայաթյան.- Ընտրողը արդեն գիտի և ֆինանսական ռեսուրսը, և այն, թե այդ մարդն ինչ ներդրում կարող է ունենալ, շոու բիզնեսում նա կա, թե չկա, ինչպես է իր ապագան պատկերացնում շոու բիզնեսում: Այդ մարդը պետք է, պարզ ասած, վաճառվի, եթե այդ մարդը պատրաստ է վաճառվի, թող գնողն էլ գնի, ի՞նչ է եղել որ:
– Հայտնի է դարձել, որ Իվետա Մուկուչյանն է մասնակցելու, իսկ երգի ընտրությունը դեռևս հստակ չէ: Ի՞նչ տեսակետ ունեք այս ընտրության վերաբերյալ, և ի՞նչ եք կարծում՝ ինչպիսի՞ երգ պիտի ներկայացնի Հայաստանը, որպեսզի գրավիչ լինի:
Պիպոյան.- Ոչ մի դեպքում չի կարելի երկար, մուգ զգեստներ հագցնել անշարժ աղջիկների, ինչպես անցած տարի, դա բացարձակ կապ չունի այդ մրցույթի հետ: Ես շատ կարճ լսել եմ Իվետային. մաներա ունի ու նրբաճաշակ է, այդ տեսակը շատ լավն է, բայց պետք չէ «Եվրատեսիլում» այդպես երգել: Պետք է պարզ, աշխույժ երգ ներկայացնել, սիրուն շարժումներով:
– Այս տարիների ընթացքում Հայաստանի ո՞ր մասնակցի ելույթն է Ձեզ համար ավենալավը եղել:
Պիպոյան.- Ոչ մի ելույթ չեմ հիշում, բացի՝ Եվա Ռիվասի «Ծիրանի կորիզից»:
Բայաթյան.- Խարիզմատիկ լինելը շատ կարևոր է: Կարող է շատ լավ կատարում չլինի, բայց նրա հայտնվելը բեմի վրա արդեն կախարդի բոլորին: Այստեղ դու ունես մի քանի վայրկյան, և քեզ կա՛մ կսիրեն, կա՛մ կտապալեն:
Ինչ մնում է երգի ընտրությանը, այդ մարդիկ լավ էլ գիտեն, ով կարող է երգ գրել, և ինչ գնով կգրի տեքստեր: Թող դիմեն, այդ մարդիկ լավ էլ գրում են, տարիներ շարունակ արել են, թող էլի անեն այդ գործը, թող սա իրենց համար ևս մի փորձ լինի այդ ասպարեզում հաստատվելու: Չեմ կարծում, որ մի 1000 երգ պիտի գրվի, հետո ընտրվի մեկը:
Պիպոյան.- Մեր ներկայացրած երգերը չեն համապատասխանում «Եվրատեսիլի» ֆորմատին: Մեր մտածողությունը մի քիչ տարբեր է ու ծանր է: Այս տարի մենք ինչ-որ մի բան պետք է ներկայացնենք, որպեսզի ցնցվե՞ն, թե՞ փորձենք մեր կերպարով, մեր ձևով ներկայանալ: Ես հուսահատ եմ այդ առումով, որ մենք կկարողանանք այնպիսի բան մատուցել Եվրոպային, որը կզարմացնի: Ավելի լավ է, թող դա լինի լավ երգ, լավ կատարում: Ես, անկեղծ ասած, ոչ մի հույս չունեմ, որ առաջին տեղը կգրավենք:
Բայաթյան.- Երևի մի բան կա, երևի գումարներ ծախսում են հաղթանակի համար. փաստ կա, որ Ադրբեջանը հաղթեց, ես չէի ասի, որ նրանք այնպիսի փայլուն երգ կատարեցին, որ հաղթեցին: Պետք չէ միամտաբար մտածել, որ մենք դուրս եկանք և ցույց կտանք մեր անհատականությունը, և ամեն ինչ լավ կլինի: Երբեմն այդ անհատականությունը բոլորովին էլ պետք չէ:
Մի բան ակնհայտ է «Եվրատեսիլում» այն մարդիկ, որոնք առաջին տեղերն են գրավում, նրանք առանձնանում են իրենց ազատությամբ, նրանց մոտ դա շատ պարզ ու հանգիստ է ստացվում: Մեկ ուրիշը պետք է դա խաղա, բայց ով չի խաղում, նա շատ հեշտ է ընկալվում:
Պիպոյան.- Գերհուզականությունն այսօր Եվրոպայում արդեն արժեք չէ: Գերհուզական՝ նշանակում է վատ տոն: Գերհուզականությունը ամեն ինչ փչացնում է: Հզոր ձայն ցույց տալն էլ պետք չէ:
– Մեր 2016թ. մասնակցին՝ Իվետա Մուկուչյանին, ի՞նչ կմաղթեք և ի՞նչ խորհուրդ կտաք:
Պիպոյան.- Պետք է լինել իրապես ազատ, պետք է պարային շարժումները անպայման պարապած լինի խորեոգրաֆը, շարժումները պիտի մշակված և բարձր ճաշակով լինեն: Հագուստի մեջ պետք չէ անպայման գորգի նախշեր կպցնել:
Բայաթյան.- Ես միշտ պատկերացնում եմ այսպես. երգիչը կամ երգչուհին դուրս է գալիս և երգում է, և ուրախ է, որ երգում է, ոչ թե եկել է հաղթելու: Իսկ եթե գալիս է հաղթելու, պայքարելու, կաշկանդվում է: Կարող են ինչ-որ շտրիխներ լինել, որ ցույց կտան մեր ազգային պատկանելությունը, բայց պարտադիր չէ, որ ամեն անգամ զուռնա, դհոլ կամ դուդուկ լինի:
Պիպոյան.- Հաջողություն ենք մաղթում:
Բայաթյան.- Եվ այնպիսի կատարում, որ բոլորս ուրախանանք:
