Աբովյանի քաղաքապետի առաջին հայացքից ոչինչ «չխոստացող» ընտրությունն ըստ էության խոստանում է դառնալ Հայաստանի ներիշխանական իրողությունների լակմուսի թուղթը: Աբովյանի քաղաքապետի պաշտոնի հիմնական հավակնորդները երկուսն են՝ Գագիկ Ծառուկյանի հովանավորյալ համարվող Վահագն Գևորգյանը և նախկին ՀՀԿ-ական, ներկայումս անկուսակցական Արթուր Հարությունյանը կամ Պալաչը, որը հայտնի է արդեն մի քանի տարի շարունակ Գագիկ Ծառուկյանի հետ ունեցած կոնֆլիկտով: Այդ հարաբերությունները սրվեցին ՀՀԿ-ԲՀԿ հակադրությանը զուգահեռ: Սակայն այսօր ՀՀԿ-ն իր շարքերից հեռացրել է Պալաչին, քանի որ վերջինս չի ենթարկվել Ծառուկյանի թեկնածու Գևորգյանին սատարելու որոշմանը: Իսկ ՀՀԿ-ն կայացրել է նման որոշում, իհարկե, տեղական կառույցի մակարդակով:
Այսօր արդեն այս երկու հիմնական թեկնածուներին միացել են մի քանի, այսպես ասած, ներդրված թեկնածուներ, այդ թվում մեկը՝ նույնիսկ միևնույն Արթուր Հարությունյան անվանումով, ինչը հայաստանյան ընտրություններում հայտնի և փորձված մեթոդ է, երբ նույն անուն, ազգանունով երկրորդ թեկնածուն է ներդրվում ընդդեմ, այսպես ասած, մեծ շանսեր ունեցող հիմնականի կամ օրիգինալի:
Այսպիսով, իրավիճակն իսկապես դարձել է բավական հետաքրքրական, և ակնհայտ է, որ Աբովյանում խաչվում են Հայաստանի իշխանական համակարգի մի շարք թևերի շահեր ու հետաքրքրություններ: Ըստ որում՝ չի բացառվում, որ սա յուրօրինակ պիլոտային նախագիծ է, որով Սերժ Սարգսյանը փորձում է պարզել, թե առանձին վերցրած տարածքում իշխանական ուժերի ինչ հարաբերակցություն է դրսևորվում, որը յուրահատուկ գործնական թեստ կդառնա իշխող համակարգում ուժերի հարաբերակցությունը պարզելու համար:
Որ Սերժ Սարգսյանն Աբովյանի պարագայում ըստ էության կայացրած որոշում չունի, վկայում է այն հանգամանքը, որ Արթուր Հարությունյանը ՀՀԿ-ից հեռացվելուց հետո էլ մասնակցում է ընտրություններին: Հակառակ դեպքում նա ՀՀԿ-ին դեմ կգնար, սակայն Սերժ Սարգսյանին՝ հազիվ թե: Եվ ուրեմն, ՀՀԿ-ից նրա հեռացումը երևի թե նույնիսկ որոշակի շեղող մեթոդ էր, ինտրիգի լարման քայլ, որով խաղը ըստ էության էլ ավելի է բարդանում, և բնականաբար հավելյալ հարցեր են առաջանում մասնակիցների կամ շահագրգիռ կողմերի մոտ, թե այդ ի՞նչ «ռիսկով» կամ «թիկունքով» է Պալաչը գնում ՀՀԿ-ի որոշման դեմ:
Ահա այս առումով Աբովյանի քաղաքապետի ընտրություններն ըստ էության կարող են «ռենտգենի» դեր կատարել Սերժ Սարգսյանի համար: Նմանօրինակ էքսպերիմենտները նրա համար այսօր անհրաժեշտություն են դառնում ընտրական փուլից առաջ, սահմանադրական փոփոխություններից առաջ, ներիշխանական տարբեր խմբերի տրամադրությունները, նաև ռիսկի ու արկածախնդրության աստիճանը պարզելու համար, իմանալու համար, թե ով ինչի է ընդունակ որոշակի ոչստանդարտ իրավիճակներում:
Այս տեսանկյունից, Աբովյանի քաղաքապետի ընտրությունները ձևի տեսանկյունից, դասավորության տեսանկյունից կրելով ավանդական կնիքներ, երբ արդյունքը ի վերջո կորոշեն, ասենք, բաժանված «տուկերը», ըստ էության, բովանդակային առումով, հատկապես փետրվարյան զարգացումներից հետո իրենցից ոչ ստանդարտ իրավիճակ են ներկայացնում, որի նպատակն է լինելու առաջիկա համապետական քվեարկություններին ընդառաջ ներիշխանական նոր ստանդարտների մշակման անհրաժեշտությունը պարզելը:
