Հայաստանի պետական այրերը մարտի 8-ին հերթ են կանգնում կանանց տոնը շնորհավորելու համար, ընդ որում՝ այնպիսի փութաջանությամբ, կարծես խոսքն իրենց սահմանադրական պարտքի կատարման մասին է: Բայց երբ, օրինակ, որևէ բողոքի ակցիայի ժամանակ անհրաժեշտ է լինում կանանց քաշքշել, ծեծել, հայհոյել, ապա նրանք չեն վարանում խրախուսել ոստիկանների այդօրինակ գործողությունները և լռել, երբ հարցը վերաբերում է դրանց համար որևէ մեկի պատասխան տալուն:
Ամենաթարմ օրինակը մարտի 3-ին կառավարության դիմաց տեղի ունեցած միջադեպն էր, երբ բացօթյա առևտրով զբաղվող կանանց բողոքի ցույցը ոստիկաններն այնպիսի դաժանությամբ ճնշեցին, կարծես ճնշում էին ադրբեջանցիների գրոհը հայ-ադրբեջանական շփման գծի որևէ ուղղությամբ: Իսկ Հայաստանի իշխանական այրերից որևէ մեկը, որ հենց հերթ են կանգնում կամ իրար հերթ չեն տալիս կանանց տոնը կամ միամսյակ կոչվածը շնորհավորելու համար, մարտի 3-ին տեղի ունեցածին քաղաքական գնահատական այդպես էլ չտվեց:
Հասկանալի է, որ իրավական գնահատականի համար գուցե պահանջվում է որոշակի ժամանակ, մինչև պարզեն դեպքի բոլոր հանգամանքները, թեև, իհարկե, ամեն ինչ այնքան պարզ է, որ նույնիսկ կարելի էր հենց րոպեներ անց տալ նաև կատարվածի իրավական գնահատականը: Բայց այդուամենայնիվ ենթադրենք, որ իրավականի համար դեռ կան պարզելու որոշ հանգամանքներ: Սակայն քաղաքական գնահատական հո կարելի էր տալ: Հո կարելի էր որևէ բարձրաստիճան քաղաքական դեմքի մակարդակով հայտարարել, որ իշխանությունը չի հանդուրժի բռնություն խաղաղ ցուցարարների և պատգամավորների հանդեպ, առավել ևս, եթե խոսքը հիմնականում կին ցուցարարների ու պատգամավորների մասին էր: Բայց երևի թե բոլորը այս օրերին, նկատի ունենք իշխանավորներին, իշխանության քաղաքական դեմքերին, զբաղված էին մարտի 8-ի իրենց շնորհավորական տեքստերը կազմելով և ժամանակ չեն ունեցել մի երկու տողով քաղաքական գնահատական տալ կանանց հանդեպ ոստիկանական բռնությանը:
Եվ այդ ֆոնին շնորհավարական ուղերձները ընդգծվում են հենց իրենց կատարյալ ձևականությամբ: Դրանցում առկա հոգեցունց խոսքերը ընդամենը բառարանային արտագրության դրսևորումներ են և որևէ կապ չունեն այն իրական մոտեցումների հետ, որ իշխում են Հայաստանի իշխանության ներկայացուցիչների մեջ:
Նրանք կանանց չէ, որ շնորհավորում են: Նրանք շնորհավորում են միայն այն կանանց, ովքեր համաձայն են հրաժարվել իրենց իրավունքների համար պայքարից, ովքեր համաձայն են հրաժարվել հասարակության և պետության կյանքի համար իրենց պատասխանատվությունից, ովքեր համաձայն են մասնակցել ընտրակեղծարարությանը, ովքեր համաձայն են «գեղեցկացնել» այն ճահիճը, որ հաստատվել է Հայաստանում: Իսկ բոլոր մյուս կանանց, ովքեր մտածում են Հայաստանում իրավունքի, քաղաքացիական ազատության, օրենքի իշխանության համար պայքարելու մասին, իշխանությունն ուղերձ է «գրում» մահակներով:
