Քիմիաթերապիան չարորակ բջիջների ոչնչացման ամենատարածված ու կիրառելի մեթոդներից է: Որպես կանոն, քիմիաթերապիայի ընթացքում հենց ուռուցքի կամ հարակից բջիջների մեջ ներարկում են բջիջների բաժանումն ու ԴՆԹ-ի վնասումը կանխող նյութ:
Դիժոնի առողջության և բժշկական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտի մի խումբ գիտնականներ՝ Ֆրանսուա Գիրինգելլիի ղեկավարությամբ, բացահայտել են, որ 2 հակաքաղցկեղային դեղեր՝ գեմցիտաբինն ու ֆլուորոուրացիլը, ունեն վտանգավոր կողմնակի ազդեցություն:
Գիտնականները հետևել են, թե որ բջիջներն են մահացել այս դեղորայքի ազդեցությամբ, և ինչ նյութեր են արտազատել հարակից բջիջները այդ ընթացքում:
Պարզվել է, որ հակաքաղցկեղային դեղերը չեն օգնել, այլ խանգարել են իմուն համակարգին: Մասնավորապես, արտազատված ինտերլեյկին-1 բետա սպիտակուցը սինթեզում է մեկ այլ նյութ՝ ինտերլեյկին-17, որը խթանում է քաղցկեղային գոյացությունների աճը:
Գիտնականները ենթադրել են, որ տվյալ էֆեկտը կարելի է չեզոքացնել «անջատելով» Nlrp3 գենը: Մկների վրա կատարված փորձը հաստատեց գիտնականների ենթադրությունը:
Գիրինգելլին և նրա գործընկերները կարծում են, որ քիմիաթերապիայի նյութերին անհրաժեշտ է ավելացնել ինտերլեյկինը չեզոքացնող նյութեր, ինչը կավելացնի նրանց օգտակարությունն ու կնվազեցնի օրգանիզմին պատճառվող վնասը:
