Արտագաղթը, ի թիվս այլ խնդիրների, բացասական ազդեցություն ունի հայ ընտանիքների սեռական առողջության վրա, քանի որ ամուսինները մեկնելով արտագնա աշխատանքի, դրսում վարելով անկանոն սեռական կյանք և վերադառնալով ընտանիք՝ վարակում են իրենց կանանց: Հիմնականում տարածված են 20-30 տեսակի սեռավարակներ, որոնցով վարակվելու 50 տոկոսի դեպքում հիվանդները դիմում են ինքնաբուժման, ինչը ավելի է խորացնում ստեղծված վիճակը՝ հետագայում առաջանում են բարդություններ: Լրագրողների հետ հանդիպմանը նման կարծիք հայտնեց գինեկոլոգ-էնդոկրինոլոգ Լիլիթ Կուջոյանը:
«Տղամարդիկ սոցիալական հարցեր կարգավորելով՝ հարվածի տակ են դնում սեռական առողջությունը: Հետագայում այդ հիվանդներին բուժելը պրոբլեմ է, իսկ չբերության բուժումը տարիներ է տևում»,- ասաց բանախոսը՝ իր խոսքում կարևորելով այն, որ արտագնա աշխատանքից վերադարձածները անալիզներ հանձնեն:
Լիլիթ Կուջոյանն ուշադրություն հրավիրեց մինչ ամուսնությունը զույգերի կողմից բժշկի գնալու ու ստուգվելու փաստի վրա՝ ուրախությամբ նշելով, որ ներկայում մարդիկ ավելի շատ են ստուգվում մինչ ամուսնությունը:
«Կյանքը մինչ ամուսնությունը ու դրանից հետո պետք է տարանջատել»,- ասաց նա:
Սեքսապաթոլոգ Վրեժ Շահրամանյանն էլ ուշադրություն հրավիրեց մի հանգամանքի վրա, որ շատերը թյուր տեղեկություններ ունեն, թե օրալային ու անալային հարաբերություններն անվտանգ են, այնինչ սեռավարակները շատ արագ փոխանցվում են երկու եղանակով էլ:
«Հաճախ ստացվում է այնպես, որ տեսնում ենք՝ սեռավարակները «քոչարի են պարում», այսինքն՝ գործ ունենք սեռավարակների փնջի հետ»,- հավելեց սեքսապաթոլոգը՝ նշելով, որ սեռապես ավելի առողջ է այն տղամարդը, որը հարաբերություն ունի միայն մեկ կնոջ հետ:
Բանախոսները դժվարացան հստակ թվեր նշել՝ արդյոք Հայաստանում ավելացե՞լ, թե՞ պակասել է արտագնա աշխատանքի հետևանքով վարակված անձանց թիվը, միայն նշեցին, որ ԱՀԿ-ի տվյալով՝ աշխարհում 500 մլն մարդ վարակված է սեռավարակներով:
