Գրաֆիկական սմայլիկները, որոնք լայնորեն կիրառվում են էլեկտրոնային նամակագրությունում, չնայած դրական լիցքեր են հաղորդում շփմանը, սակայն ընդհանուր առմամբ աղքատացնում են խոսքը: Դրանք իրենցից ներկայացնում են փոխնակ էմոցիա, այդ իսկ պատճառով հոգեթերապևտները Ժպիտի համաշխարհային օրվա կապակցությամբ խորհուրդ են տալիս տրամադրությունը կիսել բառերի և դիմախաղի, ոչ թե սիմվոլների միջոցով: Այս մասին հաղորդում է Риа Новости-ն:
Ժպիտի օրն աշխարհում նշվում է 1999 թվականից, հոկտեմբերի առաջին ուրբաթ օրը: Տոնի հեղինակը ամերիկացի նկարիչ Հարվի Բելն է, որը 1963 թվականին ապահովագրական ընկերություններից մեկի համար նկարել է առաջին սմայլիկը՝ որպես տարբերանշան:
Ժպիտը շրջապատի հանդեպ վստահության և սրտաբացության խորհրդանիշ է: Ռուս մասնագետները կարծում են, որ դեմքի արհեստական ժպիտ ստեղծելու դեպքում փոխվում է նաև իրական էմոցիոնալ վիճակը: Էլեկտրոնային նամակագրությունում մարդիկ սկսել են հաճախ կիրառել սմայլիկներ՝ զգացմունքներն արտահայտելու նպատակով:
Հոգեթերապևտ Կոնստանտին Օլխովոյի խոսքով՝ գրաֆիկական սմայլիկները, որոնք ինտեգրվել են սոցցանցեր, ֆորումներ ու զանազան չաթեր, ունեն իրենց դրական և բացասական կողմերը:
Նրա խոսքով՝ դրականն այն է, որ մարդը կարող է իր էմոցիաները փոխանցել, իսկ բացասականն այն է, որ մենք դադարում ենք օգտագործել լեզուն: Մասնագետի կարծիքով՝ մարդիկ սմայլիկներն ընդունում են ոչ որպես իրական ժպիտ, այլ որպես որոշակի ազդանշան, որ այդ տեքստը պետք չէ շատ լուրջ ընդունել: «Ես չեմ տեսել որևէ մեկին, որը ժպտացող սմայլիկը նմանեցնի կոնկրետ մարդու ժպիտին»,- ասել է մասնագետը:
