Էլեկտրաէներգիայի թանկացման դեմ պայքարի «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնությունը սեպտեմբերի 1-ից վերսկսել է իր հետապնդած խնդրով պայքարի նոր փուլ, որի ընթացքում շարժման ակտիվիստները չեն բացառում ամենօրյա բողոքի ակցիաներն ու Բաղրամյան պողոտայում կրկին նստացույց անելու տարբերակը: Երեկ շարժման երիտասարդները փորձել են ակցիա իրականացնել նախագահական նստավայրի դիմաց, սակայն ոստիկանները նրանց թույլ չեն տվել մոտենալ նստավայրին:
«Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության գործունեության վերաակտիվացումը, իհարկե, լիովին պատճառաբանված է, քանի որ նույնիսկ հունիսին տեղի ունեցած ակցիաներից հետո խնդրի որոշակի լուծումը ակնհայտորեն ժամանակավոր և ըստ էության՝ նաև ոչ ամբողջական էր, և առավել ևս ներկայումս Հայաստանի էլցանցերում աուդիտի գործընթացի, ըստ էության, հասունացումը պահանջում է հանրային աչքի ու ականջի սրություն՝ այդ գործընթացը հասարակական հաշվետվողականության ենթակա պահելու և իշխանություններ-ՀԷՑ որևէ նոր կոռուպցիոն գործարք թույլ չտալու կամ ռիսկերը նվազագույնի հասցնելու տեսանկյունից: Այսինքն՝ ակնհայտ էր, որ «Ո՛չ թալանինը» չէր ավարտել իր՝ այսպես ասած առաքելությունը, և այն պետք է շարունակվեր:
Մյուս կողմից, սակայն, հետաքրքրական է այն, որ նախաձեռնության պայքարի մեկնարկը կամ վերաակտիվացումը, ըստ էության, համընկնում է սահմանադրական փոփոխությունների գործընթացի հետ, և այս տեսանկյունից, իհարկե, ստացվում են զուգահեռ գործընթացներ, որոնք և կարող են միմյանց ներդաշնակ լինել, և կարող են միմյանց հակադիր լինել: Ամեն ինչ կախված է, իհարկե, շեշտադրումներից և մոտեցումներից:
Մասնավորապես՝ խոսքն, իհարկե, վերաբերում է սահմանադրական փոփոխությունների դեմ «ոչ»-ի շարժմանը: Ըստ էության, այս շարժումը դեռևս ինքն էլ ամբողջական ձևավորման փուլում է, և դեռ պարզ չէ նույնիսկ՝ արդյո՞ք կլինի միասնական շարժում, թե՞ մի քանի «ոչ»-եր հավակնում են առաջիկայում լինել հասարակական-քաղաքական մոբիլիզացիոն առաջնային թրենդը: Միաժամանակ, վերաակտիվացման պարագայում նույն հավակնությունն է ունենում նաև «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնությունը:
Եվ այստեղ այս երկու գործոնները կարող են միմյանց կամա, թե ակամա խանգարել: Իհարկե, ամեն ինչ կախված է նրանից, թե ինչպես կպայմանավորվեն երկու շարժումները, սակայն ակնհայտ է, որ օրակարգում հայտնվում է միանգամից երկու կարևոր թիրախ՝ սահմանադրական փոփոխությունները և էլեկտրաէներգիայի թանկացումը: Եվ այս իմաստով գրեթե անխուսափելի է թվում առանց երկու թիրախներից որևէ մեկի, այսպես ասած, թեկուզ հարաբերական ստորադասմամբ արդյունավետ առաջ գնալ մյուս թիրախի հարցում: Անխուսափելի է թվում, սակայն, իհարկե, ոչ անհնար: Ամեն ինչ կախված է կողմերի համատեղ աշխատանքի ընդունակությունից, միաժամանակ հանրության հետ աշխատանքի ընդունակությունից:
«Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության ակտիվիստները օրերս հայտարարել էին, որ սատարում են Սահմանադրության փոփոխություններին «ոչ» ասող ուժերին: Սակայն, միևնույն ժամանակ, ակնհայտ է, որ այս երկու նախաձեռնությունների, այսպես ասած, «էլեկտորալ» զանգվածները բոլորովին տարբեր են, և եթե չգտնվի ընդհանուր, շաղկապող և միավորող գաղափար, ապա այս դեպքում արդեն գրեթե կասկածից դուրս է, որ մեկը մյուսի արդյունավետության վրա ազդելու է: Ինչքանով և ով՝ ում, որը որի արդյունավետության վրա՝ բնականաբար դժվար է ասել:
Լուսանկարը` PAN Photo-ի
