Նոր հետազոտությունը կասկածի տակ է դրել տարածված տեսությունը այն մասին, որ ժամանակակից Մեքսիկայի տարածքում ընկած երկնաքարից հետո դինոզավրերին ոչնչացրած հրե փոթորիկ է անցել երկրի վրայով:
Էքսետերայի և էդինբուրգի համալսարանների հետազոտողները փոքր մասշտաբով վերստեղծել են այն իրավիճակի փոքրացված մասշտաբները, որի ժամանակ երկնաքարը հարվածել էր Երկրին և հանգեցրել էներգիայի մեծ արտազատման: Փորձում կիրառվել է կրակի աղբյուրը, ինչպես նաև մեռած ու կենդանի բուսական մասսա: Համակարգչային մոդելավորումը ցույց է տվել, որ նմանատիպ բախումը չէր կարող ողջ մոլորակի վրա անտառների բռնկման պատճառ դառնալ:
Աղետի էպիկենտրոնում ջերմաստիճանը կազմել է 500 աստիճան, սակայն դա տևել է ընդամենը մեկ րոպե, ինչը բավարար չէր լինի, որպեսզի ողջ բուսականությունն այրվեր: Նոր Զելանդիայում երկնաքարի անկումից հետո ջերմաստիճանը կազմել է 200 աստիճան: Փորձերը ցույց են տվել, որ ծառերը չեն բռնկվում նման ջերմաստիճանի դեպքում:
Ըստ գիտնականների՝ դինոզավրերին մահացու հարված է հասցրել փոշին, որը բարձրացել է հարվածից հետո և միջուկային ձմռան նման երևույթ է առաջացրել: Այն մեկուսացրել է Երկիրը արևային լույսից, ինչն առաջացրել է բուսականության մասսայական ոչնչացում, իսկ դրան հետևել է դինոզավրերի ոչնչացումը, որոնք սատկել են ցրտից ու սովից:
