Պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահ Գագիկ Խաչատրյանի կամ, ինչպես գործարար շրջանակներում են նրան կոչում, «Տամոժնու Գագոյի» ձեռներեցության մասին լեգենդներ են շրջում, թե իբր նա, բացի պետական կառույցի ղեկավար լինելուց, հասցնում է նաև զբաղվել տարաբնույթ բիզնեսներով՝ հեռահաղորդակցության, սարքավորումների ներկրման, սննդամթերքի ու ավտոմեքենաների ներմուծման և վաճառքի, վճարային համակարգերի, տաքսի ծառայության, հացամթերքի և կաթնամթերքի արտադրության, մաքսային տերմինալի և այլն:
Գագիկ Խաչատրյանի ազնիվ անունն արատավորումից «փրկելու» և տարիներ շարունակ այդ պատասխանատու պաշտոնը զբաղեցնողին անհարկի մեղադրանքներից ազատելու համար «Առաջին լրատվական»-ը փորձեց հենց ՊԵԿ-ից ճշտել իրողությունը և ուղղեց հետևյալ հարցերը. «1. ՊԵԿ նախագահ Գագիկ Խաչատրյանին կամ նրա հետ փոխկապակցված անձանց ներքոնշյալ ձեռնարկություններից որո՞նք են պատկանում և ի՞նչ բաժնեմասով. «Յուքոմ», «Ալեքսերվ», «Մեգաֆուդ», «Մեգամոթորս», «Մեգասպորտ», «Մեգա փեյ», «Ապեյրոն», «Չիմեգ», «Ամասիայի» կաթի գործարան, «Ալյանս» մաքսային տերմինալ, «Հագուստի աշխարհ» խանութների ցանց, «Թամարա և Անի», «Խրոնոգրաֆ» թանկարժեք ժամացույցների խանութ-սրահ, «Գալաքսի» հացի գործարան, «Գալաքսի» սուպերմարկետ, «Վիլեռոյ ընդ բոշ» խանութների ցանց, «Սանտա ֆե» սրճարան: 2. Համապատասխանո՞ւմ են իրականությանը շրջանառվող լուրերն այն մասին, որ անցած տարի Գ. Խաչատրյանը վաճառել է «Nike» խանութը և «Գալաքսի» տաքսի ծառայությունը, եթե՝ այո, ապա որքան է եղել նրա բաժնեմասն այդ ընկերություններում: 3. Գ. Խաչատրյանը Հայաստանում կամ արտերկրում այլ ի՞նչ բիզնեսներում մասնակցություն ունի և որքա՞ն»:
ՊԵԿ հասարակայնության հետ կապերի և տեղեկատվության բաժնից ստացանք պատասխան. «Բաժնի գործառույթները հաստատված են ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ նախագահի հրամանով, համաձայն որի Ձեր կողմից խնդրարկվող տեղեկատվության տիրապետումը և տրամադրումը դուրս է բաժնի իրավասության շրջանակներից: Վերոգրյալը հաշվի առնելով և հիմք ընդունելով ՀՀ Սահմանադրության 5-րդ հոդվածը, համաձայն որի պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք իրավասու են կատարելու միայն այնպիսի գործողություններ, որոնց համար լիազորված են Սահմանադրությամբ կամ օրենքներով` հայտնվում է, որ Ձեր դիմումով ներկայացված հարցերի պատասխաններին բաժինը չի տիրապետում»:
Մինչդեռ գերատեսչություններում գործող նման բաժինները կամ վարչությունները ստեղծված են հենց նրա համար, որ պատասխանեն կառույցի կամ իրենց ղեկավարի վերաբերյալ հրապարակային տեղեկատվության հարցումներին, առավել ևս երբ ղեկավարի բիզնես ունենալու հանգամանքը ներկայացվում է իբրև պաշտոնի հետ համատեղում: Այլ գերատեսչություններից բազմիցս հերքվել կամ ճշտվել են իրենց վերադասի այս կամ այն բիզնեսին առնչություն ունենալը: Օրինակ, վերջերս տարածքային կառավարման նախարարությունից հերքել են, որ «Զվարթնոց» օդանավակայանում գործող տաքսի ծառայությունները պատկանում են փոխվարչապետ Արմեն Գևորգյանին: Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի մամուլի հարցերով նախկին խորհրդական Արամ Անանյանը՝ ի պատասխան մի շարք մեղադրանքների, հայտարարել էր, որ վարչապետը բիզնես չունի և չի զբաղվում բիզնեսով: Գյումրիի քաղաքապետ Սամվել Բալասանյանի մամլո քարտուղարը հերքել է, որ Ս. Բալասանյանը գարեջրի գործարանը ձեռք է բերել 400 հզ. դրամով, ու հայտնել է, որ դրա գինը շատ ավելին է եղել: Արդարադատության նախկին նախարար Գևորգ Դանիելյանի մամուլի քարտուղարը հերքել էր, որ նախարարը խոզաբուծարան ունի և կալանավայրերի հացի մեծ մասը ուղարկվում է հենց այդ խոզաբուծարան։ Եվ այլն: Ոմանք կասեն, թե այս հերքումներն էլ վիճարկելի են, բայց դա այլ հարց է:
Ժողովուրդն ասում է՝ լռությունը համաձայնության նշան է: Այսինքն, կարելի է կարծել, որ եթե ՊԵԿ-ից որևէ մեկնաբանություն չեն տալիս նշված հարցերի վերաբերյալ, ապա դրանք համապատասխանում են իրականությանը և այս բոլոր ձեռնարկությունները պատկանում են հենց Գագիկ Խաչատրյանին:
