«Կենտրոն» հեռուստաընկերության «Հայկական ուրբաթ» հաղորդման եթերում ՀՀ նախագահի` ընտրագրավը չվճարելու պատճառով չգրանցված թեկնածուները մեկնաբանել են, թե ինչու էին ուզում դառնալ ՀՀ նախագահ և ինչու չստացվեց:
Պավլիկ Սարգսյան, գործազուրկ
Ես միշտ գիտակցել եմ, որ քաղաքականությունը բարոյական չէ: Գնում եմ, որ դաշտը դարձնեմ բարոյական: Ինձ խոչընդոտեցին մասնակցել ընտրություններին: ՀՀ ԸՕ 80-րդ հոդվածը հակասահմանադրական է, գրավը քարոզում է սոցիալական անհանդուրժողականություն: Հանրապետության 90 տոկոսից ավելին չունի 8 միլիոն դրամ, համարվում է ընչազուրկ. ընտրագրավը նրանց իրավունքը խախտում է և ատելություն քարոզում: Դա խաղատուն չէ: Կարող է ֆաշիստը 8 միլիոն դրամ ունենալ և առաջադրվել:
Քարոզարշավին նախատեսում էի գնալ ոտքով: Քարզարշավի փողը պետք է գոյանար պետական բյուջեից` բոլորիս հավասար:
Մհեր Հայրապետյան, գործազուրկ ֆիզիկոս
Պետական համակարգում աշխատելու փորձ ունեմ, ճիշտ է` ոչ երկար: Ես կարծում եմ, որ մեր հանրապետությունում տնտեսական բարեփոխումներն ընթանում են շատ դանդաղ: Եթե այսպես շարունակվի, հետագայում շատ ու շատ երիտասարդ ընտանիքներ իրենց կյանքը Հայաստանում կազմակերպելու ցանկություն չեն ունենա:
Ճիշտ է` ունեի գումարներ, դրամահավաք էինք կազմարկերպել, ընկերներս հավաքել էին գումար: Խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ հավաքել էինք 600 հազար դրամ, 400 հազար դրամ պարտք էի վերցրել: Այս անգամ ունեինք 2-3 միլիոն դրամ, բայց սիմվոլիկ վճարել էինք 1000 դրամ: Պետք է գրավը համապատասխանի մարդկանց սոցիալական դիրքին:
Տարոն Աբրահամյան, մարտարվեստի վարպետ
Երբ նախագահը բացեիբաց հայտարարեց, որ դատաիրավական, սոցիալական, այլ ոլորտներում կան լուրջ խնդիրներ, կոռոուպցիան հասել է ահռելի չափերի, և ասաց` Տիգրան ջան, ի՞նչ կասես, պարզվեց, որ նա ասելիք չունի: Այստեղից երևում է, որ նրանք չեն կարողանում լուծել խնդիրները:
Այս հարցում մարտարվեստը հոգեֆիզիկական, բարոյական և կազմակերպական դաշտ է ապահովում: Ես ձևավորել էի թիմ` փորձելով հասկանալ խնդիրները և սկսել ամեն ինչ փոխել` ներքևից: Անհրաժեշտ էր մասնակցելու համար 80 միլիոն դրամ, հավաքեցինք 14 միլիոն դրամ և որոշեցինք, որ քիչ է: Բացի այդ, չունեինք հզոր ուժ, որ իրավական բարեփոխումներն իրականություն դառնային:
Ռոբերտ Ահարոնյան, «Ժամանակի էություն» սոցիալիստական շարժան կոորդինատոր
Ոչ թե ես եմ որոշել դառնալ ՀՀ նախագահի թեկնածու, այլ իմ կողմնակիցները որոշել են ինձ առաջադրել: Հայաստանում չկա ընդդիմություն, լիբերալ գաղափարին պետք է ընդդիմադիր լինի սոցիալիստական ուժը: 91 թվականից հետո Հայաստանում ըդդիմություն եղել է միայն կոմկուսը, որը 99 թվականից՝ Սերգեյ Բադալյանի մահից հետո չգիտես ինչու պառակտվեց:
Ես չեմ ուզում լինել թագավոր, ոչ էլ՝ ստրուկ: Դա է դեմոկրատիան:
Ես ոչ թե չեմ գրանցվել, այլ ինքնաբացարկ եմ հայտնել, որովհետև համոզված եմ` հանրապետական կուսակցության գումարի հետ մրցել հնարավոր չէ: Գաղափարով սոցիալիզմը հաղթել է: Ունենար սոցիալիստական շարժումը օլիգարխներ, համոզված եղեք, որ կհաղթեինք:
Ռոբերտ Սիմոնյան, «Քաշաթաղ» ՀԿ նախագահ
Նախագահ դառնալու որոշումը գալիս է իրավիճակից: Մենք պետություն չունենք, ունենք ֆորպոստ, փաստացի ինքնության վերացման խնդիր է դրված: Դու պետությո՞ն ես, թե խամաճիկ: Ես գալիս եմ ինքնությունը վերականգնելու: Ես քաղաքական հալածյալ եմ:
Գարեգին Ղազարյան
Իմ գերնպատակն է եղել արդարության զարգացման գործում մարդկային իրավունքների վերականգնումը: Ինձ միտումնավոր չեն տալիս մշտական բնակության տեղեկանք: Ես ուզում եմ վերականգնել իմ տարրական մարդկային իրավունքը: Ինձ չեն տալիս, որովհետև սորտավորում են: Նախագահ դառնալու հեռագնա հավակնություններ չունեմ: Եթե ես իմ տարրական իրավունքը չեմ կարողանում պաշտպանել, ի՜նչ նախագահ դառնալու մասին է խոսքը:
