Ռուսաստանում ռուբլու և նավթի արժեզրկումը շարունակվում է, Հայաստանում ընդհակառակը՝ դրամի արժեզրկման տեմպը ոչ միայն կանգ է առել, այլև դանդաղ արժևորում է տեղի ունենում: Արդեն մի քանի օր է՝ դոլարի առքի գինն առավելագույնը 472 դրամ է, վաճառքինը՝ 477, մինչդեռ տոներից հետո, համապատասխանաբար, 476 և 480 էր:
Հայաստանյան ֆինանսական շուկայում գործընթացները սկսել են այլ սցենարով զարգանալ: Փոխարժեքի կտրուկ տատանումը մասնագետները պայմանավորում էին արտաքին գործոնների, մասնավորապես, ռուբլու և դրամի արժեզրկման կախվածության հետ:
Իսկ ահա տնտեսագետ Վարդան Բոստանջյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում հայտնեց, որ նավթի և ռուբլու գների փոքր փոփոխություն է տեղի ունենում: Վերջին օրերին 1 բարելի դիմաց նավթի գինն արդեն 49 դոլար է, և միտումները ցույց են տալիս, որ պետք է բարձրանա:
«Ռուսաստանը ներդրումներ է արել, որպեսզի ռուբլին որոշակիորեն զերծ պահի արժեզրկումից: Առաջիկայում նոր արժեզրկման միտումներ չեն նկատվում: Այն պատժամիջոցները, որոնք գործադրվում էին, և որոնց պատճառով սկսեց տուժել նաև Հայաստանը, Արևմուտքը հասկացավ, որ ինքն էլ է դրանից վնասներ կրում»,- հայտնեց Բոստանջյանը:
Անդրադառնալով այս պահին հանրապետությունում ստեղծված ֆինանսական վիճակին՝ տնտեսագետը նշեց, որ այս կայունությունը հարաբերական է, չնայած հայկական դրամը զգայուն է ռուսական ռուբլու, նավթի գների հանդեպ, սակայն շատ հստակ քայլեր պետք է արվեն ներդրումային քաղաքականության, միջավայրը գրավիչ դարձնելու, արտադրությունը զարգացնելու տեսանկյունից: «Եթե ի վիճակի լինենք այսպիսի բարեփոխումներ անել, մեր դրամը կարժևորվի»,- ասաց նա:
Մեր զրուցակիցը նկատեց, որ բացասական ազդակներ դեռ կան՝ կապված բանկերի խոշորացման հետ: ԿԲ-ի վարած քաղաքականությունը, ֆինանսական շուկայի բացասական ազդեցությունները զսպող մեխանիզմների կիրառումը տնտեսագետը երկարաժամկետ չի համարում:
«Այլընտրանք չունեին գների կայունացման ռեժիմը պահպանելու համար, որպեսզի երկարաժամկետ դրական ազդեցություն հնարավոր լինի ապահովել, պետք է համակարգված աշխատանք հակաբյուջետային, տնտեսական քաղաքականության հետ»,- հայտնեց նա՝ հավելելով, որ միայն ԿԲ-ի գործողություններով չենք կարող դրամի խոցելիությունը նվազեցնել:
Բոստանջյանը նկատեց, որ ԿԲ-ն իր հնարավորությունների սահմաններում արել է ամեն ինչ տնտեսության կայունության համար, իրավական ինտերակտիվության ազդեցության իր նպատակին հասել է, սակայն ընդհանուր տնտեսության զարգացման համար բացասական ռիսկերը դեռ չեն չեզոքացել:
